Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2026/2892 E., 2026/5681 K. — Boşanmada Manevi Tazminat ve Başlangıçtaki Talep Sınırı

Kararın Tam Metni

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2025/544 E., 2025/978 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasında görülen ve istinaf incelemesinden geçen davanın bozma sonrası yapılan muhakemesi sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek vasisi tarafından kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminatlar ve nafaka yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu anlaşılmakla davacı erkek vasisinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2.Davacı erkek tarafından evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı açılan boşanma davasının yapılan yargılaması neticesinde İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına, kadının ve erkeğin tazminat taleplerinin koşulları oluşmadığından reddine karar verilmiştir. Kararın davalı kadın vekili tarafından kusur, reddedilen tazminat talepleri ve yoksulluk nafakası yönünden istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince kadının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Hüküm kadın vekilince temyiz edilmiş, Dairenin 04.02.2025 tarih, 2024/3941 Esas, 2025/883 Karar sayılı ilamıyla kusur belirlemesi, kadının reddedilen tazminat talepleri ve toptan olarak hükmedilen yoksulluk nafakasının miktarı yönünden davalı kadın yararına hükmün bozulmasına, yoksulluk nafakasının ödeme şekline yönelik temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde kesinleşen hususlarda karar verilmesine yer olmadığına, kadın yararına 100.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminat, 100.000 tl toptan yoksulluk nafakası ödenmesine karar verilmiş, hüküm davacı erkek vasisi tarafından yukarıdaki şekilde temyiz edilmiştir.

Davalı kadın, cevap dilekçesinde, 5.000,00 TL manevî tazminat istemekle talebini bu miktarla sınırlamıştır. Manevî zararın, manevî tazminat adı altında bir miktar paraya hükmedilmesi ile giderilmesi amaçlanmaktadır. (TMK. md.174/2) Manevî tazminat isteği, niteliği itibarıyla tektir ve bölünemez; bölümler halinde istenemez. Başlangıçta talep edilen manevi tazminat miktarı, ıslahla da olsa artırılamaz. Bu bakımdan kadının 18.07.2025 tarihli ıslah dilekçesi ile ve 08.12.2025 tarihli celsede manevî tazminat miktarını 100.000,00 TL olarak artırmış olması geçerli kabul edilemez. Bu duruma göre hakim, başlangıçtaki taleple bağlıdır. Talepten fazlaya hükmolunamaz (HMK.md.26). Bu yön gözetilmeden talepten fazla manevî tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının kadın yararına hükmedilen manevî tazminat miktarı yönünden erkek yararına BOZULMASINA,

2.Davacı erkek vasisinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ONANMASINA,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

01.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.