İŞ HUKUKU · BOZMA
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Kuveyt’te Islah ve Zamanaşımı
2026/1215 E., 2026/2261 K. · 11 Mart 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 22 Kasım 2026
Kararın Özeti
Kuveyt’te çalıştıktan sonra işe iade kararı alan işçi, işe başlatılmadığında kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağını istedi. Yargıtay, bu kalemlerde davanın bir yıllık süre içinde açıldığını ancak kısmi davada talebin ıslahla artırıldığı tarihte sürenin dolduğunu belirledi. İşverenin süresinde ileri sürdüğü zamanaşımı def’inin artırılan kısma uygulanmasını ve feshe bağlı olmayan alacaklar için sürenin doğru nitelendirilmesini istedi.
Hukuki İlke
Bu dosyada dava tarihindeki süre hesabı ile ıslahla artırılan alacak bakımından süre hesabı ayrıldı. Daire, işverenin artırıma karşı süresinde ileri sürdüğü zamanaşımı def’inin dikkate alınmasını istedi.
Sonuç
Bölge adliye mahkemesinin esastan ret kararı kaldırıldı ve ilk derece mahkemesinin kararı oy birliğiyle bozuldu.
İlgili Mevzuat
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası — m. 90/son
Kararda anılan5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun — m. 1/2, 24, 27
Kararda anılan5949 sayılı Kanun ve Türkiye Cumhuriyeti Hükûmeti ile Kuveyt Devleti Hükûmeti Arasında İşgücü Değişimi Hakkında Anlaşma — m. 8
Kararda anılanKuveyt İş Kanunu — m. 144
Kararda anılan6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 297/2
Kararda anılan
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.
9. Hukuk Dairesi 2026/1215 E. , 2026/2261 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/2160 E., 2025/2706 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 22. İş Mahkemesi
SAYISI : 2022/557 E., 2024/285 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalının .. Havalimanı projesinde çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedilmesi üzerine işe iade davası açtığını ve davanın kabul edildiğini, ilgili kararın istinaf incelemesinden geçerek kesinleştiğini, işe iade kararının kesinleşmesi üzerine işverene yapılan işe başlatılma başvurusuna rağmen işverence müvekkilinin işe başlatılmadığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, iş güvencesi tazminatı, boşta geçen süre ücreti ve diğer haklar alacağı, yıllık ücretli izin, ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; Türkiye Cumhuriyeti Devleti ile .. Devleti arasında imzalanan 30.03.2008 tarihli İşgücü Değişimi Hakkında Anlaşma uyarınca dava konusu uyuşmazlığın Kuveyt hukukuna göre çözümlenmesi gerektiğini, müvekkili Şirketin Kuveyt'te işveren konumunda olduğu bir havalimanı inşaatı projesinin bulunmadığını, işbu inşaat projesinin müvekkili Şirketin tüzel kişi ortak olarak yer aldığı .. İnşaat .. .. Şirketine ait olduğunu, davacının kendi çalışanları olmadığını, müvekkili Şirketin talep konusu alacaklardan sorumlu tutulamayacağını, müvekkili Şirket nezdinde davacının iade olunabileceği havalimanı projesi ya da benzer nitelikte kalıp işlerinin yapıldığı bir projenin bulunmadığını, müvekkilinin işe davetinin usule uygun olduğunu, buna rağmen davacının işe başlamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mutad işyeri hukuku olarak Kuveyt iş hukukunun olayda uygulanması gerektiği, kesinleşen işe iade davası sonrasında davalı tarafça davacıya en uygun işin seçildiğinin ispat edilemediği, davacıya yapacağı işin, ücretin ve özlük hakların açıkça bildirilmediği ve davalı tarafın işe davet bildiriminde samimi olmadığı, iş sözleşmesinin fesih tarihinin 31.08.2022 olduğu, Kuveyt İş Kanunu'nun 144. maddesinde işçilik alacaklarının talep edilebilme süresinin 1 yıl olarak düzenlendiği, sürenin hak düşürücü süre niteliğinde olduğu, davaya konu feshe bağlı alacakları talep edebilmek için işe iade davasının kesinleşmesi gerektiğinden ve davacı tarafından işe iade davası kesinleştikten sonra 1 yıllık süre içinde iş bu dava açıldığından davanın hak düşürücü süre içinde açıldığının kabulü gerektiği, ilk fesih tarihi 22.04.2020 olup işbu davanın 20.10.2022 tarihinde açıldığı, feshe bağlı olmayan alacakların ilk fesih tarihinden itibaren 1 yıl içinde talep edilmesi gerektiği dikkate alındığında hak düşürücü sürenin geçirilmiş olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının dava dışı işveren ile aralarında organik bağ bulunduğu ve işçilik alacaklarından sorumlu olduğunun çok sayıda kesinleşmiş yargı kararı ile tespit edildiği, davacının davalıya ait Kuveyt'te bulunan şantiyede çalıştığı sırada iş sözleşmesinin davalı tarafından feshi üzerine açılan işe iade davasının kabul edilerek kesinleştiği, davalının işe başlatma davetinin ücretin belirtilmemiş oluşu ve coğrafi şartlar yönünden samimi bir işe davet olarak kabul edilmemesinde bir aykırılık bulunmadığı, davacının iş sözleşmesinin işe başlatmama suretiyle 31.08.2022 tarihinde feshedilmiş olduğunun kabul edilmesinde bir aykırılık bulunmadığı, davacı tarafından açılan işe iade davasında Türk hukuku uygulandığı, davacının usuli kazanılmış hakları uyarınca kesinleşen işe iade kararı ile parasal olarak belirlenen iş güvencesi tazminatı ve boşta geçen süre ücreti ile diğer haklar alacaklarının hüküm altına alınmasında bir aykırılık bulunmadığı, iş sözleşmesinin sona ermesine bağlı haklar olan kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin yönünden ve iş sözleşmesinin sona ermesine bağlı olmayan alacaklar yönünden Kuveyt hukukunun uygulanmasının yerinde olduğu, işe başlatmama suretiyle gerçekleşen fesih tarihinden dava tarihine kadar geçen sürede kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacakları yönünden belirtilen sürenin dolmadığı, feshe bağlı olmayan alacaklar yönünden iş sözleşmesinin ilk sona erdirilme tarihi olan 22.04.2020 tarihten itibaren dava tarihine kadar olan dönemde bir yıllık sürenin sona erdiği, dava tarihi dikkate alınarak davada reddedilen miktara göre davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde;
a. Uyuşmazlığa uygulanması gereken hukukun Türk hukuku olduğunu,
b. İş sözleşmesinin sona ermesine bağlı olmayan alacaklar bakımından davacının işe başlatılmadığı tarihten 1 yıl sonra bu alacak kalemlerinin talep edildiğini, hak düşürücü sürenin söz konusu olmadığını,
c. Müvekkili aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmesinin hakkaniyete ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürmüştür.
2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
a. Husumet itirazlarının bulunduğunu,
b. İş sözleşmesinin sona ermesine bağlı alacakların Kuveyt hukukuna göre 1 yıllık süre içerisinde açılmadığını,
c. Kuveyt hukukunda işe iade ve bunun sonuçlarına ilişkin düzenlemelerin bulunmadığını, davacının işe davet edildiğini ancak başlamadığını, yapılan feshin geçerli olduğunu ve davacının iş güvencesi ve boşta geçen süre ücreti ve diğer haklar alacaklarına hak kazanmadığını,
d. Hükmedilen faizin hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık; iş sözleşmesine uygulanacak hukuk, husumet, kesinleşen işe iade kararı üzerine davacının işe başlatılma talebinin samimi olup olmadığı, işverenin işe davetinin ciddi olup olmadığı, davacının dava konusu alacaklara hak kazanıp kazanmadığı, zamanaşımı def’i, faiz ve vekâlet ücretine ilişkindir.
1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (Anayasa) 90/son hükmü şöyledir:
“Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.”
5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un (5718 sayılı Kanun) "Kapsam" başlıklı 1. maddesi ise şu şekildedir:
"(1) Yabancılık unsuru taşıyan özel hukuka ilişkin işlem ve ilişkilerde uygulanacak hukuk, Türk mahkemelerinin milletlerarası yetkisi, yabancı kararların tanınması ve tenfizi bu Kanunla düzenlenmiştir.
(2) Türkiye Cumhuriyetinin taraf olduğu milletlerarası sözleşme hükümleri saklıdır." 30... tarihinde Ankara'da imzalanan ve 21.01.2010 tarihli ve 5949 sayılı Kanunla onaylanması uygun bulunan Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Kuveyt Devleti Hükümeti Arasında İşgücü Değişimi Hakkında Anlaşma'nın (Anlaşma) 8. maddesi de şöyledir:
" İşçiler ve işverenler arasındaki uyuşmazlıkların giderilmesinde ilgili hükümetin yetkili makamları kendi yasa, kural ve düzenlemelerine göre uyuşmazlığın dostane çözümü için çalışır.
Dostane çözüm çabalarının başarılı olamaması hâlinde, uyuşmazlık, istihdam eden ülkenin yasaları uyarınca çözümlenmek üzere yetkili mahkemeye taşınır."
Anayasa'nın 90/son hükmünde usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmaların kanun hükmünde olduğu, bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamayacağı, temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümlerinin esas alınacağı ifade edilmiştir. 5718 sayılı Kanun'un 1/2 hükmünde ise yabancılık unsuru taşıyan özel hukuka ilişkin işlem ve ilişkilerde uygulanacak hukuk bakımından Türkiye Cumhuriyetinin taraf olduğu milletlerarası sözleşme hükümlerinin saklı tutulduğu belirtilmiştir. Buna göre yabancılık unsuru taşıyan bir iş sözleşmesine ilişkin uyuşmazlığın çözümü konusunda, 5718 sayılı Kanun karşısında uluslararası sözleşmenin uygulanma önceliği bulunmaktadır. Dolayısıyla belli bir ülke hukukunun uygulanmasını öngören uluslararası anlaşmanın varlığı durumunda 5718 sayılı Kanun'un 24. maddesi çerçevesinde hukuk seçimine değer verilmesi mümkün olmadığı gibi aynı Kanun'un 27. maddesi uyarınca iş sözleşmesine uygulanacak hukuka yönelik bir değerlendirme yapılması da mümkün değildir. Buna göre davalının esasa cevap dilekçesinde yabancı hukuk itirazı ileri sürüp sürmemesinin de sonuca etkisi bulunmamaktadır.
Yukarıda açıklanan ilke ve esaslara göre değerlendirme yapıldığında; İlk Derece Mahkemesince Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Kuveyt Devleti Hükümeti arasında imzalanan Anlaşma'nın 8. maddesi uyarınca davacının kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal ... ve genel tatil ücreti alacakları bakımından uyuşmazlığa Kuveyt hukukunun uygulanması yerindedir.
Diğer yandan dosyadaki bilgi ve belgelere göre Türk hukukuna göre kesinleşen işe iade davası sonrasında davacının davalı tarafından işe başlatılmaması suretiyle gerçekleşen fesih tarihi 31.08.2022 tarihidir. Somut olayda kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağı yönünden dava, kısmi dava şeklinde açılmıştır. Davacı vekili, 06.05.2024 tarihli dilekçesi ile söz konusu taleplerini ıslah etmiş; davalı vekili ise 27.05.2024 havale tarihli dilekçesi ile yasal süresi içerisinde zamanaşımı def'inde bulunmuştur. Buna göre, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacakları yönünden dava tarihi itibarıyla zamanaşımı süresi dolmamış ise de ıslah tarihi itibarıyla bir yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği anlaşılmaktadır. Şu hâlde davalı tarafın ıslaha karşı zamanaşımı def'ine değer verilerek ıslaha tâbi alacak miktarlarının zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekmektedir. İlk Derece Mahkemesince ıslaha karşı zamanaşımı savunması dikkate alınmadan karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3. İş sözleşmesinin sona ermesine bağlı olmayan ücret, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal ... ve genel tatil ücreti alacakları bakımından dava tarihi itibarıyla Kuveyt İş Kanunu'nda yer alan zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle bu alacak taleplerinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de, söz konusu sürenin hak düşürücü süre olarak nitelendirilmesi hatalıdır.
Ayrıca, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2 hükmü uyarınca hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin karar verilmesi gerekirken, İlk Derece Mahkemesince hüküm fıkrasında söz konusu alacak taleplerinin hak düşürücü süre nedeni ile reddine karar verildiğinin yazılması da hatalı olmuştur.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,
2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,
Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
11.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Kuveyt Havalimanı Şantiyesindeki Çalışmada Dönüş Tarihi ve Zamanaşımı
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Kuveyt Çalışmasında Anlaşmanın Önceliği
İlgili Sayfalar
İş Hukuku ve İşçilik Alacakları
5718 Sayılı Kanun m. 1/2 ve Milletlerarası Anlaşmalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/1215
Karar No
2026/2261
Karar Tarihi
11 Mart 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları