Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
Temyiz Edilmeyen Boşanma ve Eşin Ölümü

Kararın Tam Metni

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1399 E., 2024/859 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma - Mal Paylaşımı

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 14. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/49 E., 2022/396 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın vekili tarafından; erkeğin Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihinden sonra vefat ettiği, davanın konusuz kaldığı, ne var ki fer'îler yönünden hüküm kurulması gerektiği belirtilerek erkeğin birleşen davasının kabulü, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı -davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı- davalı kadın vekilinin evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasına karşılık davalı -davacı erkek vekilince zina hukuki nedenine dayalı olarak, zina olmadığı takdirde evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı olarak açılan karşılıklı boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda İlk Derece Mahkemesince kadının tam kusurlu olduğu belirtilerek erkeğin zina hukuki nedenine dayalı davasının ve kadının asıl davasının reddine, erkeğin birleşen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasının ise kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere karar verilmiştir. Kararın davacı -davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, erkeğin davasının kabulü, kendi davasının reddi ve fer'îler yönünden istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının ağır, erkeğin ise az kusurlu olduğu belirtilerek kadının evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı davasının da kabulüne karar verilmiş, karara karşı kadın vekili tarafından 02.09.2024 tarihinde temyiz kanun yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkeğe 24.07.2024 tarihinde tebliğ edilmiş, erkek tarafından süresinde temyiz isteminde bulunulmamıştır. Dolayısıyla, temyiz süresi geçtikten sonra davalı -davacı erkek 11.09.2024 tarihinde vefat etmiştir. Hüküm davacı -davalı kadın vekili tarafından ise yukarıda sınırlandırıldığı şekilde temyiz edilmiştir.

Bu durumda, davacı -davalı kadının asıl boşanma davasının kabulü kararının erkek tarafından temyiz edilmeyerek kesinleştiği, bu nedenle taraflar arasındaki evliliğin ölümle değil boşanma ile sona erdiği anlaşılmaktadır.

Diğer yandan yapılan yargılama ve toplanan delillerden, İlk Derece Mahkemesince; davacı- davalı kadına fotoğraflar, mesaj ve telefon kayıtları esas alınarak sadakat yükümlülüğünü ihlal vakıası kusur olarak yüklenmiş ise de kadının başka bir erkek ile samimi şekilde fotoğraflarının bulunmasının güven sarsıcı davranış boyutunda olup sadakat yükümlülüğünü ihlal olarak değerlendirilmesi doğru görülmemiştir. O halde Bölge Adliye Mahkemesince kabul edilen ve gerçekleşen erkeğin kusurlu davranışları da dikkate alındığında boşanmaya sebebiyet veren olaylarda taraflar eşit kusurludur. Hal böyle iken kadının ağır, erkeğin az kusurlu olduğunun kabulü doğru bulunmamış ve kararın bozulmasını gerektirmiştir.

3.Yukarıda (2) numaralı paragrafta açıklandığı üzere, tarafların boşanmaya sebebiyet veren olaylarda eşit derecede kusurlu oldukları anlaşılmaktadır. 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesine göre, boşanma sonucu maddî ve manevî tazminata hükmedilebilmesi için tazminat yükümlüsünün kusurlu, tazminat talep eden eşin ise kusursuz veya diğerine göre az kusurlu olması gerekir. Mahkemece; kadının erkeğe nazaran daha ağır kusurlu olduğunun kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine göre erkek yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kusur belirlemesi ve erkek lehine hükmedilen tazminatlar yönünden kadın yararına BOZULMASINA,

2.Davacı- davalı kadın vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.