top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

Norm Denetimi Kararları  ·  İCRA VE İFLAS HUKUKU  ·  NORM DENETİMİNDE İPTAL TALEBİNİN REDDİ

Anayasa Mahkemesi Genel Kurulu — Nafaka Kararına Uymamada Tazyik Hapsi ve Sonradan Ödeme

 

2014/71 E., 2014/200 K. · 25 Aralık 2014

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 6 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Nafaka kararı yerine getirilmeyince alacaklının şikâyeti üzerine borçlunun tazyik hapsine alınmasını öngören düzenleme Anayasa Mahkemesine taşındı. Genel Kurul, nafaka borcunun aile bireylerinin zarurete düşmesini önleyen niteliğini vurguladı. İncelenen yaptırımın amacı borçluyu nafaka kararını yerine getirmeye yöneltmekti. Hapis başladıktan sonra kararın gereği yerine getirilirse borçlunun tahliye edilmesi bu amacın somut göstergesi sayıldı.

 

Hukuki İlke

 

Nafaka kararını yerine getirmeye zorlayan tazyik hapsi ile bir suç karşılığında verilen hapis cezası farklı hukuki niteliktedir. Kararın yerine getirilmesiyle sona eren tazyik, nafaka alacağının süratle ödenmesini sağlamaya yöneliktir.

 

Sonuç

 

İcra ve İflas Kanunu’nun 344. maddesinin birinci fıkrası yönünden Anayasa’ya aykırılık itirazı oybirliğiyle reddedildi.

 

Kararın Kapsamı

 

İncelenen birinci fıkra, nafaka alacaklısının şikâyetini arıyor ve hapsi üç aya kadar sınırlıyordu. Nafakanın kaldırılması veya azaltılmasına ilişkin davanın etkisi aynı maddenin ayrı fıkrasında düzenlenmiştir.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu — m. 344

  • Türkiye Cumhuriyeti Anayasası — m. 2, 10

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

 

ANAYASA MAHKEMESİ KARARI

Esas Sayısı : 2014/71

Karar Sayısı : 2014/200

Karar Tarihi : 25.12.2014

R.G. Tarih-Sayı :

21.5.2015-29362

İTİRAZ YOLUNA BAŞVURAN : Manisa 2. İcra Ceza

Mahkemesi

İTİRAZIN KONUSU : 9.6.1932 tarihli ve

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun, 31.5.2005 tarihli ve 5358 sayılı Kanun'un

15. maddesiyle değiştirilen 344. maddesinin birinci fıkrasının Anayasa'nın 2.,

10. ve 13. maddelerine aykırılığı ileri sürülerek iptaline karar verilmesi istemidir.

I- OLAY

Nafaka borçlusunun nafaka bedellerini ödememesi nedeniyle, itiraz

konusu kural uyarınca hapsen tazyiki istemiyle açılan davada, itiraz konusu

kuralın Anayasa'ya aykırı olduğu kanısına varan Mahkeme, iptali için

başvurmuştur.

III- YASA METİNLERİ

A- İtiraz Konusu Yasa Kuralı

Kanun'un itiraz konusu kuralı da içeren 344. maddesi şöyledir:

"Nafakaya ilişkin kararlara uymayanların cezası:

Madde 344- (Değişik: 31/5/2005 -

5358/15 md.)

Nafakaya ilişkin kararların gereğini yerine getirmeyen borçlunun,

alacaklının şikâyeti üzerine, üç aya kadar tazyik hapsine karar verilir. Hapsin

tatbikine başlandıktan sonra kararın gereği yerine getirilirse, borçlu tahliye

edilir.

Borçlunun, nafakanın kaldırılması veya azaltılması talebiyle dava

açmış olması halinde, ileri sürdüğü sebepler göz önünde bulundurularak, tazyik

hapsinin uygulanması bu davanın sonuna bırakılabilir."

B- Dayanılan Anayasa Kuralları

Başvuru kararında, Anayasa'nın 2., 10. ve 13. maddelerine

dayanılmıştır.

IV- İLK İNCELEME

Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü hükümleri uyarınca Haşim KILIÇ, Serruh

KALELİ, Alparslan ALTAN, Serdar ÖZGÜLDÜR, Osman Alifeyyaz PAKSÜT, Zehra Ayla

PERKTAŞ, Recep KÖMÜRCÜ, Burhan ÜSTÜN, Engin YILDIRIM, Nuri NECİPOĞLU, Hicabi

DURSUN, Celal Mümtaz AKINCI, Erdal TERCAN, Muammer TOPAL, Zühtü ARSLAN ve M.

Emin KUZ'un katılımlarıyla 9.4.2014 tarihinde yapılan ilk inceleme

toplantısında, dosyada eksiklik bulunmadığından işin esasının incelenmesine

OYBİRLİĞİYLE karar verilmiştir.

V - ESASIN İNCELENMESİ

Başvuru kararı ve ekleri, Raportör Hakan ATASOY tarafından

hazırlanan işin esasına ilişkin rapor, itiraz konusu yasa kuralı, dayanılan

Anayasa kuralları ve bunların gerekçeleri ile diğer yasama belgeleri okunup

incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Başvuru kararında, itiraz konusu kural gereğince, nafakaya ilişkin

kararlara uymaması nedeniyle üç aya kadar tazyik hapsiyle cezalandırılarak

cezaevine giren borçlunun, çalışıp para kazanma imkânını yitirebileceği ve

devam eden aylara ilişkin nafakaları da ödeyemeyecek hâle gelerek, ödenmeyen

her bir nafaka borcu nedeniyle üç ay tazyik hapsiyle cezalandırılabileceği, bu

durumda nafakaya ilişkin karar kalkıncaya veya nafaka yükümlülüğü sona erinceye

kadar cezaevinden çıkmasının mümkün olmadığı, ayrıca, nafakaya ilişkin

kararlara uymama eylemine 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ve diğer özel

kanunlarında düzenlenen daha ağır nitelikteki suçlara oranla daha ağır bir

yaptırım öngörülmüş olduğu, buna göre ceza hukukunun temel ilkeleriyle

bağdaşmayan bu durumun hukuk devleti ve hukuksal eşitlik ilkelerine aykırı

olduğu belirtilerek kuralın, Anayasa'nın 2., 10. ve 13. maddelerine aykırı

olduğu ileri sürülmüştür.

Kanun'un 344. maddesinin itiraz konusu olan birinci fıkrasında,

nafakaya ilişkin kararların gereğini yerine getirmeyen borçlunun, alacaklının

şikâyeti üzerine üç aya kadar tazyik hapsine karar verileceği, hapsin tatbikine

başlandıktan sonra kararın gereği yerine getirilirse borçlunun tahliye

edileceği hükme bağlanmıştır.

Kuralda düzenlenen tazyik hapsi, suç karşılığı uygulanan bir ceza

değildir. Tazyik hapsinde kişi yasal yükümlülüklerini yerine getirmeye

zorlanmak amacıyla belli bir süreye kadar hürriyetinden yoksun bırakılmakta;

ancak, yükümlülüğünü yerine getirmesi ya da sürenin dolması hâlinde bu

yaptırımın uygulanmasına derhal son verilmektedir. Bu bakımdan, tazyik hapsinin

amacı, kişinin işlediği bir eylem nedeniyle cezalandırılması değil, belli bir

yükümlülüğü yerine getirmeye zorlanmasıdır.

Anayasa'nın 2. maddesinde belirtilen hukuk devleti, eylem ve

işlemleri hukuka uygun, insan haklarına saygılı, bu hak ve özgürlükleri koruyup

güçlendiren, her alanda adaletli bir hukuk düzeni kurup bunu geliştirerek

sürdüren, hukuk güvenliğini sağlayan, bütün etkinliklerinde hukuka ve

Anayasa'ya uyan, işlem ve eylemleri bağımsız yargı denetimine bağlı olan

devlettir.

Hukuk devletinde, ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirlerine

ilişkin kurallar, ceza hukukunun ana ilkeleri ile Anayasa'nın konuya ilişkin

kuralları başta olmak üzere, ülkenin sosyal, kültürel yapısı, etik değerleri ve

ekonomik hayatın gereksinmeleri göz önüne alınarak saptanacak ceza siyasetine

göre belirlenir. Kanun koyucu, cezalandırma yetkisini kullanırken toplumda

hangi eylemlerin suç sayılacağı, bunun hangi tür ve ölçüdeki ceza yaptırımı ile

karşılanacağı, nelerin ağırlaştırıcı veya hafifletici sebep olarak kabul

edilebileceği konularında takdir yetkisine sahiptir. Söz konusu takdir

yetkisinin kullanılmasında suç ve ceza arasındaki adil dengenin korunmasını ve

öngörülen cezanın, cezalandırmada güdülen amacı gerçekleştirmeye elverişli

olmasını da dikkate almak zorundadır. Bu nedenle suç ve ceza arasında adalete

uygun bir oranın bulunup bulunmadığının saptanmasında benzer bir fiil için

öngörülen düzenleme ile yapılacak bir kıyaslamanın değil, o suçun yarattığı

etkinin ve sonuçlarının dikkate alınması gerekir. Kanun koyucu, benzer eylemler

için değişik cezalar yanında, daha hafif bir eylem için daha ağır bir cezayı da

uygun görebilir.

Anayasa'nın 10. maddesinde belirtilen "kanun önünde

eşitlik ilkesi" hukuksal durumları aynı olanlar için söz konusudur. Bu

ilke ile eylemli değil, hukuksal eşitlik öngörülmüştür. Eşitlik ilkesinin

amacı, aynı durumda bulunan kişilerin kanunlar karşısında aynı işleme bağlı

tutulmalarını sağlamak, ayrım yapılmasını ve ayrıcalık tanınmasını önlemektir.

Bu ilkeyle, aynı durumda bulunan kimi kişi ve topluluklara ayrı kurallar

uygulanarak kanun karşısında eşitliğin ihlâli yasaklanmıştır. Kanun önünde

eşitlik, herkesin her yönden aynı kurallara bağlı tutulacağı anlamına gelmez.

Durumlarındaki özellikler, kimi kişiler ya da topluluklar için değişik

kuralları ve uygulamaları gerektirebilir. Aynı hukuksal durumlar aynı, ayrı

hukuksal durumlar farklı kurallara bağlı tutulursa Anayasa'da öngörülen eşitlik

ilkesi zedelenmez.

Aile bireyleri ya da kanunda öngörülen hısımlar arasında var olan

dayanışma ve yardımlaşma yükümlüğünü kanuni bir zorunluluğa dönüştüren ve kamu

düzeniyle ilgili olan nafaka borcu, aile fertlerinin zaruret hâline düşmesini

engelleyerek, aile kurumunun korunmasını amaçlamaktadır. Bu nedenle nafaka

alacakları gerek ulusal, gerekse uluslararası hukukta özel düzenlemelere tabi

kılınmıştır. Nafaka alacaklarının bu özelliği göz önünde bulundurularak yapılan

düzenlemelerden biri de itiraz konusu kuraldır. Kural ile bir yandan nafaka

borçlusunun tazyik hapsiyle zorlanarak, nafakaya ilişkin borcun en kısa zamanda

ödenmesi amaçlanırken, öte yandan nafaka borcunu ödemeyen borçlunun

cezalandırılması alacaklının şikâyetine bağlı kılınmış, hükmedilecek tazyik

hapsinin süresi üç ayla sınırlandırılmış ve borcun ödenmesi hâlinde borçlunun

tahliye edileceği hükmüne yer verilmiş ve bu suretle eylem ile yaptırım

arasındaki adil dengenin korunması sağlanmıştır. Bu yönüyle, kanun koyucunun

takdir yetkisi içinde olan kuralın, hukuk devleti ilkesine aykırı bir yönü

yoktur.

Öte yandan, itiraz konusu kuralda düzenlenen ve tazyik hapsini

gerektiren nafakaya ilişkin kararların gereğini yerine getirmeme eylemi, dar ve

teknik anlamda suç niteliği taşımadığı gibi bu eylem karşılığında uygulanan

tazyik hapsi de 5237 sayılı Kanun'da ya da özel ceza kanunlarında "suç"

karşılığında öngörülen bir ceza türü olmadığından, farklı türden yaptırımları

gerektiren fiilleri işleyen kimselerin, bu açıdan farklı kurallara bağlı

tutulması, Anayasa'da öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturmaz.

Açıklanan nedenlerle, itiraz konusu kural Anayasa'nın 2. ve 10.

maddelerine aykırı değildir. İptal isteminin reddi gerekir.

Kuralın Anayasa'nın 13. maddesiyle ilgisi görülmemiştir.

VI- SONUÇ

9.6.1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun,

31.5.2005 tarihli ve 5358 sayılı Kanun'un 15. maddesiyle değiştirilen 344.

maddesinin birinci fıkrasının Anayasa'ya aykırı olmadığına ve itirazın REDDİNE

25.12.2014 tarihinde OYBİRLİĞİYLE karar verildi.

Başkan

Haşim

KILIÇ

Başkanvekili

Serruh

KALELİ

Başkanvekili

Alparslan

ALTAN

Üye

Serdar

ÖZGÜLDÜR

Üye

Osman

Alifeyyaz PAKSÜT

Üye

Recep

KÖMÜRCÜ

Üye

Burhan

ÜSTÜN

Üye

Engin

YILDIRIM

Üye

Nuri

NECİPOĞLU

Üye

Hicabi

DURSUN

Üye

Celal

Mümtaz AKINCI

Üye

Erdal

TERCAN

Üye

Muammer

TOPAL

Üye

Zühtü

ARSLAN

Üye

M.

Emin KUZ

Üye

Hasan

Tahsin GÖKCAN

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Anayasa Mahkemesi

 

Karar Türü

Norm Denetimi

 

İlgili Hukuk Dalı

İcra ve İflas Hukuku

 

Esas No

2014/71

 

Karar No

2014/200

 

Karar Tarihi

25 Aralık 2014

 

Oy Durumu

Oybirliği

 

Resmî Kaynak

Anayasa Mahkemesi Norm Kararlar Bilgi Bankası

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Tüm Çalışma Alanları ›

bottom of page