top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

İŞ HUKUKU  ·  ONAMA

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Ücret Alacağında Talep Edilen Yasal Faiz Sınırı ve Kısmi Reddin Vekâlet Ücreti

 

2025/10133 E., 2026/1615 K. · 24 Şubat 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 22 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Bir işletme direktörü, projede çalıştığı döneme ilişkin ücret farkı istedi. Bölge Adliye Mahkemesi alacağı kısmen kabul edip en yüksek banka mevduat faizine hükmetti. Yargıtay, dava ve ıslah dilekçelerinde yasal faiz istendiğini belirleyerek uygulanacak mevduat faizini yasal faizle sınırladı. Ayrıca kısmen reddedilen tutar üzerinden davalı lehine vekâlet ücreti ekledi. Bu iki değişiklik için yeni bir yargılama gerekmediğinden kararı düzelterek onadı.

 

Hukuki İlke

 

Ücret için öngörülen en yüksek banka mevduat faizi, somut davada istenen yasal faizi aşamaz. Daire, faiz sınırını ve kısmi ret nedeniyle vekâlet ücretini hüküm fıkrasında düzeltti.

 

Sonuç

 

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, mevduat faizinin yasal faizi aşmaması ve davalı lehine vekâlet ücretinin eklenmesi suretiyle oy birliğiyle düzeltilerek onandı. Diğer temyiz itirazları reddedildi.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 4857 sayılı İş Kanunu
    Kararda anılan

  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu
    Kararda anılan

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

 

9. Hukuk Dairesi         2025/10133 E.  ,  2026/1615 K.


"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/642 E., 2025/1237 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 14. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/360 E., 2024/44 K.


Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 11.11.2013-02.12.2016 tarihleri arasında davalı işyerinde işletme direktörü olarak çalıştığını, taraflar arasında 08.10.2013 tarihinde imzalanan protokolün "Faaliyetin kazançlı bir operasyona dönüşmesinden itibaren faaliyetin nevi ve geliri dikkate alınarak ... için aylık bir maaş belirlenecektir." şeklindeki düzenlemeyi içerdiğini, davacının 2013 Kasım-2014 Nisan tarihleri arasında 6 ay boyunca çalıştığı hâlde ... Kurumuna (...) işe başlama bildirimi yapılmadığını ve herhangi bir aylık ücret ödenmediğini, 2014 yılı Mayıs ayı itibarıyla davacının ...'ya bildiriminin yapıldığını fakat bu sefer direktör aylık ücreti yerine asgari ücret üzerinden bildirim yapıldığını ve aylık ücretinin ödenmediğini, 2015 yılı Eylül ayı itibarıyla davacının aylık ücret almaya başladığını ancak yine direktör ücretinin ödenmediğini belirterek ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.


II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının davalı Şirkette proje müdürü sıfatıyla çalıştığını, ücretlerinin eksiksiz ödendiğini, davacının, müvekkili ile yürüteceği proje için protokol imzaladığını ve bu protokol hükümlerine göre ücret ödeme yükümlülüğü bulunmamasına karşın davacıya projeye beklenen katkıyı sağlayamadığı dönemde iyiniyet kuralları çerçevesinde ücret ödenmeye başlandığını, projenin başarısız olması ve davacının ortaklığa kendisinin son vermesinin ardından ücret talebiyle dava açmasının kötüniyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının ücretinin aylık brüt 10.705,50 TL olarak tespit edildiği, ücretin ödendiğini ispat yükü üzerinde olan davalının bu yükümlülüğünü yerine getirmediğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davacının ücret alacağı talebinin kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının direktör olarak en son aylık brüt 10.705,50 TL ücretle çalıştığına yönelik tespit ile davacıya ödenen ücretlerin mahsubundan sonra, fark ücret alacağının belirlenmesinin dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla davacı ve davalının bu yönlere ilişkin istinaf nedenlerinin yerinde görülmediği; ancak davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı, davacı lehine hükmedilen alacağa dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken, dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesinin yerinde olmadığı, davacının bu yöne ilişkin istinaf talebinin yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Tespit edilen ücretin hatalı olduğunu, taraflarınca davacıya emsal olduğu bildirilen çalışanın ücretinin esas alınmamasının hatalı olduğunu,

2. Davacının müvekkili ile birlikte yürüteceği proje için protokol imzaladığını, davacının üstlendiği proje başarısız olmasına rağmen ... girişinin yapıldığını ve ücret ödendiğini, davacı ile müvekkili arasında işçi işveren ilişkisi bulunmadığını, ticari bir anlaşma yapıldığını,

3. İşletilen faizin hatalı olduğunu,

4. Lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davanın türü, ücret alacağının ispatı, faiz ve zamanaşımına ilişkindir.

Dairemiz uygulamasına göre koşulları bulunmadığı hâlde belirsiz alacak davası olarak açılan ücret alacağı bakımından davanın esasına girilerek karar verilmesi hatalıdır (Dairemizin 26.09.2023 tarihli ve 2023/6195 Esas, 2023/12941 Karar sayılı kararı). Diğer taraftan daha önce verilen kararlarda hukuki yarar yokluğu sebebiyle dava şartı yokluğuna bağlı ret kararları verilmediğinden, Dairenin önceki görüşüne güvenilerek açılan belirsiz alacak davasında bu husus, dava tarihi ve Dairemizin aynı doğrultudaki kararları (Dairemizin 14.09.2020 tarihli ve 2016/26476 Esas, 2020/7547 Karar; 31.05.2022 tarihli ve 2022/5909 Esas, 2022/6892 Karar; 09.02.2022 tarihli ve 2022/829 Esas, 2022/1542 Karar sayılı kararları) da gözetilerek bozma nedeni yapılmamıştır.


1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun), taleple bağlılık ilkesini düzenleyen 26. maddesine göre "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir."

4857 sayılı İş Kanunu'nun 34. maddesi uyarınca ücret alacaklarına bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz uygulanır. Ancak davacı vekilince dava ve ıslah dilekçelerinde ücret alacağı için yasal faiz talep edilmiştir. Buna rağmen davacının talebi aşılmak suretiyle ücret alacağına en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

4. Diğer yandan davanın kısmen kabul edildiği dikkate alındığında reddedilen tutar yönünden davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi de hatalıdır.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370/2 hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile;

Bölge Adliye Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (B) bendinin (1) numaralı alt bendinde yer alan "en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte" ibaresinin çıkartılarak yerine "yasal faizi aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte" ibaresinin yazılması,

Hüküm fıkrasının (B) bendinin (8) numaralı alt bendinden sonra gelmek üzere (9) numaralı alt bent eklenerek, "9- Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 5.022,97 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine," ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Belirsiz Ücret Alacağında Faiz ve Net Tutar

Fazla Mesai Hesabında Taleple Bağlılık

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Euro Ücretli İşçinin Alacaklarında Kur ve Ret Vekâlet Ücreti

Tüm İş Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

İş Hukuku ve İşçilik Alacakları

Hukuk Muhakemeleri Kanunu ve Taleple Bağlılık

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi

 

Esas No

2025/10133

 

Karar No

2026/1615

 

Karar Tarihi

24 Şubat 2026

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Yargıtay Karar Arama

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

İş Hukuku Davaları

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İşçilik Alacakları Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page