top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

Norm Denetimi Kararları  ·  İŞ HUKUKU  ·  NORM DENETİMİNDE İPTAL TALEBİNİN REDDİ

Anayasa Mahkemesi Genel Kurulu — Alt İşveren İşçisi Hangi Toplu İş Sözleşmesinden Yararlanabilir?

 

2016/2 E., 2016/198 K. · 28 Aralık 2016

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 7 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Kamu işyerinde yüklenici aracılığıyla çalışan işçiler, asıl işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesine dayanarak hak talep etmişti. Anayasa Mahkemesi, geçerli bir alt işverenlik ilişkisinde asıl işverenin toplu iş sözleşmesinden doğan ortak sorumluluğunu alt işverenin taraf olduğu sözleşmeyle sınırlayan düzenlemeyi Anayasa’ya uygun buldu. Ancak ilişki muvazaalıysa işçinin başlangıçtan beri asıl işverenin işçisi sayılacağını ve sözleşmeden yararlanma koşullarını sağladığında bu işverenin sözleşmesine dayanabileceğini açıkladı.

 

Hukuki İlke

 

Toplu iş sözleşmesine dayanan bir talepte önce gerçek işveren, sonra uygulanacak toplu iş sözleşmesi ve işçinin bu sözleşmeden yararlanma koşulları belirlenir.

 

Sonuç

 

İş Kanunu’nun 2. maddesindeki iki ibareye yönelik itiraz esastan oybirliğiyle reddedildi. Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu’nun 8. maddesindeki fıkra için başvuru, ilk incelemede davada uygulanmayacağı gerekçesiyle reddedilmişti.

 

Kararın Kapsamı

 

Bu karar, işçilerin asıl davadaki parasal haklarının miktarını belirleyen bir iş mahkemesi hükmü değildir. İlk incelemedeki karşıoylar, İş Kanunu’ndaki ilk ibarenin davada uygulanıp uygulanmayacağına ilişkindir.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 4857 sayılı İş Kanunu — m. 2

  • 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu — m. 39

  • 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu — m. 8

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

 

ANAYASA MAHKEMESİ KARARI

Esas Sayısı       :  2016/2

Karar Sayısı    :  2016/198

Karar Tarihi   :  28.12.2016

R.G.Tarih-Sayısı   : 

18.1.2017-29952

İTİRAZ YOLUNA BAŞVURAN: Ankara 21. İş

Mahkemesi

İTİRAZIN KONUSU: A- 22.5.2003

tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun;

1-    2. maddesinin yedinci

fıkrasının ikinci cümlesinde yer alan “…alt işverenin taraf olduğu…”

ibaresinin,

2-    2. maddesine, 1.7.2006

tarihli ve 5538 sayılı Kanun’un 18. maddesiyle eklenen dokuzuncu fıkranın (b)

bendinde yer alan “…toplu iş sözleşmesi…” ibaresinin,

B- 5.1.2002 tarihli ve 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri

Kanunu’nun 8. maddesine, 10.9.2014 tarihli ve 6552 sayılı Kanun’un 13.

maddesiyle eklenen üçüncü fıkranın,

Anayasa’nın 10., 48. ve 49. maddelerine aykırılığı ileri sürülerek

iptallerine karar verilmesi talebidir.

OLAY:  Davacının, asıl işveren ile alt işveren

arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddiasıyla kendisinin asıl işverenin

işçisi olarak kabul edilmesi gerektiğini belirterek asıl işverenin taraf olduğu

toplu iş sözleşmesinden doğan işçilik alacaklarının tazmini talebiyle açtığı

davada, itiraz konusu kuralların Anayasa’ya aykırı olduğu kanısına varan

Mahkeme, iptalleri için başvurmuştur.

I- İPTALİ İSTENİLEN KANUN HÜKÜMLERİ

1-  4857 sayılı Kanun’un itiraz konusu kuralları da içeren 2.

maddesi şöyledir:

“MADDE 2- Bir

iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişiye işçi, işçi çalıştıran gerçek

veya tüzel kişiye yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlara işveren,

işçi ile işveren arasında kurulan ilişkiye iş ilişkisi denir. İşveren

tarafından mal veya hizmet üretmek amacıyla maddî olan ve olmayan unsurlar ile

işçinin birlikte örgütlendiği birime işyeri denir.

İşverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden

bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı

yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım,

beden ve meslekî eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden

sayılır.

İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile

oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür.

(Ek fıkra: 23/7/2010-6009/48 md.; Mülga dördüncü fıkra:

20/6/2012-6331/37 md.)

İşveren adına hareket eden ve işin, işyerinin ve işletmenin yönetiminde

görev alan kimselere işveren vekili denir. İşveren vekilinin bu sıfatla

işçilere karşı işlem ve yükümlülüklerinden doğrudan işveren sorumludur.

Bu Kanunda işveren için öngörülen her çeşit sorumluluk ve

zorunluluklar işveren vekilleri hakkında da uygulanır. İşveren vekilliği

sıfatı, işçilere tanınan hak ve yükümlülükleri ortadan kaldırmaz.

Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine

ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin

gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş

için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran

diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt

işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine

karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt

işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan

yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.

Asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak

çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce

o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi halde

ve genel olarak asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı

kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin

işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik

nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl iş bölünerek alt işverenlere

verilemez.

