top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

Bireysel Başvuru Kararları  ·  AİLE HUKUKU  ·  HAK İHLALİ OLMADIĞI  ·  BİREYSEL BAŞVURUNUN KABUL EDİLEMEZLİĞİ

Anayasa Mahkemesi İkinci Bölüm — Ayrı Boşanma Davalarında Makul Sürenin Başlangıcı

 

B. No: 2013/3253 · 16 Temmuz 2014

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 20 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Başvurucu, birden fazla boşanma davasının toplamda on yıl sürdüğünü ileri sürdü. Anayasa Mahkemesi, ilk davanın daha önce kesinleştiğini dikkate alarak süreyi bireysel başvurudaki ikinci davanın açılışından başlattı. Dört yıl iki aylık yargılamanın sekiz ayı aşkın bölümünde iki tarafın vekillerinin mazeretleri nedeniyle duruşmaların ertelendiğini belirledi. Delillerin toplanması ve kanun yolu incelemesiyle birlikte somut olayda makul sürede yargılanma hakkının ihlal edilmediğine karar verdi.

 

Hukuki İlke

 

Makul süre, bireysel başvurunun konusunu oluşturan davanın başlangıcı, tarafların ve yargı mercilerinin davranışı ve uyuşmazlığın gerektirdiği işlemler dikkate alınarak değerlendirilir.

 

Sonuç

 

Makul sürede yargılanma hakkının ihlal edilmediğine oy birliğiyle karar verildi. Yargılamanın sonucunun adil olmadığı şikâyeti açıkça dayanaktan yoksun bulundu.

 

İlgili Mevzuat

 

  • Türkiye Cumhuriyeti Anayasası — m. 36
    Kararda anılan

  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 30
    Kararda anılan

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Kişileri belirleyebilen bilgiler “...” ile gizlenmiştir.

 

TÜRKİYE CUMHURİYETİ


ANAYASA MAHKEMESİ


 


 


İKİNCİ BÖLÜM


 


KARAR


 


... BAŞVURUSU


(Başvuru Numarası: 2013/3253)


 


Karar Tarihi: 16/7/2014


 


İKİNCİ BÖLÜM


 


KARAR


 


 


 


Başkan


:


Alparslan


ALTAN


Üyeler


:


Serdar


ÖZGÜLDÜR


 


 


Osman


Alifeyyaz PAKSÜT


 


 


Recep


KÖMÜRCÜ


 


 


Engin


YILDIRIM


Raportör


:


Şebnem


NEBİOĞLU ÖNER


Başvurucu


:


...


 


I. BAŞVURUNUN


KONUSU


1. Başvurucu, tarafı olduğu


boşanma davası sürecinin on yıl sürdüğünü ve açtığı son boşanma davası


kapsamında mahkemece dosyadaki delil ve kayıtların doğru değerlendirilmemesi


nedeniyle aleyhinde maddi ve manevi tazminat ile nafaka ödenmesine


hükmedildiğini, bu suretle adil yargılama hakkının ihlal edildiğini ileri


sürerek, ihlalin tespitiyle uğradığı maddi ve manevi zararın tazminine karar


verilmesini talep etmiştir.


II. BAŞVURU


SÜRECİ


2. Başvuru, 10/5/2013 tarihinde


İstanbul Anadolu 19. Aile Mahkemesi vasıtasıyla yapılmıştır. İdari yönden


yapılan ön incelemede başvuruların Komisyona sunulmasına engel bir durumun


bulunmadığı tespit edilmiştir.


3. İkinci Bölüm Birinci


Komisyonunca, kabul edilebilirlik incelemesi Bölüm tarafından yapılmak üzere


dosyanın Bölüme gönderilmesine karar verilmiştir.


4. Bölüm tarafından 19/3/2014


tarihinde, kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar


verilmiştir.


5. Başvuru konusu olay ve


olgular ile başvurunun bir örneği görüş için Adalet Bakanlığına gönderilmiştir.


Adalet Bakanlığının 8/4/2014 tarihli yazısında, Anayasa Mahkemesinin önceki


kararlarına ve bu kapsamda sunulan görüşlerine atfen, başvuru hakkında görüş


sunulmayacağı bildirilmiştir.


III. OLAY VE


OLGULAR


A. Olaylar


6. Başvuru formu ve ekleri ile


başvuruya konu yargılama dosyası içeriğinden tespit edilen ilgili olaylar


özetle şöyledir:


7. Başvurucu tarafından açılan


boşanma davası Eyüp 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24/5/2005 tarih ve E.2004/359,


K.2005/400 sayılı kararı ile reddedilmiş ve karar 9/12/2005 tarihinde


kesinleşmiştir.


8. Başvurucu tarafından Pendik


1. Aile Mahkemesinin E.2008/1040 sırası üzerinde 16/12/2008 tarihinde açılan


boşanma davası ise, Mahkemenin 15/3/2011 tarih ve E.2008/1040, K.2011/272


sayılı kararı ile kabul edilmiş ve 30.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi


tazminat ile aylık 450,00 TL yoksulluk nafakasının başvurucudan tahsili ile


davalı eşe verilmesine hükmedilmiştir.


9. İlk derece mahkemesi kararı


temyiz edilmekle, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 6/11/2012 tarih ve E.2011/17011,


K.2012/26238 sayılı kararı ile onanmıştır.


10. Başvurucu tarafından yapılan


karar düzeltme talebi, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 21/2/2013 tarih ve


E.2013/1390, K.2013/4422 sayılı kararı reddedilmiştir.


11. Ret kararı başvurucu


vekiline 15/4/2013 tarihinde tebliğ edilmiş ve 10/5/2013 tarihinde bireysel


başvuruda bulunulmuştur.


B. İlgili


Hukuk


12. 12/1/2011 tarih ve 6100


sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Usul ekonomisi ilkesi” kenar başlıklı 30. maddesi


şöyledir:


 “Hâkim, yargılamanın


makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider


yapılmamasını sağlamakla yükümlüdür.”


IV. İNCELEME VE


GEREKÇE


13. Mahkemenin 16/7/2014


tarihinde yapmış olduğu toplantıda, başvurucunun 10/5/2013 ve 2013/3253


numaralı bireysel başvurusu incelenip gereği düşünüldü:


A. Başvurucunun


İddiaları


14. Başvurucu, tarafı olduğu


boşanma davası sürecinin on yıl sürdüğünü ve açtığı son boşanma davası


kapsamında mahkemece tarafların mal varlığı durumuna ilişkin olarak yapılan eksik


inceleme ve hatalı değerlendirmeler nedeniyle aleyhinde maddi ve manevi


tazminat ile nafaka ödenmesine hükmedildiğini, bu suretle yargılamanın makul


sürede tamamlanmaması ve adil şekilde yürütülmemesi nedeniyle Anayasa’nın 36.


maddesinde tanımlanan haklarının ihlal edildiğini iddia etmiştir.


B. Değerlendirme


1. Kabul Edilebilirlik Yönünden


a. Yargılamanın Sonucu İtibarıyla Adil Olmadığı iddiası


15. Başvurucu, açtığı boşanma


davası kapsamında mahkemece tarafların mal varlığı durumuna ilişkin olarak


yapılan eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeler nedeniyle aleyhinde maddi ve


manevi tazminat ile nafaka ödenmesine hükmedildiğini beyan ederek, adil


yargılanma hakkının ihlal edildiğini iddia etmiştir.


16. 30/3/2011 tarih ve 6216


sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un “Bireysel başvuruların kabul edilebilirlik şartları ve


incelenmesi” kenar başlıklı 48. maddesinin (2) numaralı fıkrası


şöyledir:


 “Mahkeme, … açıkça


dayanaktan yoksun başvuruların kabul edilemezliğine karar verebilir.”


17. 6216 sayılı Kanun’un “Esas hakkındaki inceleme” kenar başlıklı


49. maddesinin (6) numaralı fıkrası şöyledir:


 “Bölümlerin, bir


mahkeme kararına karşı yapılan bireysel başvurulara ilişkin incelemeleri, bir temel


hakkın ihlal edilip edilmediği ve bu ihlalin nasıl ortadan kaldırılacağının


belirlenmesi ile sınırlıdır. Bölümlerce kanun yolunda gözetilmesi gereken


hususlarda inceleme yapılamaz.”


18. Anayasa’nın 148. maddesinin


dördüncü fıkrası ile 6216 sayılı Kanun’un 49. maddesinin (6) numaralı


fıkrasında, bireysel başvurulara ilişkin incelemelerde kanun yolunda


gözetilmesi gereken hususların incelemeye tabi tutulamayacağı, 6216 sayılı


Kanun’un 48. maddesinin (2) numaralı fıkrasında ise açıkça dayanaktan yoksun


başvuruların Mahkemece kabul edilemezliğine karar verilebileceği


belirtilmiştir.


19. Bir anayasal hakkın ihlali


iddiasını içermeyen, yalnızca derece mahkemelerinin kararlarının yeniden


incelenmesi talep edilen başvuruların açıkça dayanaktan yoksun ve Anayasa ve


Kanun tarafından Mahkemenin yetkisi kapsamı dışında bırakılan hususlara ilişkin


olduğu açıktır. Bu kapsamda, bireysel başvuruya konu davadaki olayların


kanıtlanması, hukuk kurallarının yorumlanması ve uygulanması, yargılama


sırasında delillerin kabul edilebilirliği ve değerlendirilmesi ile kişisel bir


uyuşmazlığa derece mahkemeleri tarafından getirilen çözümün esas yönünden adil


olup olmaması, bireysel başvuru incelemesinde değerlendirmeye tabi tutulamaz.


Anayasada yer alan hak ve özgürlükler ihlal edilmediği sürece ve bariz takdir


hatası içermedikçe derece mahkemelerinin kararlarındaki maddi ve hukuki hatalar


bireysel başvuru incelemesinde ele alınamaz. Bu çerçevede, derece


mahkemelerinin delilleri takdirinde bariz bir takdir hatası bulunmadıkça


Anayasa Mahkemesinin bu takdire müdahalesi söz konusu olamaz (B. No: 2012/1027,


12/2/2013, §§ 25-26).


20. Başvurucu tarafından, maddi


vakıa ve delillerin hatalı takdiri neticesinde aleyhine maddi ve manevi


tazminat ile nafaka ödenmesine hükmedildiği, bu kapsamda derece mahkemelerince


delillerin takdirinin hatalı ve hükmün sonuç itibarıyla hukuka aykırı olduğu


belirtilmekte olup, başvurucunun belirtilen iddiasının özünün derece


mahkemelerince delillerin değerlendirilmesinde ve hukuk kurallarının yorumlanmasında


isabet olmadığına ve esas itibarıyla yargılamanın sonucuna ilişkin olduğu


anlaşılmaktadır.


21. Açıklanan nedenlerle,


başvurucunun belirtilen iddiasının kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlara


ilişkin olduğu, derece mahkemesi kararlarının bariz bir takdir hatası da


içermediği anlaşıldığından, başvurunun bu kısmının diğer kabul edilebilirlik


şartları yönünden incelenmeksizin “açıkça


dayanaktan yoksun olması” nedeniyle kabul edilemez olduğuna karar


verilmesi gerekir.


b. Yargılama Süresinin Makul Olmadığı İddiası


22. Başvurucu, tarafı olduğu


hukuk davasının on yıllık bir süreçte sonuçlandırıldığını belirterek,


Anayasa’nın 36. maddesinde tanımlanan makul sürede yargılanma hakkının ihlal


edildiğini iddia etmiştir.


i. Eyüp 2. Aile Mahkemesinin E.2004/359 Sayılı Dosyasına


İlişkin Olarak


23. 30/3/2011 tarih ve 6216


sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un


geçici 1. maddesinin (8) numaralı fıkrası şöyledir:


 “Mahkeme, 23/9/2012


tarihinden sonra kesinleşen nihai işlem ve kararlar aleyhine yapılacak bireysel


başvuruları inceler.”


24. Anılan Kanun hükmü uyarınca


Anayasa Mahkemesinin zaman bakımından yetkisinin başlangıcı 23/9/2012 tarihi


olup, Mahkeme, ancak bu tarihten sonra kesinleşen nihai işlem ve kararlar


aleyhine yapılan bireysel başvuruları inceleyebilecektir. Bu açık düzenleme


karşısında, anılan tarihten önce kesinleşmiş nihaî işlem ve kararları da


içerecek şekilde yetki kapsamının genişletilmesi mümkün değildir.


25. Anayasa Mahkemesinin zaman


bakımından yetkisi için kesin bir tarihin belirlenmesi ve Mahkemenin yetkisinin


geriye yürür şekilde uygulanmaması hukuk güvenliği ilkesinin gereğidir (B. No.


2012/51, 25/12/2012, § 18).


26. Başvurucu makul sürede


yargılanma hakkının ihlali iddiası kapsamında, makul sürenin tespitinde nazara


alınacak sürenin başlangıç tarihi olarak Eyüp 2. Aile Mahkemesinin E.2004/359


sırasına kayıtlı dava tarihini esas almış olmakla beraber, başvurucunun davacı


olarak yer aldığı boşanma talepli bu davanın, Mahkemenin 24/5/2005 tarih ve


E.2004/359, K.2005/400 sayılı kararı ile reddedilerek, süresi içerisinde temyiz


edilmeyen kararın 9/12/2005 tarihinde kesinleştiğine dair şerh verildiği


görülmekle, başvurucunun belirtilen dava evrakına yönelik makul sürede


yargılanma hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddiasının incelenmesinin, Anayasa


Mahkemesinin zaman bakımından yetkisi kapsamı dışında kaldığı anlaşılmaktadır.


27. Açıklanan nedenlerle,


başvuru konusu kararın bireysel başvuruların incelenmeye başlandığı tarih


olarak belirlenen 23/9/2012 gününden önce kesinleşmiş olduğu anlaşıldığından,


başvurunun bu kısmının diğer kabul edilebilirlik şartları yönünden


incelenmeksizin “zaman bakımından


yetkisizlik” nedeniyle kabul edilemez olduğuna karar verilmesi gerekir.


 ii. Pendik 1. Aile Mahkemesinin E.2008/1040 Sayılı Dosyasına İlişkin Olarak


28. Başvuru evrakı kapsamından,


başvurucunun Pendik 1. Aile Mahkemesinin E.2008/1040 sayılı dosyası yönünden


ileri sürdüğü makul sürede yargılanma hakkının ihlal edildiğine ilişkin


iddiasının açıkça dayanaktan yoksun olmadığı ve kabul edilemezliğine karar


verilmesini gerektirecek başka bir neden de bulunmadığı anlaşıldığından,


başvurunun bu kısmının kabul edilebilir olduğuna karar verilmesi gerekir.


2. Esas Yönünden


29. Başvurucu, açtığı boşanma


davasının on yıllık bir süreçte sonuçlandırıldığını beyan ederek, makul sürede


yargılanma hakkının ihlal edildiğini iddia etmiştir. Başvurucunun iddiasına


konu ettiği Eyüp 2. Aile Mahkemesinin E.2004/359 sırası üzerinde yürütülen


yargılama faaliyeti açısından, makul sürede yargılanma hakkının ihlal edildiği


iddiasının “zaman bakımından yetkisizlik”


nedeniyle kabul edilemez olduğuna karar verilmiş olmakla, belirtilen iddia


açısından değerlendirmeye alınacak yargılama süreci Pendik 1. Aile Mahkemesinin


E.2008/1040 sayılı dosyası kapsamında yürütülen süreçtir.


