İŞ HUKUKU · BOZMA
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Fazla Çalışma Alacağında Bordrodaki İmza ve El Yazısının İncelenmesi
2026/1251 E., 2026/6177 K. · 24 Haziran 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 20 Kasım 2026
Kararın Özeti
Bir mağaza çalışanı fazla çalışma ve tatil ücretlerinin ödenmediğini ileri sürdü. Bordroların altında bu alacakların bulunmadığına dair el yazısı ve imza vardı. Dosyadaki bilirkişi incelemesi başka belgelerdeki imzalarla sınırlı kalmıştı. Yargıtay, bordrolardaki yazı ve imzanın işçiye ait olup olmadığının ayrıca incelenmesini istedi. Tanıkların işçiyle birlikte çalışmadığı dönemlerin de ayrı değerlendirilmesi gerekiyordu. İstinaf kararı kaldırıldı ve ilk derece mahkemesinin kararı bozuldu.
Hukuki İlke
Bordrodaki yazı ve imzanın kime ait olduğu tartışmalıysa ilgili bordrolar incelenir. Başka bir belgedeki imza incelemesi, bordrodaki imza ve el yazısının kime ait olduğunu tek başına belirlemez.
Sonuç
Bordroların yazı ve imzası araştırılmadan ve tanıkların doğrudan bildiği dönem ayrılmadan karar verildiği için istinaf kararı kaldırıldı, ilk derece kararı oy birliğiyle bozuldu.
İlgili Mevzuat
4857 sayılı İş Kanunu — m. 17
Kararda anılan
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.
9. Hukuk Dairesi 2026/1251 E. , 2026/6177 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/1223 E., 2025/2296 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesi
SAYISI : 2019/550 E., 2024/41 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 16.04.2007-02.05.2019 tarihleri arasında işverene ait bütün mağazalarda manav sorumlusu olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde feshedildiğini, işyerinde fazla çalışma yapıldığını, ayda bir kez hafta tatilleri ile dinî bayramların iki günü hariç ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını söz konusu çalışmalarının karşılığının ödenmediğini, ayrıca ödenmeyen yıllık izin ücreti alacağının bulunmadığını savunarak kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın belirsiz alacak/kısmi alacak davası olarak açılmasında hukuki yarar bulunmadığını, zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 2007 yılında manav reyonunda çalışmaya başladığını, 14.08.2018 tarihinde "İki çocuğunun üniversitede okuduğunu ve bu sebeple maddi anlamda sıkışık olduğunu, 10 yılı aşkın hizmetine istinaden giriş çıkış talebi olduğunu" operasyon müdürüne bildirdiğini, bunun üzerine 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca iş sözleşmesinin feshedildiğini, davacıya müvekkili Şirket nezdinde çalıştığı süre dikkate alınarak hesaplanan kıdem tazminatı, ücret, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödendiğini ve müvekkili Şirketin herhangi bir alacağı kalmadığını, Şirketi ibra ettiğini, sonra tekrar çalışmaya başlayan davacının müvekkili Şirkete herhangi bir bildirimde ya da beyanda bulunmaksızın işe devam etmediğini ve iş sözleşmesinin fesih iradesinin arabuluculuk görüşmesi davet tutanağı ile resmî olarak öğrenildiğini, ödenmeyen alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafça davacının iş iş sözleşmesinin istifa ile sonlandığına ilişkin Sosyal Güvenlik Kurumuna (SGK) bildirimde bulunulduğu, davacının istifa ettiğine dair istifa dilekçesi veya benzeri belgenin dosyaya sunulmadığı, istifaya ilişkin ispat külfeti üzerinde bulunan davalı tarafça davacının istifa iradesinin ispat edilemediği, davalı tarafça yapılan ödemenin tenzili ile davacının bakiye kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, yıllık izin formları ve yıllık izne ilişkin banka ödemeleri dikkate alınarak davacının bakiye yıllık izin alacağının bulunmadığı, diğer yandan, dosyaya sunulan bordroların "Fazla çalışma ve resmî tatil alacağım yoktur" denilerek imzalandığı, dinlenilen tanık beyanından bordroların işçilere mecburen imzalatıldığının beyan edildiğinin anlaşıldığı, dosya içerisinde davacının çalışma gün ve saatlerini ispata yarar başkaca yazılı delil bulunmadığı, yazılı delil bulunmadığı hâllerde tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerektiği, tanıkların davacıyla birlikte çalıştığı süreyle sınırlı olmak üzere beyanlarına itibar edilebileceği, davacı işçinin tanık beyanları ile çalışma yaptığını ispatladığı, işverenin davacının iddiasının aksini ispatlayamadığı anlaşılmakla davanın kısmi alacak davası olarak açıldığı anlaşıldığından davalının ıslaha karşı zamanaşımı def'i de dikkate alınarak dosya kapsamına uygun bilirkişi kök ve ek raporu doğrultusunda yıllık ücretli izin alacağının reddine, diğer taleplerin kabulüne dair davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafça iş sözleşmesinin tazminata hak kazanmayacak şekilde feshedildiği hususu ispat edilemediğinden davacı lehine kıdem ve ihbar tazminatına hükmedilmesinin isabetli olduğu, SGK kayıtları dikkate alındığında 20.04.2007-02.05.2019 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığı, buna göre işverence 17.08.2018 tarihinde ödenen tutarın yasal faiziyle mahsup edilerek bakiye tutar üzerinden karar verilmesinin yerinde olduğu, davalı tarafından dosyaya sunulan ibranamenin ibra konusu alacak kalemlerinin tür ve miktarlarının yazılmamış olması, tarih içermemesi nedeniyle geçersiz kabul edilmesinde isabetsizlik bulunmadığını, davacı tanıklarının ücretlerin bir kısmının elden ödendiği yönündeki davacının iddiasını destekler nitelikteki beyanları, bordro ve banka kayıtları ile emsal ücret araştırmaları dikkate alındığında tespit edilen ücretin dosya kapsamına uygun olduğu, tanık beyanları uyarınca fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Tanıkların hizmet döküm cetvelleri incelenmeksizin ve davacı ile birlikte çalıştıkları fiilî çalışma dönemi belirlenmeksizin beyanlarına itibarla hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu,
2. Fesih döneminde çalışması bulunmayan davacı ... beyanlarına göre ücret ve giydirilmiş ücret eklerinin belirlenmesinin hatalı olduğunu,
3. Sahteliği ispatlanıncaya kadar kesin delil mahiyetinde olan imzalı ücret bordrolarının varlığına rağmen fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasının isabetli olmadığını,
4. Davacı ... sözleşmesini kendisi feshettiğinden kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmasının mümkün olmadığını,
5. Davacı tarafın kendisine ait imzayı kabul etmeyerek davanın uzamasına sebep olduğu gibi yargılama gideri yapılmasına da sebep olduğu hususu dikkate alındığında yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulması gerektiğini,
6. Kıdem tazminatı hesabında 14.08.2018 öncesi dönemin tasfiye edildiği kabul edilerek hesaplamalarda dikkate alınmaması gerektiğini ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının aylık ücretinin miktarı, fesih tarihindeki giydirilmiş ücretinin tespiti ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispatı ve hesaplanmasına ilişkindir.