(Ek fıkra: 1/7/2006-5538/18 md.) Kanuna veya kanunun

verdiği yetkiye dayanılarak kurulan kamu kurum ve kuruluşları ile bunların

doğrudan veya dolaylı olarak sermayesinin en az yüzde ellisine sahip oldukları

ortaklıklarda, 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu veya diğer kanun hükümleri

çerçevesinde, hizmet alımı amacıyla yapılan sözleşmeler gereğince, yüklenici

aracılığıyla çalıştırılanlar, bu şekilde çalışmış olmalarına dayanarak;

a) Bu kurum, kuruluş ve ortaklıklara ait kadro veya pozisyonlara

atanmaya,

b) Bu kurum, kuruluş ve ortaklıklara ait işyerlerinin kadro veya

pozisyonlarında çalışanlar için toplu iş sözleşmesi, personel

kanunları veya ilgili diğer mevzuat hükümlerine göre belirlenen her türlü malî

haklar ile sosyal yardımlardan yararlanmaya,

hak kazanamazlar.

(Ek fıkra: 1/7/2006-5538/18 md.) Sekizinci fıkrada

belirtilen işyerlerinde yükleniciler dışında kalan işverenler tarafından

çalıştırılanlar ile bu işyerlerinin tâbi oldukları ihale mevzuatı çerçevesinde

kendi nam ve hesabına sözleşme yaparak üstlendiği ihale konusu işte doğrudan

kendileri çalışanlar da aynı hükümlere tâbidir. Sekizinci fıkrada belirtilen

kurum, kuruluş veya ortaklıkların sermayesine katıldıkları ortaklıkların kadro

veya pozisyonlarında çalışan işçilerin, ortak durumundaki kamu kurum, kuruluş

veya ortaklıkların kadro veya pozisyonlarına atanma ya da bu kurum, kuruluş

veya ortaklıklarda geçerli olan malî haklar ile sosyal yardımlardan yararlanma

talepleri hakkında da sekizinci fıkra hükümleri uygulanır. Hizmet alımına

dayanak teşkil edecek sözleşme ve şartnamelere;

a)    İşe alınacak kişilerin

belirlenmesi ve işten çıkarma yetkisinin kamu kurum, kuruluşları ve

ortaklıklarına bırakılması,

b)    Hizmet alım sözleşmeleri

çerçevesinde ya da geçici işçi olarak aynı iş yerinde daha önce çalışmış

olanların çalıştırılmasına devam olunması,

yönünde hükümler konulamaz.”

2- 4735 sayılı Kanun’un itiraz konusu kuralı da

içeren 8. maddesi şöyledir:

“MADDE 8- Sözleşme

türlerine göre fiyat farkı verilebilmesine ilişkin esas ve usulleri tespite

Kamu İhale Kurumunun teklifi üzerine Bakanlar Kurulu yetkilidir.

Sözleşmelerde yer alan fiyat farkına ilişkin esas ve usullerde

sözleşme imzalandıktan sonra değişiklik yapılamaz.

(Ek fıkra: 10/9/2014-6552/13 md.) 4/1/2002 tarihli ve 4734

sayılı Kamu İhale Kanununun 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi

uyarınca ihale edilen işlerde, 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununun 2

nci maddesinde tanımlanan asıl işveren-alt işveren ilişkisi çerçevesinde alt

işveren tarafından münhasıran bu Kanun kapsamına giren kamu kurum ve

kuruluşlarına ait işyerlerinde çalıştırılan işçileri kapsayacak olan toplu iş

sözleşmeleri; alt işverenin yetkilendirmesi kaydıyla merkezi yönetim

kapsamındaki kamu idarelerinin üyesi bulunduğu kamu işveren sendikalarından

birisi tarafından 18/10/2012 tarihli ve 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş

Sözleşmesi Kanunu hükümlerine göre yürütülür ve sonuçlandırılır. Toplu iş

sözleşmesinin kamu işveren sendikası tarafından bu fıkraya göre

sonuçlandırılması hâlinde, belirlenen ücret ve sosyal haklardan kaynaklanan

bedel artışı kadar idarece fiyat farkı ödenir. Kamu işveren sendikası tarafından

yürütülmeyen ve sonuçlandırılmayan toplu iş sözleşmeleri için fiyat farkı

ödenemez, 4857 sayılı Kanunun 2 nci maddesinin yedinci fıkrası esas alınarak

asıl işveren sıfatından dolayı ücret farkına hükmedilemez ve asıl işveren

sıfatıyla sorumluluk yüklenemez. Bu fıkranın uygulanmasına ilişkin esas ve

usuller, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının görüşü alınmak suretiyle

Maliye Bakanlığınca belirlenir.

(Ek fıkra: 10/9/2014-6552/13 md.) 22/9/2012 tarihinden

önce 4734 sayılı Kanuna göre ihalesi yapılan ve ihale dokümanında fiyat farkı

hesaplanabilmesine ilişkin hüküm bulunan yapım işleri ihalelerinde, yaklaşık

maliyetin yarısından fazlasını akaryakıt giderinin oluşturduğu ve bu maddenin

yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla fesih veya tasfiye edilmeksizin geçici

kabulü yapılmış işler ile devam eden işlerin, 22/9/2012 tarihinden sonra

gerçekleştirilen kısımlarında kullanılan akaryakıta ilişkin olarak özel tüketim

vergisinde gerçekleşen artış nedeniyle fiyat farkı hesaplanmasında 3l/8/20l3

tarihli ve 28751 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2013/5217 sayılı Bakanlar

Kurulu Kararı hükümleri uygulanır.”

II- İLK İNCELEME

1.    Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü

hükümleri uyarınca, Burhan ÜSTÜN, Engin YILDIRIM, Serdar ÖZGÜLDÜR, Serruh KALELİ,

Osman Alifeyyaz PAKSÜT, Recep KÖMÜRCÜ, Alparslan ALTAN, Nuri NECİPOĞLU, Celal

Mümtaz AKINCI, Erdal TERCAN, M. Emin KUZ, Hasan Tahsin GÖKCAN, Kadir ÖZKAYA ve

Rıdvan GÜLEÇ’in katılımlarıyla 28.1.2016 tarihinde yapılan ilk inceleme

toplantısında, öncelikle uygulanacak kural sorunu görüşülmüştür.

2.    Anayasa’nın 152. ve 6216

sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un

40. maddelerine göre mahkemeler, bakmakta oldukları davalarda uygulayacakları

kanun ya da kanun hükmünde kararname kurallarını Anayasa’ya aykırı görürler veya

taraflardan birinin ileri sürdüğü aykırılık iddiasının ciddi olduğu kanısına

varırlarsa, o hükmün iptali için Anayasa Mahkemesine başvurmaya yetkilidirler.

Ancak, bu kurallar uyarınca bir mahkemenin Anayasa Mahkemesine başvurabilmesi

için elinde yöntemince açılmış ve mahkemenin görevine giren bir davanın

bulunması ve iptali istenen kuralların da o davada uygulanacak olması

gerekmektedir. Uygulanacak kanun kuralları, davanın değişik evrelerinde ortaya

çıkan sorunların çözümünde veya davayı sonuçlandırmada olumlu ya da olumsuz

yönde etki yapacak nitelikte bulunan kurallardır.

3.    İtiraz yoluna başvuran

Mahkeme, 4857 sayılı Kanun’un 2. maddesinin yedinci fıkrasının ikinci

cümlesinde yer alan “…alt işverenin taraf olduğu…” ibaresi ile

2. maddesine 1.7.2006 tarihli ve 5538 sayılı Kanun’un 18. maddesiyle eklenen

dokuzuncu fıkranın (b) bendinde yer alan “…toplu iş sözleşmesi…” ibaresinin

ve 4735 sayılı Kanun’un 8. maddesine, 10.9.2014 tarihli ve 6552 sayılı Kanun’un

13. maddesiyle eklenen üçüncü fıkranın iptallerini talep etmiştir.

4.    İtiraz konusu 4735 sayılı

Kanun’un 8. maddesinin üçüncü fıkrasında, 4734 sayılı Kanun’un 62. maddesinin

birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ihale edilen işlerde, 4857 sayılı

Kanun’un 2. maddesinde tanımlanan asıl işveren-alt işveren ilişkisi çerçevesinde

alt işveren tarafından münhasıran 4735 sayılı Kanun kapsamına giren kamu kurum

ve kuruluşlarına ait işyerlerinde çalıştırılan işçileri kapsayacak olan toplu

iş sözleşmelerinin; alt işverenin yetkilendirmesi kaydıyla merkezi yönetim

kapsamındaki kamu idarelerinin üyesi bulunduğu kamu işveren sendikalarından

birisi tarafından 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu

hükümlerine göre yürütülmesi ve sonuçlandırılması halinde toplu iş

sözleşmesinde belirlenen ücret ve sosyal haklardan kaynaklanan bedel artışı

kadar idarece fiyat farkı ödeneceği, kamu işveren sendikası tarafından

yürütülmeyen ve sonuçlandırılmayan toplu iş sözleşmeleri için fiyat farkı

ödenemeyeceği hüküm altına alınmıştır. Bu düzenlemeyle alt işveren ile işçi

sendikası arasında yapılacak toplu iş sözleşmesiyle belirlenecek ücret

artışlarının idare tarafından karşılanması esası benimsenmiştir.

5.    İtiraz yoluna başvuran

Mahkemede bakılmakta olan dava, asıl işveren ile işçi sendikası arasında

yapılmış olan toplu iş sözleşmesinden muvazaa nedeniyle alt işverenin işçisinin

yararlanması gerektiği belirtilerek açılan işçilik alacağının tazmini talebine

ilişkindir. Bakılmakta olan davada, alt işverenin yetkilendirmesiyle kamu

işveren sendikası tarafından itiraz konusu kurala göre sonuçlandırdığı, alt

işverenin taraf olduğu bir toplu iş sözleşmesi bulunmamaktadır. Dolayısıyla

itiraz konusu 4735 sayılı Kanun’un 8. maddesinin üçüncü fıkrası bakılmakta olan

davada uygulanacak kural değildir.

6.    Açıklanan nedenlerle;

A- 5.1.2002 tarihli ve 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri

Kanunu’nun 8. maddesine, 10.9.2014 tarihli ve 6552 sayılı Kanun’un 13.

maddesiyle eklenen üçüncü fıkranın, itiraz başvurusunda bulunan Mahkemenin

bakmakta olduğu davada uygulanma olanağı bulunmadığından, bu fıkraya

ilişkin başvurunun Mahkemenin yetkisizliği nedeniyle REDDİNE, OYBİRLİĞİYLE,

B- 22.5.2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun;

1-    2. maddesinin yedinci

fıkrasının ikinci cümlesinde yer alan “…alt işverenin taraf olduğu…” ibaresinin

esasının incelenmesine, Nuri NECİPOĞLU, M. Emin KUZ ile Kadir ÖZKAYA’nın

karşıoyları ve OYÇOKLUĞUYLA,

2-    2. maddesine 1.7.2006

tarihli ve 5538 sayılı Kanun’un 18. maddesiyle eklenen dokuzuncu fıkranın (b)

bendinde yer alan “…toplu iş sözleşmesi…” ibaresinin esasının

incelenmesine, OYBİRLİĞİYLE,

Karar verilmiştir.

III- ESASIN İNCELENMESİ

7.    Başvuru kararları ve ekleri,

Raportör Osman KODAL tarafından hazırlanan işin esasına ilişkin rapor, itiraz

konusu kanun hükümleri, dayanılan Anayasa kuralları ve bunların gerekçeleri ile

diğer yasama belgeleri okunup incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

A-  Kanun’un 2. Maddesinin Yedinci

Fıkrasının İkinci Cümlesinde Yer Alan “…alt işverenin taraf olduğu…” İbaresinin

İncelenmesi

1- Anlam ve Kapsam

8. Bir işverenin üretim faaliyetini kendi işyeri veya işletmesinde

tam gün süreli olarak iş sözleşmesi altında kendi işçileri ile gerçekleştirmesi

çalışma ekonomisi ve özellikle iş hukuku açısından tipik istihdam olarak

benimsenmiştir. İş hukukunda kural olan çalışma, tipik istihdam ilişkisi ile

oluşan işçi-işveren ilişkisidir.

9. Çalışma hayatında teknolojik ve ekonomik gelişmelerin etkisiyle

üretimin çeşitlenmesi sonucu belli bir alanda uzmanlaşmaya gidilmesinin gerekli

hale gelmesi, ayrıca işverenlerin daha seri ve ucuz üretim yapabilme ve rekabet

edebilme ihtiyacının baş göstermesi, kural olan işçi-işveren ilişkisi haricinde

asıl işveren-alt işveren ilişkisinin ortaya çıkmasına sebebiyet vermiştir. Bu

bağlamda asıl işveren-alt işveren ilişkisi çalışma hayatının gereksinimlerinden

doğmuştur.

10. Kanun’un 2. maddesinin yedinci fıkrasında asıl

işveren-alt işveren ilişkisi, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya

hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde

işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde

iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı

işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişki

olarak tanımlanmıştır. Buna göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin ortaya

çıkabilmesi için işyerinde hem asıl işveren hem de alt işverenin işçi

çalıştırması, alt işveren tarafından üstlenilen işin, işletme ve işin gereği

ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren asıl işin bir bölümü veya

yardımcı iş olması ve alt işverenin, işçilerini sadece asıl işverenden aldığı

işte çalıştırması gereklidir.

11. İtiraz konusu ibarenin bulunduğu Kanun’un 2. maddesinin

yedinci fıkrasının ikinci cümlesinde ise asıl işveren-alt işveren ilişkisinde

asıl işverenin alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak İş

Kanunu’ndan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş

sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumlu olduğu

düzenlenmiştir. Cümlede yer alan “...alt işverenin taraf olduğu...”

ibaresi itiraz konusu kuralı oluşturmaktadır.

12. Asıl işverenin alt işverenle birlikte sorumluluğu,

müteselsil sorumluluk olup bu sorumluluk gereği, alt işverenin işçisi, İş

Kanunu’ndan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş

sözleşmesinden doğan haklarını, isterse asıl işverenden isterse alt işverenden

isteyebilecektir.

13. Asıl işverenin alt işverenin işçilerine karşı toplu iş

sözleşmesinden kaynaklanan müteselsil sorumluluğu sadece alt işverenin taraf

olduğu toplu iş sözleşmesiyle sınırlı olup asıl işverenin kendisinin taraf

olduğu toplu iş sözleşmesinden alt işverenin işçilerine karşı herhangi bir

sorumluluğu bulunmamaktadır.

2- İtirazın Gerekçesi

14. Başvuru kararında özetle;  Kanun’un 2. maddesinin yedinci

fıkrasının ikinci cümlesine göre asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o

işyeri ile ilgili olarak hizmet akdinden ve İş Kanunu’ndan kaynaklanan

yükümlülüklerinden alt işverenle birlikte sorumlu tutulmuşken itiraz konusu

kuralla asıl işverenin sorumluluğunun toplu iş sözleşmesi yönünden

sınırlandırıldığı, bu nedenle alt işverenin işçilerinin asıl işverenin taraf

olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanamadığı, neticede alt işverenin işçileri

aynı işi yaptıkları hâlde  asıl işverenin işçilerine göre daha düşük ücret

aldığı, diğer taraftan  toplu iş hukuku açısından hiç kimsenin sendikaya

üye olmaya zorlanamayacağı, itiraz konusu kuralın alt işverenin işçilerini

belli bir sendikaya üye olmaya da zorladığı belirtilerek kuralın, Anayasa’nın

10., 48. ve 49. maddelerine aykırı olduğu ileri sürülmüştür.

3- Anayasa’ya Aykırılık Sorunu

15. Anayasa’nın 48. maddesinde “Herkes, dilediği

alanda çalışma ve sözleşme hürriyetlerine sahiptir.”; 49. maddesinde

de “Çalışma, herkesin hakkı ve ödevidir.” denilmek suretiyle

herkesin çalışma hakkına ve sözleşme özgürlüğüne sahip olduğu hüküm altına

alınmıştır.

16. Anayasa’nın 49. maddesinde, çalışmanın herkesin hakkı ve

ödevi olduğu belirtilmekle beraber Devlete, çalışanların yaşam düzeyini

yükseltmek, çalışma yaşamını geliştirmek için çalışanları ve işsizleri korumak,

çalışmayı denetlemek ve işsizliği gidermeye elverişli ekonomik bir ortam

yaratmak ve çalışma barışını sağlamak için gerekli önlemleri alma ödevi de

verilmiştir.

17. İtiraz konusu ibarenin de bulunduğu Kanun’un 2.

maddesinin yedinci fıkrasının ikinci cümlesinde, asıl işveren-alt işveren

ilişkisinin bulunması hâlinde asıl işverenin alt işverenin işçilerine karşı o

işyeri ile ilgili olarak İş Kanunu’ndan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin

taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt

işveren ile birlikte sorumlu olduğu hüküm altına alınmıştır. Bu düzenlemeyle

kanun koyucu asıl işveren-alt işveren ilişkilerinde konuyu işçi lehine

düzenleyerek ve özellikle az sermayeli alt işverenlerin, taraf oldukları toplu

iş sözleşmesinden doğan işçilik alacaklarını ödeyemeyecek duruma düşmeleri

hâlinde, bu işin yapılmasında yararı bulunan asıl işvereni de sorumlu tutarak

işçileri korumayı amaçlamıştır.

18. Diğer taraftan, itiraz konusu kural nedeniyle alt işverenin

işçilerinin asıl işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanmaları

mümkün olmamaktadır. Bu durum alt işverenin kendi işçileriyle işi gerçekleştirdiği

yerin ayrı bir işyeri olarak kabul edilmesinin ve asıl işverenle alt işverenin

işçileri arasında bir iş sözleşmesi bulunmamasının bir sonucudur. Nitekim 6356

sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 33. maddesinin birinci

fıkrasında toplu iş sözleşmelerinin iş akitlerinin yapılması, içeriği ve sona

ermesi ile ilgili hususları düzenlemek üzere kurulacağı belirtilmiştir.

19. Alt işveren işçisinin asıl işverenin taraf olduğu toplu iş

sözleşmesinden yararlanamaması hiçbir şekilde toplu iş sözleşmesinden

yararlanamayacağı anlamına da gelmemektedir. Alt işveren, asıl işveren

karşısında bağımsız bir konumda, kendi emrinde işçi çalıştırmakta olup asıl

işverenden ayrı olarak kendisinin taraf olduğu bir toplu iş sözleşmesi yapması

mümkündür. Alt işveren ile işçi sendikası arasında imzalanmış bir toplu iş

sözleşmesinin mevcudiyeti hâlinde alt işveren işçisi, 6356 sayılı Kanun’un 39.

maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile aynı Kanun’un 26. maddesinin

dördüncü fıkrası gereğince toplu iş sözleşmesinin tarafı olan işçi sendikasına

üye olduğu,  dayanışma aidatı ödediği veya işçi sendikasının muvafakatini

aldığı takdirde bu toplu iş sözleşmesinden yararlanması mümkündür.

20. Ayrıca Kanun’un 2. maddesinin sekizinci fıkrasında asıl

işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olarak kurulması durumları ve

bunların sonuçları düzenlenmiştir. Buna göre asıl işverenin işçilerinin alt

işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle

haklarının kısıtlanması, daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt

işveren ilişkisi kurulması, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle

uzmanlık gerektiren işler dışındaki asıl işin bölünerek alt işverenlere

verilmesi durumları muvazaalı asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kurulduğuna

ilişkin kanuni karine kabul edilmiş, bu durumların gerçekleşmesi hâlinde asıl

işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı gerekçesiyle alt

işverenin işçilerinin başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak

işlem görecekleri belirtilmiştir.

21. Bu bağlamda muvazaalı asıl işveren-alt işveren ilişkisi söz

konusu ise Kanun’un 2. maddesinin sekizinci fıkrası gereğince alt işveren

işçisi başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem göreceğinden

asıl işverenin tarafı olduğu toplu iş sözleşmesinden, sözleşmenin tarafı olan

işçi sendikasına üye olduğu, dayanışma aidatı ödediği veya işçi sendikasının

muvafakatini aldığı takdirde yararlanması mümkündür.

22. Öte yandan, itiraz konusu kuralla asıl işveren sadece alt

işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden alt işverenle birlikte sorumlu

hale gelmekte olup kural, alt işverenin işçisini belli bir sendikaya üye olmaya

zorlamamaktadır. Nitekim alt işverenin işçisi, alt işverenin taraf olduğu toplu

iş sözleşmesinden sözleşmenin tarafı olan işçi sendikasına üye olmadan sadece

dayanışma aidatı ödediği veya işçi sendikasının muvafakatini aldığı

takdirde yararlanma olanağına her zaman sahiptir.

23. Bütün bu hususlar göz önüne alındığında, alt işverenin

işçilerinin yararlanabilecekleri toplu iş sözleşmesini belirleyen kuralın,

çalışma hakkını sınırlayan veya Devletin çalışma barışını sağlayıcı tedbirleri

alma yükümlülüğüne aykırı bir düzenleme olarak nitelendirilmesi mümkün

değildir.

24. Anayasa’nın 10. maddesinde yer verilen kanun önünde

eşitlik ilkesi hukuksal durumları aynı olanlar için söz konusudur. Bu ilke ile

eylemli değil, hukuksal eşitlik öngörülmüştür. Eşitlik ilkesinin amacı, aynı

durumda bulunan kişilerin kanunlar karşısında aynı işleme bağlı tutulmalarını

sağlamak, ayrım yapılmasını ve ayrıcalık tanınmasını önlemektir. Kanun önünde

eşitlik, herkesin her yönden aynı kurallara bağlı tutulacağı anlamına gelmez.

Durumlarındaki özellikler, kimi kişiler ya da topluluklar için değişik

kuralları ve uygulamaları gerektirebilir. Aynı hukuksal durumlar aynı, ayrı

hukuksal durumlar farklı kurallara bağlı tutulursa Anayasa’da öngörülen eşitlik

ilkesi zedelenmez.

25. Alt işverenin işçileri kendi işverenleriyle yapmış

oldukları iş sözleşmesiyle asıl işverenin işyerinde çalışmakta iken asıl

işverenin işçileri asıl işverenle yapmış oldukları iş sözleşmesi gereğince asıl

işverenin işyerinde çalışmaktadırlar. Ayrıca asıl işveren işçileri mal ve

hizmet üretimine ilişkin işin esasını oluşturan asıl işi ve asıl işle ilişkili

olan yardımcı işleri yerine getirirken, alt işveren işçileri teknolojik

nedenlerle uzmanlık gerektiren asıl işin bir bölümünü veya yardımcı işleri

yerine getirmektedirler. Dolayısıyla alt işverenin işçileri ile asıl işverenin

işçilerinin hukuksal durumları aynı değildir. Farklı hukuki durumlarda bulunan

kişiler hakkında farklı düzenlemeler yapılması eşitlik ilkesine aykırılık

oluşturmayacağından, kanun koyucu tarafından itiraz konusu kuralla alt

işverenin işçilerinin asıl işverenin yapmış olduğu toplu iş sözleşmesinden

doğan haklardan yararlanamamasının öngörülmesinde eşitlik ilkesine aykırılık

bulunmamaktadır.

26. Açıklanan nedenlerle kural, Anayasa’nın 10., 48. ve 49.

maddelerine aykırı değildir. İptal talebinin reddi gerekir.

B-  Kanun’un 2. Maddesine 5538

Sayılı Kanun’un 18. Maddesiyle Eklenen Dokuzuncu Fıkranın (b) Bendinde Yer

Alan “…toplu iş sözleşmesi…” İbaresinin İncelenmesi

1- İtirazın Gerekçesi

27. Başvuru kararında özetle; itiraz konusu kuralın bulunduğu

maddede sayılan hakların, kamuya veya kamu ortaklıklarının kadro ve

pozisyonlarında çalışanlara idarece tek taraflı veya personelin siciline bağlı

olarak verilen haklar olduğu hâlde, bunların içine işçi-işveren sendikaları

arasında imzalanan iki taraflı ve tarafları bağlayan toplu iş sözleşmesinin de

dahil edilmesinin sözleşme hukukunun temel ilkelerine aykırı olduğu, taraf işçi

sendikasının üyelerinin toplu iş sözleşmesinden yararlanmalarının mümkün

olduğu, ancak itiraz konusu kuralın madde metnine alınması nedeniyle kamuda

çalışan alt işveren işçilerinin salt alt işveren işçisi olmaları nedeniyle asıl

işverenin işçilerine uygulanan toplu iş sözleşmesinden yararlanamadığı

belirtilerek kuralın,  Anayasa’nın 10., 48. ve 49. maddelerine aykırı

olduğu ileri sürülmüştür.

2- Anayasa’ya Aykırılık Sorunu

28. Kanun’un 2. maddesinin dokuzuncu fıkrasında, kanuna veya

kanunun verdiği yetkiye dayanılarak kurulan kamu kurum ve kuruluşları ile

bunların doğrudan veya dolaylı olarak sermayesinin en az yüzde ellisine sahip

oldukları ortaklıklarda, 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu veya diğer kanun

hükümleri çerçevesinde, hizmet alımı amacıyla yapılan sözleşmeler gereğince

yüklenici aracılığıyla çalıştırılanların bu şekilde çalışmış olmalarına

dayanarak; bu kurumlara ait kadro ve pozisyonlara atanmaya ve bu kurum, kuruluş

ve ortaklıklara ait işyerlerinin kadro ve pozisyonlarında çalışanlar için toplu

iş sözleşmesi, personel kanunları veya ilgili diğer mevzuat hükümlerine göre

belirlenen her türlü mali haklar ile sosyal yardımlardan yararlanmaya, hak

kazanamayacakları hüküm altına alınmıştır. Fıkranın (b) bendinde yer alan “...toplu

iş sözleşmesi...” ibaresi itiraz konusu kuralı oluşturmaktadır.

29. Kanun’un gerekçesinde, kanuna veya kanunun verdiği

yetkiye dayanılarak kurulan kamu kurum ve kuruluşları ile bunların doğrudan

veya dolaylı olarak sermayesinin en az yüzde ellisine sahip oldukları

ortaklıklarda, 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu veya diğer özel kanun hükümleri

çerçevesinde yapılan hizmet alımları neticesinde yükleniciler tarafından

istihdam edilenlerin, hizmet alımını yapan kamu kurum ve kuruluşları ile

ortaklıklarının, kendilerinin asıl işvereni olduğunu iddia ederek bu kurumların

asli kadrolarına atanmayı talep ettikleri veya bu kurumlarda uygulanmakta olan toplu

iş sözleşmesi ya da personel kanunundan yararlandırılma talebinde bulundukları,

yapılan düzenlemeyle, kamu kurum ve kuruluşları ile bunların ortaklıklarının,

hizmet alımı amacıyla sözleşme yaptıkları yükleniciler veya işverenler

tarafından istihdam edilenlerin asli işvereni olmadığı hususuna açıklık

getirildiği ifade edilmektedir.

30. Kamu idareleri, kamu hukuku kuralları uyarınca

çalıştırdıkları personelin nitelik veya sayı itibarıyla yetersiz kalması

durumunda, yardımcı işlerini veya kamu hizmetinin gerekleri ve teknolojik

nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerini ihaleye çıkarmak suretiyle özel kesime

gördürebilmektedir. Bu durumda, ilgili kamu idaresi ile ihaleyi kazanarak işi

üstlenen işveren arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisine benzer bir ilişki

kurulmakta ve kamu idaresi, işi üstlenen işverenin o işyerinde çalıştırdığı

işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak 4857 sayılı Kanun’dan, iş

sözleşmesinden veya işi yüklenen işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden

doğan yükümlülüklerinden işi yüklenen işveren ile birlikte sorumlu olmaktadır.

31. İtiraz konusu kural gereğince kamu idarelerinde asıl

işveren-alt işveren ilişkisinin gerçekleşmesi hâlinde işi yüklenen alt

işverenin işçileri, kamu idarelerinde işçi olarak çalışanlar için yapılmış olan

toplu iş sözleşmesine göre belirlenecek her türlü mali haklar ve sosyal

yardımlardan yararlanmaya hak kazanamamaktadır.

32. Kamu idaresinin üyesi olduğu kamu işveren sendikası ile

işçi sendikası arasında kurulan toplu iş sözleşmesi, sadece sözleşmenin

tarafları açısından hak ve yükümlülükler değil, aynı zamanda sözleşme

ilişkisinin ötesinde tarafların üyeleri için de genel ve emredici nitelikte

hükümler içermektedir. Toplu iş sözleşmesinin bu normatif hükümleri kanun

hükümleri gibi genel soyut ve emredici nitelik taşımakta ve fonksiyon icra

etmektedir. Bununla birlikte kamu idarelerinde hizmet sözleşmesiyle çalışan

işçilerin tabi olduğu Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu ve ilgili mevzuattır. Kamu

idarelerinde çalışan işçileri kapsamına alan toplu iş sözleşmeleri de 6356

sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmeleri Kanunu hükümlerine göre yapılmakta

ve uygulanmaktadır.

33. Kamu kurum ve kuruluşları ile bunların ortaklıklarında

alt işverenin işçisi olarak çalışanların kamu işverenin taraf olduğu toplu iş

sözleşmesinden yararlanamaması ise kamu idarelerinde işi yüklenen alt işverenin

kendi işçileriyle işi gerçekleştirdiği yerin ayrı bir işyeri olarak kabul

edilmesinin ve kamu işvereni ile alt işverenin işçileri arasında bir iş

sözleşmesi bulunmamasının bir sonucudur.

34. Kamu kurum ve kuruluşları ile bunların ortaklıklarında

alt işverenin işçisi olarak çalışanların ilgili kamu idarelerinde doğrudan

çalışan işçiler için yapılmış toplu iş sözleşmesinden yararlanmaya hak

kazanmaları kural olarak mümkün değil ise de kamu idareleri tarafından kurulan

alt işverenlik ilişkisi işin devrinden ziyade işçi temini amacıyla muvazaalı

olarak yapılmışsa alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin

işçisi olarak kabul edileceğinden kamu idaresinde uygulanmakta olan kamu

işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden, sözleşmenin tarafı olan işçi

sendikasına üye oldukları, dayanışma aidatı ödedikleri veya işçi sendikasının

muvafakatini aldıkları takdirde yararlanmaları mümkündür.

35. Diğer taraftan, kamu idaresinde hizmet alım sözleşmesi

çerçevesinde kendi işçileriyle işi gerçekleştirecek olan alt işveren, asıl

işveren konumunda olan kamu işvereni karşısında bağımsız bir konumda işçi

çalıştırmakta olup kamu işvereninden ayrı olarak kendisinin taraf olduğu bir

toplu iş sözleşmesi yapabilecektir. Kamu idaresinden ihaleyle işi yüklenen alt

işverenin taraf olduğu bir toplu iş sözleşmesinin mevcudiyeti hâlinde alt

işveren işçileri, toplu iş sözleşmesinin tarafı olan işçi sendikasına üye

oldukları, dayanışma aidatı ödedikleri veya işçi sendikasının muvafakatini

aldıkları takdirde bu toplu iş sözleşmesinden yararlanmaları mümkündür.

36. Dolayısıyla sözleşmenin tarafları dışında üçüncü kişiler

hakkında da normatif hükümler içermesi nedeniyle özel hukuk sözleşmesine göre

farklı özelliğe sahip olan ve kamu işverenin işçilerini kapsamı içerisine alan

kuralın çalışma hakkını sınırlayan veya Devletin çalışma barışını sağlayıcı

tedbirleri alma yükümlülüğüne aykırı bir düzenleme olarak nitelendirilmesi

mümkün değildir.

37. Öte yandan kamu idarelerinde ihaleyle işi yüklenen alt

işverenin işçileri, kendi işverenleriyle yapmış oldukları iş sözleşmeleri kapsamında

kamu idaresinde çalışmakta iken kamu işverenin işçileri, kamu işvereni ile

yapmış oldukları hizmet sözleşmesi gereğince kamu idaresinde çalışmaktadırlar.

Dolayısıyla kamu idaresinde çalışan alt işverenin işçileri ile kamu işverenin

işçilerinin hukuksal durumları aynı değildir. Bu işçilerin yaptıkları işin,

kamu işverenin işçilerinin yaptığı işle aynı veya benzer nitelikte olması da

hukuksal durumlarının aynı olması sonucunu doğurmaz. Farklı hukuki durumlarda

bulunan kişiler hakkında farklı düzenlemeler yapılması eşitlik ilkesine

aykırılık oluşturmayacağından, kanun koyucu tarafından itiraz konusu kuralla

kamu idarelerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesinden doğan mali ve

sosyal haklardan alt işverenin işçilerinin yararlanamamasının öngörülmesinde

eşitlik ilkesine aykırılık bulunmamaktadır.

38. Açıklanan nedenlerle kural, Anayasa’nın 10., 48. ve 49.

maddelerine aykırı değildir. İptal talebinin reddi gerekir.

IV- HÜKÜM

22.5.2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun;

A- 2.  maddesinin yedinci fıkrasının ikinci cümlesinde yer

alan “…alt işverenin taraf olduğu…” ibaresinin,

B- 2. maddesine, 1.7.2006 tarihli ve 5538 sayılı Kanun’un 18.

maddesiyle eklenen dokuzuncu fıkranın (b) bendinde yer alan “…toplu iş

sözleşmesi…” ibaresinin,

Anayasa’ya aykırı olmadıklarına ve itirazın

REDDİNE, 28.12.2016 tarihinde OYBİRLİĞİYLE karar verildi.

Başkan

Zühtü ARSLAN

Başkanvekili

Burhan ÜSTÜN

Başkanvekili

Engin YILDIRIM

Üye

Serdar

ÖZGÜLDÜR

Üye

Serruh KALELİ

Üye

Osman

Alifeyyaz PAKSÜT

Üye

Recep

KÖMÜRCÜ

Üye

Nuri NECİPOĞLU

Üye

Hicabi DURSUN

Üye

Celal Mümtaz

AKINCI

Üye

Muammer TOPAL

Üye

M. Emin KUZ

Üye

Hasan Tahsin

GÖKCAN

Üye

Kadir ÖZKAYA

Üye

Rıdvan GÜLEÇ

Üye

Recai AKYEL

Üye

Yusuf Şevki

HAKYEMEZ

KARŞIOY GEREKÇESİ

Anayasanın 152. ve 6216 sayılı Kanunun 40. maddelerine göre, bir

davaya bakmakta olan mahkeme, davada uygulanacak kanun hükümlerini Anayasaya

aykırı görürse, o hükümlerin iptali talebiyle Anayasa Mahkemesine başvurmaya

yetkilidir.

İtiraz yoluna başvuran mahkeme, diğer hükümlerle birlikte 4857

sayılı İş Kanununun 2. maddesinin yedinci fıkrasının ikinci cümlesindeki “…alt

işverenin taraf olduğu…” ibaresinin de Anayasaya aykırı olduğunu ileri sürerek

iptalini talep etmiş ve ilk inceleme sonucunda bu ibarenin Anayasaya aykırılığı

itirazının da esasının incelenmesine karar verilmiştir.

Söz konusu ibarenin bulunduğu fıkrada asıl işveren-alt işveren

ilişkisi tanımlanmakta ve bu ilişkide asıl işverenin, alt işverenin işçilerine

karşı o işyeri ile ilgili olarak İş Kanunundan, iş sözleşmesinden veya alt

işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt

işveren ile birlikte sorumlu olduğu hükme bağlanmaktadır.

İtiraz başvurusunda bulunan mahkemenin bakmakta olduğu davada

davacılar, asıl işveren olan davalı şirket ile dava dışı alt işveren arasında

muvazaa olduğunu ve posta dağıtım işinin bölünerek alt işverene

verilemeyeceğini belirterek, asıl işveren ile yetkili işçi sendikası arasında

yapılan toplu iş sözleşmesinden yararlanma talebiyle dava açmışlardır.

İtiraz konusu ibarenin bulunduğu fıkra hükmünden de anlaşılacağı

üzere asıl işveren sadece “alt işverenin taraf olduğu” toplu iş sözleşmesinden

doğan yükümlülüklerden alt işverenle birlikte sorumludur. Somut olayda alt

işverenin taraf olduğu bir toplu iş sözleşmesi söz konusu olmadığından,

davacıların asıl işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanma

talebiyle açtıkları mezkûr davada itiraz konusu ibarenin bulunduğu yedinci

fıkranın ikinci cümlesi uygulanacak kural değildir.

Nitekim itirazda bulunan mahkemenin gerekçeli başvuru kararında

da, işçilerin davalı işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanma

taleplerinin işverence İş Kanununun 2. maddesinin sekizinci fıkrası gerekçe

gösterilerek reddedildiği, bunun üzerine muvazaa iddiasıyla dava açıldığı ve

yedinci fıkradaki mezkûr ibarenin “çalışılan işyerinde uygulanmakta olan toplu

iş sözleşmesinin uygulanmasını alt işveren işçileri yönünden” engellediği

belirtilerek, bakılmakta olan davada uygulanacak kuralın sekizinci fıkra hükmü

olmasına rağmen, yedinci fıkranın ikinci cümlesinde yer alan itiraz konusu

ibare ile getirilen sınırlamanın ortadan kaldırılması ve hükmün kapsamının

genişletilmesi suretiyle ikinci cümle hükmünün davada uygulanarak davacıların

da bu hükümden yararlanmalarını sağlamak amacıyla anılan ibarenin Anayasaya

aykırılığı itirazında bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Başka bir anlatımla, anılan hükmün itirazda bulunan mahkemenin

bakmakta olduğu davada uygulanacak kural olmamasına rağmen, başvuru kararındaki

ifadeyle “alt işverenin taraf olduğu TİS sınırlama ve engellemesi kalktığında…

taşeron işçi sorunu ortadan kalkmış olacaktır” gerekçesiyle Anayasaya aykırılık

itirazında bulunulduğu ve davada uygulanacak kural hâline gelmesinin

hedeflendiği görülmektedir.

Yukarıda da belirtildiği gibi, anılan ibarenin iptali talebi,

ibarenin bulunduğu yedinci fıkranın ikinci cümlesinin kapsamını ve uygulama

alanını genişletecek niteliktedir. Oysa, Anayasa Mahkemesinin bir kararında da

belirtildiği üzere, “bir kuralın uygulama alanının genişletilmesi amacıyla

değiştirilmesini sağlamak için iptali istenilemez” (18/1/1989 tarihli ve

E.1988/3, K.1989/4 sayılı Karar). Buna göre, “yasanın isterse getirebileceği

bir kuralı getirmememesi… yasakoyucunun takdir yetkisi içindedir. Yasa

maddesine, içindeki kimi sözcükleri ayıklayarak yeni bir kural niteliği vermek,

Anayasa’ya uygunluk denetimiyle bağdaşmaz.”

Bu sebeplerle, itiraz konusu ibarenin başvuran mahkemenin bakmakta

olduğu davada uygulanacak kural olmadığı düşüncesiyle, esasının incelenmesi

yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.

Üye

Nuri NECİPOĞLU

Üye

M. Emin 

KUZ

Üye

Kadir ÖZKAYA

 

Tamamlayıcı Kararlar

 

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Kamu İhalesinde Toplu Sözleşme Farkı

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu — Muvazaa Tespit Davasında Hukuki Yarar

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Kadroya Geçişte Toplu İş Sözleşmesi

Tüm İş Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

Alt İşveren ve İşçilik Alacakları Uyuşmazlıkları

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Anayasa Mahkemesi

 

Karar Türü

Norm Denetimi

 

Esas No

2016/2

 

Karar No

2016/198

 

Karar Tarihi

28 Aralık 2016

 

Oy Durumu

Oybirliği

 

Resmî Kaynak

Anayasa Mahkemesi Norm Kararlar Bilgi Bankası

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

İş Hukuku Davaları

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İşçilik Alacakları Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page