İŞ HUKUKU · ONAMA
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — İşçinin Eylemli Feshinden Sonra İşverenin İkinci Feshi ve Çıkış Kodu
2025/9431 E., 2026/1024 K. · 9 Şubat 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 4 Kasım 2026
Kararın Özeti
İşçi sözleşmeyi eylemli olarak sona erdirmişse daha sonraki işveren bildirimiyle ikinci kez fesih yapılamaz. Bu dosyada işverenin bildirdiği zarar kodu yerine istifaya uygun çıkış kaydının düzeltilmesi kabul edildi. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi kararı onadı. İleri sürülen sonraki zarar için ayrı tazminat yolu açık bırakıldı. Sonuç, işçinin ilk fesihte haklı olduğunun veya işverenin hiçbir zarar talep edemeyeceğinin kesin kabulü değildir.
Hukuki İlke
Önceden sona ermiş sözleşmeye sonradan haklı fesih bildirimi yöneltmek ilk fesih olgusunu değiştirmez; varsa zarar talebi çıkış kodundan ayrı değerlendirilir.
Sonuç
İşten çıkış kodunun istifaya uygun şekilde düzeltilmesine ilişkin hükme karşı istinafın reddi oy birliğiyle onandı.
Kararın Kapsamı
Düzeltilmesine karar verilen çıkış nedeni istifadır. Karar metninde buna karşılık gelen kodun rakamı belirtilmemiştir.
İlgili Mevzuat
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 371, 370/1
Temyiz denetimi ve onama hükümleridir.
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
9. Hukuk Dairesi 2025/9431 E. , 2026/1024 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 50. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/1576 E., 2025/1341 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 39. İş Mahkemesi
SAYISI : 2024/887 E., 2025/224 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 03.10.2023-09.07.2024 tarihleri arasında elektrik teknikeri olarak çalıştığını, işyerinde fazla çalışma yapmasına rağmen karşılığının ödenmemesi, çalışma koşullarının rızası hilafına değiştirilmesi, sistematik şekilde kendisine mobbing (psikolojik taciz) uygulanması nedenleriyle 09.07.2024 tarihinde Niğde'de bir projede görevli iken davacının diğer iki iş arkadaşı ile birlikte eylemli olarak iş sözleşmesini feshettiklerini, davalının gönderdiği 10.07.2024 tarihli ihtarname ile davacının iş sözleşmesini kendisinin feshettiğini iddia ettiğini, işten çıkış kodunun Kod (50) (İşçinin kendi isteği veya savsaması yüzünden işin güvenliğini tehlikeye düşürmesi, işyerinin malı olan veya malı olmayıp da eli altında bulunan makineleri, tesisatı veya başka eşya ve maddeleri otuz günlük ücretinin tutarıyla ödeyemeyecek derecede hasara ve kayba uğratması) olarak Kuruma bildirdiğini, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını, gerçeği yansıtmayan işten çıkış kodunun değiştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı nedenle feshedildiğini, Kuruma bildirilen işten çıkış kodunun davalının fesih sebebine uygun olduğunu, davacının davalı işyerinde elektrik teknikeri olarak çalıştığını, fesihten önce aldığı son ücretin net 60.000,00 TL olduğunu, davacının bir projesinde müvekkili Şirketi 30 günlük ücretiyle karşılanamayacak derecede zarara ve kayba uğrattığını, iş sözleşmesinin davacının ahlak ve iyiniyet kurallarına uymayan davranışları sebebiyle davalı tarafından haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; işten çıkış kodunun düzeltilmesinin istenmesinde davacının hukuki menfaatinin bulunduğu, somut uyuşmazlıkta, davalı her ne kadar davacının işyerini terk etmek suretiyle davalıyı zarara uğrattığını iddia etmişse de tüm dosya kapsamına göre davacının iş sözleşmesini işyerini terk etmek suretiyle eylemli olarak feshettiği, davalının iddia ettiği zararın ise davacının iş sözleşmesini eylemli olarak feshettiği tarihten sonra meydana gelen bir zarar olduğu, şayet davalının iddia ettiği gibi bir zararı var ise bunun tazminat davasına konu olabileceği, iş sözleşmesinin eylemli olarak feshinden sonra davacının işten çıkış kodunun Kod (...) olarak gösterilmesinin fiilen iş sözleşmesi sona erdikten sonra yapılan ikinci bir fesih işlemi olduğu gerekçesiyle davacının işten çıkış kodunun Kod (...) (istifa) olarak düzeltilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının, maddi vakıa, usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Davacının somut davada hukuki yararı bulunmadığından davanın usulden reddi gerektiğini,
2. İş sözleşmesinin davalı tarafından haklı nedenle feshedildiğini, davalının oluşan zararının fesih sonrasında değil davacının görev yerini terk etme eylemiyle eş zamanlı olarak ortaya çıktığını, müvekkili Şirketin zararın doğduğu an itibarıyla haklı fesih hakkını kullandığını, işten çıkış bildirimini bu doğrultuda Kod (50) olarak yaptığını ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilen işten çıkış kodunun fesih şekline uygun olup olmadığına ve düzeltilmesi gerekip gerekmediğine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
09.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Disiplin Sürecini Boşa Çıkarmak İçin Öne Geçen Fesih ve Dürüstlük Kuralı
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Birden Fazla Çıkış Kodu Talebinde Eksik Hüküm ve Vekâlet Ücreti
İlgili Sayfalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/9431
Karar No
2026/1024
Karar Tarihi
9 Şubat 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları