top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

İŞ HUKUKU  ·  TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ  ·  ONAMA

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Şoförün İzin Talep Dilekçeleri ile Psikolojik Taciz İddiasının Ayrı Değerlendirilmesi

 

2026/1078 E., 2026/3234 K. · 15 Nisan 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Şoförün izin talep dilekçeleri dosyaya sunulmuş olsa da iznin fiilen kullandırıldığı veya ücretinin ödendiği kanıtlanamadı. İzin ücreti kabul edildi. Buna karşılık çalışma saatlerine uyulmasının ve iş sırasında cep telefonu kullanılmamasının istenmesi, dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirildiğinde psikolojik taciz sayılmadı. İşçinin bildirdiği haklı fesih sebepleri ispatlanamadığından kıdem tazminatı reddedildi. Bu ayrımı yapan istinaf kararı onandı.

 

Hukuki İlke

 

İzin başvurusunun varlığı ile iznin kullandırılması farklı olgulardır. Dosyada izin kullanımı kanıtlanamazken çalışma düzenine ilişkin talimatların yıldırma amacı taşıdığı da ispatlanamadı.

 

Sonuç

 

İşverenin temyizi parasal sınır nedeniyle reddedildi. İşçinin temyizi üzerine yalnız yıllık izin ücretinin kabulüne ilişkin istinaf kararı oy birliğiyle onandı.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. Ek 1/2
    Temyiz sınırı.

  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 370/1, 371
    Temyiz incelemesi ve onama.

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.

 

9. Hukuk Dairesi 2026/1078 E. , 2026/3234 K.


"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2572 E., 2025/1600 K.

DAVA TARİHİ : 01.10.2018

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kadirli 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2018/493 E., 2021/789 K.


Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; davada hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktarın, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi dikkate alındığında, 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 20. maddesi ile değiştirilen 6100 sayılı Kanun'un ek madde 1/2 hükmü uyarınca birleşen dava tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 47.530,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 29.12.2006 tarihinde davalı işyerinde şoför olarak çalışmaya başladığını, iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık ücretli izin ve yol harcırahı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunarak davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, yıllık ücretli izinlerini kullandığını, fazla çalışma yapmadığını, hafta tatillerini kullandığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde Şoförler ve Otomobilciler Esnaf Odasının kapalı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; iş sözleşmesinin davacı tarafça feshedildiği, davacının 11 yıllık tam kıdemi üzerinden toplam 190 gün yıllık izin hakkı mevcut olup buna göre yıllık ücretli izin alacağının bulunduğu, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiği kabul edilerek kıdem tazminatının hüküm altına alındığı, davacının yol harcırahı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına ilişkin talepler yönünden ise davacının tanıklarının beyanlarının soyut kaldığı, kendi çalışma düzenini anlattıkları, ispata yarar tanık beyanı veya başkaca herhangi bir delilin de bulunmadığı, bu alacakların reddine karar verildiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı işverenin davacının yıllık iznini kullandırdığını ya da fesihte ücretinin ödendiğini yazılı delille ispatlayamadığı, davalı tarafından sunulan belgelerin yıllık izin talep dilekçeleri olmaları sebebiyle itibar edilmediği, alacağın zamanaşımına uğramadığı, davacının ödenmemiş fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili alacağı bulunmadığı, davacı tarafından psikolojik taciz iddiasının da ispat edilmediği, davalının çalışma saatlerine riayet edilmesini istemesinin ve çalışırken cep telefonu kullanılmamasını istemesinin psikolojik taciz olarak değerlendirilmeyeceği, davacının ihtarname ile feshe konu yaptığı iddialarını ispat edemediği, bu nedenle kıdem tazminatının reddi gerektiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü ortadan kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle yıllık ücretli izin alacağının kabulüne diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Müvekkilin iş sözleşmesini feshetmeden hemen önce yıllık izin kullandığını, sözleşmenin feshini yıllık izin süresinin son gününde yaptığını, yıllık izin ücretinin, peşin olarak izne başlamadan önce ödenmemiş olduğunu ve bu nedenle iş sözleşmesinin feshinin haklı olduğunu,

b. Haftalık 45 saati aşmasa bile, günlük 11 saati aşan çalışmaların, gece 7,5 saati aşan çalışmaların ve ağır ve tehlikeli işlerde 7,5 saatlik çalışma sınırını aşan çalışmaların, fazla çalışmadan sayılması gerektiğini, fazla çalışmaya ilişkin değerlendirmelerin hatalı olduğunu,

c. Hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının reddinin hatalı olduğunu,

d. Davacıya psikolojik taciz uygulandığının ispat edildiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekilinin temyiz dilekçesi miktardan reddedildiğinden, temyiz sebeplerine yer verilmemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; kıdem tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispatına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

A. Davalı Temyizi Yönünden

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

B. Davacı Temyizi Yönünden

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Kalan Yıllık İzin ve Psikolojik Taciz İddiasıyla Öğretmenin Feshi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — İmzasız İzin Belgeleri ve Sağlık Nedeniyle İşçinin Feshi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Mobbing ile Kaba Davranış Ayrımı

Tüm İş Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

İçtihatlar

İş Hukuku Davaları

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi

 

Esas No

2026/1078

 

Karar No

2026/3234

 

Karar Tarihi

15 Nisan 2026

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

İş Hukuku Davaları

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İşçilik Alacakları Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page