30. Anayasa’nın 148. maddesinin


üçüncü fıkrası ile 6216 sayılı Kanun’un 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası


hükümlerine göre, Anayasa Mahkemesine yapılan bir bireysel başvurunun esasının


incelenebilmesi için, kamu gücü tarafından müdahale edildiği iddia edilen


hakkın Anayasa’da güvence altına alınmış olmasının yanı sıra Avrupa İnsan


Hakları Sözleşmesi ve Türkiye’nin taraf olduğu ek protokollerinin kapsamına da


girmesi gerekir. Bir başka ifadeyle, Anayasa ve Sözleşme’nin ortak koruma alanı


dışında kalan bir hak ihlali iddiasını içeren başvurunun kabul edilebilir


olduğuna karar verilmesi mümkün değildir (B. No: 2012/1049, 26/3/2013, § 18).


31. Anayasa’nın “Hak arama hürriyeti” kenar başlıklı 36.


maddesinin birinci fıkrası şöyledir:


 “Herkes, meşru vasıta


ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı


olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.”


32. Anayasa’nın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması”


kenar başlıklı 141. maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:


 “Davaların en az


giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması, yargının görevidir.”


33. Sözleşme’nin “Adil yargılanma hakkı” kenar başlıklı 6.


maddesinin ilgili kısmı şöyledir:


 “Herkes medeni hak ve


yükümlülükleri ile ilgili uyuşmazlıklar ya da cezai alanda kendisine yöneltilen


suçlamalar konusunda karar verecek olan, kanunla kurulmuş bağımsız ve tarafsız


bir mahkeme tarafından davasının makul bir


süre içinde, hakkaniyete uygun ve açık olarak görülmesini isteme


hakkına sahiptir.”


34. Somut başvurunun dayanağını


oluşturan makul sürede yargılanma hakkı adil yargılanma hakkının kapsamına


dâhil olup, ayrıca davaların en az giderle ve mümkün olan süratle


sonuçlandırılmasının yargının görevi olduğunu belirten Anayasa’nın 141.


maddesinin de, Anayasa’nın bütünselliği ilkesi gereği,


makul sürede yargılanma hakkının değerlendirilmesinde göz önünde bulundurulması


gerektiği açıktır (B. No: 2012/13, 2/7/2013, § 39).


35. Makul sürede yargılanma


hakkının amacı, tarafların uzun süren yargılama faaliyeti nedeniyle maruz


kalacakları maddi ve manevi baskı ile sıkıntılardan korunması ile adaletin


gerektiği şekilde temini ve hukuka olan inancın muhafazası olup, hukuki


uyuşmazlığın çözümünde gerekli özenin gösterilmesi gereği de yargılama


faaliyetinde göz ardı edilemeyeceğinden, yargılama süresinin makul olup


olmadığının her bir başvuru açısından münferiden değerlendirilmesi gerekir (B.


No: 2012/13, 2/7/2013, § 40).


36. Davanın karmaşıklığı,


yargılamanın kaç dereceli olduğu, tarafların ve ilgili makamların yargılama sürecindeki


tutumu ve başvurucunun davanın hızla sonuçlandırılmasındaki menfaatinin


niteliği gibi hususlar, bir davanın süresinin makul olup olmadığının tespitinde


göz önünde bulundurulması gereken kriterlerdir (B. No: 2012/13, 2/7/2013, §§


41–45).


37. Ancak, belirtilen


kriterlerden hiçbiri makul süre değerlendirmesinde tek başına belirleyici


değildir. Yargılama sürecindeki tüm gecikme periyotlarının ayrı ayrı tespiti


ile bu kriterlerin toplam etkisi değerlendirilmek suretiyle, hangi unsurun


yargılamanın gecikmesi açısından daha etkili olduğu saptanmalıdır (B. No:


2012/13, 2/7/2013, § 46).


38. Yargılama faaliyetinin makul


sürede gerçekleşip gerçekleşmediğinin saptanması için, öncelikle uyuşmazlığın


türüne göre değişebilen, başlangıç ve bitiş tarihlerinin belirlenmesi


gereklidir.


39. Anayasa’nın 36. maddesi ve


Sözleşme’nin 6. maddesi uyarınca, medeni hak ve yükümlülüklere ilişkin


uyuşmazlıkların makul sürede karara bağlanması gerekmektedir. Başvuru konusu


olayda, boşanma talebi hakkında yürütülen bir yargılama faaliyetinin söz konusu


olduğu görülmekle, 6100 sayılı Kanun’da yer alan usul hükümlerine göre


yürütülen somut yargılama faaliyetinin, medeni hak ve yükümlülükleri konu alan


bir yargılama olduğunda kuşku yoktur (B. No: 2012/13, 2/7/2013, § 49).


40. Medeni hak ve


yükümlülüklerle ilgili uyuşmazlıklara ilişkin makul süre değerlendirmesinde,


sürenin başlangıcı kural olarak, uyuşmazlığı karara bağlayacak yargılama


sürecinin işletilmeye başlandığı, başka bir deyişle davanın ikame edildiği


tarih olup, bu tarih somut başvuru açısından, başvuruya konu davanın açılmış


olduğu 16/12/2008 tarihidir (B. No: 2012/13, 2/7/2013, § 45). Sürenin bitiş


tarihi ise, çoğu zaman icra aşamasını da kapsayacak şekilde yargılamanın sona


erme tarihi olup, davanın reddi hükmüyle sonuçlanan başvuru konusu yargılama


açısından bu tarih Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin E.2013/1390, K.2013/4422


sayılı, karar düzeltme talebinin reddine dair ilam tarihi olan 21/2/2013


tarihidir.


41. Davanın ikame edildiği tarih


ile Anayasa Mahkemesinin bireysel başvuruların incelenmesi hususundaki zaman


bakımından yetkisinin başladığı tarihin farklı olması halinde, dikkate alınacak


süre, 23/9/2012 tarihinden sonra geçen süre değil, uyuşmazlığın başlangıç


tarihinden itibaren geçen süredir (B. No: 2012/13, 2/7/2013, § 51).


42. Başvuruya konu yargılama


sürecinin incelenmesinde, yargılamanın konusunun boşanma talebi olduğu,


başvurucu tarafından 16/12/2008 havale tarihli dava dilekçesi ile açılan


davanın 2/12/2008 tarihli tensip zaptı sonrasında ilk derece mahkemesi nezdinde


yedi duruşma icra edildiği, yargılama sürecinde taraf delillerinin toplanması


hususunda ilgili kurumlara müzekkereler yazılarak, taraf tanıklarının bir


kısmının ilgili celselerde bir kısmının ise talimat yolu ile dinlenildiği,


yargılamanın 25/6/2009 ilâ 1/10/2009 ve 27/5/2010 ilâ 2/11/2010 tarihli


celseler arasında ve toplamda sekiz ayı aşkın süre ile taraf vekillerinin her


ikisi tarafından aynı celselerde sunulan mazeret dilekçelerine istinaden


ertelendiği, ilk derece mahkemesince 15/3/2011 tarihinde karara bağlanan


dosyaya ilişkin bakiye karar harcının başvurucu tarafından 5/7/2011 tarihinde


yatırılmasının ardından, karardan yaklaşık dört ay sonra ilk derece mahkemesi


kararının tebliğe çıkarıldığı, taraflarca temyiz edilen hükmün Yargıtay 2.


Hukuk Dairesinin 6/11/2012 tarihli kararıyla onanması üzerine ileri sürülen


karar düzeltme talebinin aynı Dairenin 21/2/2013 tarihli kararı ile


reddedildiği ve kararın belirtilen tarihte kesinleştiği anlaşılmaktadır.


43. İlgili yargılama evrakının


incelenmesinden ilk derece mahkemesince yargılama sürecinde ilgili usul


hükümlerine genel olarak riayetle ara karar gereklerinin yerine getirildiği,


toplam dört yıl iki aylık yargılama sürecinin sekiz ayı aşkın bölümünün taraf


vekillerinin mazeretleri nedeniyle duruşmaların tehir edilmesi nedeniyle


geçirildiği, ayrıca ilk derece mahkemesi hükmünün karardan yaklaşık dört ay


sonra tebliğe çıkarıldığı ve kanun yolu mercii nezdinde temyiz ve karar


düzeltme incelemeleri kapsamında geçen toplam yargılama süresinin ise, onama


kararının ve karar düzeltme talebinin ilk derece mahkemesince taraflara tebliği


aşamalarıyla birlikte yaklaşık bir yıl beş aylık bir zaman dilimini kapsadığı,


yargılamanın özellikle boşanma ve tazminat taleplerini konu alan bir ihtilaf


olması nedeniyle, ilgili kurumlar nezdinde tahkikat ve tanık dinlenilmesi gibi


usul işlemlerini gerektirmesine bağlı olarak belirli usul işlemlerinin


yapılmasını gerektirdiği, başvuru konusu olayda uygulanması gereken usul


hükümleri nazara alındığında, söz konusu iki dereceli yargılama prosedüründe


geçen dört yıl iki aylık yargılama süresinin makul süreyi aşmadığı ve başvuruya


konu uyuşmazlığın karara bağlanmasının yargılama makamlarının tutumu nedeniyle


geciktirildiğine dair bir bulgu saptanmadığı anlaşılmaktadır.


44. Yukarıda açıklanan


nedenlerle, başvurucunun tarafı olduğu uyuşmazlığa ilişkin yargılama süresinin


makul süreyi aşmadığı ve başvuruya konu uyuşmazlığın karara bağlanmasının


yargılama makamlarının tutumu nedeniyle geciktirildiğine dair bir bulgu


saptanmadığı anlaşılmakla, Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan


makul sürede yargılanma hakkının ihlal edilmediğine karar verilmesi gerekir.


V. HÜKÜM


Açıklanan


gerekçelerle;


A. Başvurucunun,


1.


Yargılamanın sonucu itibarıyla adil olmadığı yönündeki iddiasının “açıkça dayanaktan yoksun olması” nedeniyle


KABUL EDİLEMEZ OLDUĞUNA,


2.


Makul sürede yargılanma hakkının ihlal edildiği yönündeki iddiasının KABUL


EDİLEBİLİR OLDUĞUNA,


B. Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan makul sürede


yargılanma hakkının İHLAL EDİLMEDİĞİNE,


C. Yargılama giderlerinin başvurucu üzerinde bırakılmasına,


16/7/2014


tarihinde OY BİRLİĞİYLE karar


verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Anayasa Mahkemesi Genel Kurulu — Boşanma Yargılamasının Uzaması ve Yeniden Evlenme Hakkı

Anayasa Mahkemesi İkinci Bölüm — Boşanma Davasının Uzaması ve Yeniden Evlenme Hakkı

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Anlaşmalı Boşanmanın Gerekçeli Kararını Başka Bir Hâkimin İmzalaması

Tüm Aile Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

Boşanma Davasının Açılması ve Yargılama Süreci

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Anayasa Mahkemesi İkinci Bölüm

 

Karar Türü

Bireysel Başvuru

 

Başvuru No

2013/3253

 

Karar Tarihi

16 Temmuz 2014

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Anayasa Mahkemesi Kararlar Bilgi Bankası

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Boşanma ve Aile Hukuku

Tüm Çalışma Alanları ›

bottom of page