1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazı kaydının bulunması hâlinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazı kayıtsız olması durumunda dahi işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması hâlinde ise varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.
Aynı ilkeler, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispatı için de geçerlidir.
Somut uyuşmazlıkta İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda; ıslah zamanaşımı def'i de dikkate alınmak suretiyle 06.12.2017-02.05.2019 tarihlerini kapsayan dönem için tanık beyanları uyarınca davacının, 08.00-20.00 saatleri arasında haftanın 6 günü çalıştığı, ayda bir hafta tatillerinde ve dinî bayramların ilk iki günü dışında ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmasının devam ettiği kabulü ile fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hesaplandığı anlaşılmaktadır.
İlk Derece Mahkemesince, dosyaya sunulan bordroların "Fazla çalışma ve resmî tatil alacağım yoktur" denilerek imzalandığı, dinlenilen tanık beyanından bordroların işçilere mecburen imzalatıldığının beyan edildiğinin anlaşıldığı, dosya içerisinde davacının çalışma gün ve saatlerini ispata yarar başkaca yazılı delil bulunmadığı, yazılı delil bulunmadığı hâllerde tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerektiği kanaati ile tanık beyanlarına itibar edildiği ifade edilmiştir.
Davacının tüm çalışma dönemine ilişkin imzalı bordroların altında el yazısı ile "Fazla çalışma ve resmî tatil alacağım yoktur" ifadesinin bulunduğu, ayrıca yıllar bazında personel hesap mutabakatlarının yer aldığı görülmektedir. Dava dilekçesi içeriği incelendiğinde bordrolar altındaki imzanın irade fesadı ile alındığına ilişkin herhangi bir iddianın bulunmadığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar davacı tanığı İ.A. beyanında bordroların mecburen önlerine konularak imzalatıldığını ifade etmiş ise de, davacı tarafından dava dilekçesinde böyle bir iddiada bulunulmadığı gibi aksine yargılama sırasında özellikle 09.04.2021 tarihli celsedeki beyanında davacı asıl, davacı tanığının beyanı ile çelişecek şekilde bordroların altındaki imzaların kendisine ait olmadığını ifade etmiştir. Davacı vekili ise aynı celse beyanında sadece iki adet bordronun müvekkilince imzalandığını belirtmiştir.
Dosya içerisinde yer alan kıdem tazminatı ödeme belgesindeki ve taraflar arasındaki iş sözleşmesindeki imzanın davacıya ait olup olmadığı hususunda teknik bilirkişi incelemesi yapılmış ise de, bordroların altındaki yazılara ve imzalara ilişkin herhangi bir incelemenin yapılmadığı anlaşılmaktadır.
Davacının iddiaları, davalının savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre söz konusu bordrolardaki imzaların ve yazıların davacıya ait olup olmadığı yönünde inceleme yaptırılarak söz konusu imzaların davacıya ait olduğunun anlaşılması hâlinde aksine yazılı delil bulunmadığı hususu da dikkate alınarak söz konusu belgelerin geçerli olduğunun kabulü gerekmektedir. Tüm bu hususlar dikkate alınarak davacının fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının bulunup bulunmadığı hususunun yeniden değerlendirilmesi gerekmektedir.
Kabule göre de, davacı tanıkları beyanlarından davacı ile birlikte çalışılan sürenin en fazla 2017 yılının sonuna kadar olduğu anlaşılmaktadır. Bu tarihten sonra yapılan hesaplamalarda, görgüye dayalı bilgisi bulunmayan davacı tanıkları beyanları yerine davalı tanığı beyanı dikkate alınarak bir değerlendirme yapılması gerekirken bu hususun dikkate alınmaması da hatalı olmuştur.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,
2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,
Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
24.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Fazla Çalışmanın İspatında İmzalı Bordrolar ve Tanığın Çalışma Dönemi
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi: İmzasız Bordroda Fazla Çalışma Mahsubu
İlgili Sayfalar
Fazla Çalışma Ücretinin İşyeri Kayıtlarıyla İspatı
Fazla Çalışma ve Tatil Ücreti Hesabı
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/1251
Karar No
2026/6177
Karar Tarihi
24 Haziran 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları