top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

İŞ HUKUKU  ·  ONAMA

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Farklı Güzergâhta Çalışan Tanığın Fazla Çalışma Bilgisi

 

2026/105 E., 2026/1569 K. · 23 Şubat 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 4 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Aynı işverende pazarlamacılık yapmak, bu dosyada diğer işçinin fazla çalışmasını bildiğini göstermeye yetmedi. Tanık farklı güzergâhta çalıştığı için davacının günlük mesaisini gözlemleyemiyordu; iddia başka delille de desteklenmemişti. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi fazla çalışma talebini reddeden istinaf kararını onadı. Kıdem, izin ve tatil alacaklarının kabulü ise korundu. Sonuç, tek tanıkla ispatı genel olarak yasaklamıyor; tanığın somut çalışma düzenini bilip bilmediğine dayanıyor.

 

Hukuki İlke

 

Tanığın aynı meslekte çalışması tek başına yeterli değildir; fazla çalışma iddiasındaki bilgi ve gözlemin somut çalışma düzeniyle bağlantısı incelenir.

 

Sonuç

 

Fazla çalışma talebini reddeden, diğer bazı işçilik alacaklarını kabul eden bölge adliye mahkemesi kararı tarafların temyiz itirazları reddedilerek oy birliğiyle onandı.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 371, 370/1
    Temyiz incelemesi ve onama hükmünde yer alır.

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.

 

9. Hukuk Dairesi 2026/105 E. , 2026/1569 K.


"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1825 E., 2025/2134 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Turgutlu İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/241 E., 2023/236 K.


Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.12.2007 tarihinden itibaren davalı Şirket bünyesinde haftanın 6 günü 07.45-18.00 saatleri arasında çalıştığını, fazla çalışma yaptığını, yıllık ücetli izinlerini kullanamadığını, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatillerinde çalıştığını, pazarlamacı sıfatıyla çalışmasına rağmen görevi haricinde işlerle yükümlendirildiğini, istifaya zorlandığını ve psikolojik tacize (mobbing) maruz kaldığını, Şirket bünyesinde çalışan üstlerinin uzun süredir baskı yaptığını, kendisine küçük düşürücü sözler söylenildiğini, müvekkilinin işyerinde huzursuz bir ortamda çalışması, iş şartlarının ağırlaştırılmış olması, uzun saatler fazla çalışma yapmak zorunda bırakılması ve karşılığı ücretlerinin ödenmemesi, diğer ücret ve haklarının ödenmemesi, çalışma koşullarının sağlanmaması, ücretinin yasal düzenlemelere uygun şekilde ödenmemesi, ücret zamlarının yapılmaması, yıllık ücretli izinlerin kullandırılmaması ve iş güvenliği önlemlerinin alınmaması nedenleriyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini belirterek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 02.04.2013 tarihinde istifa ettiğini, 16.07.2021 tarihine kadar satış pazarlama görevinde çalıştığını, müvekkili Şirketin damatlık üretimi yaptığını, düğün sezonuna bağlı olarak yıllın belli aylarında yoğunluk olduğunu, yılın geri kalanında satış ve pazarlama faaliyetlerinin aynı yoğunlukta olmadığını, müvekkili Şirketin ücret hak ve alacaklarını tam ve zamanında ödediğini hiçbir suretle psikolojik taciz uygulamadığını, davacının iş sözleşmesinin istifa etmek suretiyle haklı bir sebebe dayanmaksızın sona erdirdiğini, davanın belirsiz alacak davası şartlarını taşımadığını, davacının somutlaştırma yükümlülüğünü yerine getirmediğini, davacının fazla çalışma ücret alacağının bulunmadığını, çalışma saatlerini kendisinin belirlediğini, denkleştirme usulü çalışmayı kabul ettiğini, davacının düğün sezonu dışında daha az çalıştığını, ücret bordrolarını ihtirazı kayıt olmaksızın imzaladığını, hafta tatillerini kullandığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmadığını, yıllık ücretli izinlerini kullandığını, zamanaşımı def'inde bulunduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiği, davacının fazla çalışma yaptığı, kullandırılmayan ve karşılığı ödenmeyen yıllık izinlerinin olduğu, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek davacının tek tanığı olan İ.K'nın davacı gibi pazarlama işi yaptığı ancak aynı güzergâhta aynı anda birlikte çalışmadıkları, bu nedenle davacının fazla çalışma yapıp yapmadığını bilmesinin olanaksız olduğu, iddianın başkaca bir delille desteklenmediği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri hüküm altına alınarak ve fazla çalışma talebi reddedilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından tanık beyanının değersizleştirilmesinin hukuka aykırı olduğunu,

b. Fazla çalışmanın tek tanıkla ispatının mümkün olduğunu,

c. Davalı tarafından sunulan bordroların imzalı olmadığını ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

a. İş sözleşmesinin davacı tarafından istifa ile sonlandırıldığını,

b. Davacının ücretinin hatalı tespit edildiğini,

c. Davacının kullandırılmayan yıllık ücretli izinlerinin karşılığının ödendiğini,

d. Davacının ulusal bayram ve genel tatil ücretinin ödendiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin son bulma şekline göre davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı, aylık ücret miktarı, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık ücretli izin alacaklarının ispat ve hesaplanmasına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Mesai Dışı Mesajların Psikolojik Taciz İspatında Tek Başına Yeterli Olmaması

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Giriş Çıkış Kayıtlarıyla Desteklenen Fazla Çalışma ve Haklı Fesih

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Bildirilenden Uzun Hizmetin İşyerine Ait Formlarla İspatı

Tüm İş Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

İçtihatlar

İş Hukuku Davaları

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi

 

Esas No

2026/105

 

Karar No

2026/1569

 

Karar Tarihi

23 Şubat 2026

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

İş Hukuku Davaları

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İşçilik Alacakları Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page