CEZA MUHAKEMESİ HUKUKU
Yargıtay 2. Ceza Dairesi — Cezaevinden Temyiz Yolunun Bildirilmemesi ve Ertelenen Kısa Hapis Cezasında Hak Yoksunluğu
2026/4734 E., 2026/10538 K. · 8 Haziran 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 7 Kasım 2026
Kararın Özeti
Cezaevindeki sanığa, yokluğunda verilen mahkûmiyet hükmünü cezaevi aracılığıyla temyiz edebileceği bildirilmemişti. Yargıtay bu eksikliği gözetip temyiz istemini süresinde kabul etti. Araçtan hırsızlık girişimi sırasındaki mala zarar verme yönünden dava zamanaşımı gerçekleşmişti. Hırsızlık hükmünde ise ertelenen kısa süreli hapis cezasına rağmen hak yoksunlukları uygulanmıştı. Daire, iki suç için ayrı karar verdi.
Hukuki İlke
Cezaevindeki sanığın kanun yoluna nereden başvurabileceğinin gösterilmemesi bu dosyada tebligatı usulsüz hâle getirdi. Esas incelemesinde kısa süreli hapis cezasının ertelenmesi sebebiyle Türk Ceza Kanunu’nun 53. maddesinin birinci fıkrasındaki hak yoksunlukları hükümden çıkarıldı.
Sonuç
Mala zarar verme hükmü bozuldu ve dava zamanaşımı nedeniyle düşürüldü. Hırsızlık hükmü hak yoksunluklarına ilişkin bölüm çıkarılarak düzeltildi ve onandı. Karar oybirliğiyle verildi.
İlgili Mevzuat
Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 223/8, 263
Türk Ceza Kanunu — m. 53, 66/1-e, 151/1
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.
2. Ceza Dairesi 2026/4734 E. , 2026/10538 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2013/461 E., 2014/286 K.
SUÇLAR: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Zamanaşımı nedeniyle düşme, düzeltilerek onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu (yoklukta verilen kararın yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre "bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi" nedeniyle cezaevinde olan sanığa yapılan tebligat usûlsüz olduğundan sanık ...'in temyizinin süresinde olduğu belirlenmiştir.), 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
Sanık ve inceleme dışı sanık ...'ın olay günü gece saat 03.30 sıralarında, şikâyetçinin sokakta park hâlinde bulunan aracının direksiyon kutusunu sökmek suretiyle zarar vererek aracı çalmak isterlerken kolluk görevlilerinin olay yerine gelmesi üzerine, sanık ...'ın olay yerinde yakalandığı olayda, sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık aslî zamanaşımı süresinin mahkûmiyet kararının verildiği 09.04.2014 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında mala zarar verme suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 4. fıkrası gereğince kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, aynı maddenin 1. fıkrasında sayılan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından "5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılmasına" karar verilmek suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay Ceza Genel Kurulu — Gerekçeli Kararın Sanığa da Tebliği
Yargıtay 7. Ceza Dairesi — Adli Para Cezası Hesabı ve Hak Yoksunluğundan İstisnanın Koşulları
Tüm Ceza Muhakemesi Hukuku Kararları ›
İlgili Sayfalar
Ceza Davasında Temyiz ve Hak Yoksunlukları
TCK m. 17 Kapsamında Yabancı Mahkeme Kararı ve Hak Yoksunlukları
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 2. Ceza Dairesi
İlgili Hukuk Dalı
Ceza Muhakemesi Hukuku
Esas No
2026/4734
Karar No
2026/10538
Karar Tarihi
8 Haziran 2026
Oy Durumu
Oybirliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları