İŞ HUKUKU · BOZMA
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — İşe Başlatılmayan Sendikasız Belediye İşçisinin Ücretinde Sona Eren Geçiş Hükümleri
2026/1437 E., 2026/5040 K. · 3 Haziran 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026
Kararın Özeti
Belediyede sürekli işçi kadrosuna geçen güvenlik görevlisi, işe iade kararından sonra işe başlatılmadı. Bilirkişi, biri geçiş dönemi kurallarına, diğeri yeni toplu iş sözleşmesine dayanan iki ücret hesabı sundu. Yargıtay, geçiş hükümlerinin sona erdiğini ve işçinin yeni sözleşmeden yararlanmasını sağlayan sendika üyeliği bulunmadığını belirtti. Ücretin geçersiz fesih tarihindeki düzene göre, işe başlatmama tarihindeki asgari ücret gözetilerek belirlenmesi gerektiği için hüküm bozuldu.
Hukuki İlke
Sürekli işçi kadrosuna geçiş için belirlenen geçici ücret kuralları, süreleri bittikten sonra kendiliğinden uygulanmaya devam etmedi. Sonraki toplu sözleşmeden yararlanma koşulları da ayrıca incelendi.
Sonuç
İstinaf kararı kaldırıldı. Kıdem, ihbar ve yıllık izin hesabına esas ücretin yanlış belirlenmesi nedeniyle ilk derece kararı oy birliğiyle bozuldu.
İlgili Mevzuat
375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname — m. Geçici 24
Kamuda sürekli işçi kadrosuna geçişin ücret kuralları.6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu
Toplu iş sözleşmesi sürecinin ayrılması.
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
9. Hukuk Dairesi 2026/1437 E. , 2026/5040 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/270 E., 2025/699 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 8. İş Mahkemesi
SAYISI : 2022/224 E., 2025/133 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işveren nezdinde alt işveren şirketlerde 01.01.2008-06.01.2020 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz feshedildiğini, işe iade istemli açılan davanın Mersin 2. İş Mahkemesinin 19.04.2021 tarihli ve 2020/87 Esas, 2021/248 Karar sayılı kararı ile kabul edildiğini, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 25.11.2021 tarihli ve 2021/1932 Esas, 2021/1943 Karar sayılı kararı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kararın kesinleştiğini, kesinleşme şerhinin kendilerine tebliği üzerine 29.11.2021 tarihinde davalı işverene başvurulduğunu ancak müvekkilinin işe başlatılmadığını, güvenlik görevlisi olarak ağır ve uzun çalışma şartları altında, bazen hafta tatili yapmadan, ulusal bayram ve genel tatil günleri de dâhil günde 12 saat çalıştığını, müvekkiline yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumet itirazında bulunduklarını, davacının dava dışı ... (...) Personel AŞ'nin çalışanı olduğunu, davacı işçinin, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağına ilişkin taleplerinin de kabul edilebilmesinin mümkün olmadığını, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bilirkişi raporu doğrultusunda davacının çalışma süresine 4 aylık boşta geçen süre eklenerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin talebinin kabulüne, fazla çalışma yapıldığının, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıldığının ispat yükü üzerinde olan davacı tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı ...'nin istinaf talepleri isabetsiz olup tarafların iddia ve savunmalarına, dosya kapsamına, hükmün dayandığı deliller ve ... gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde isabetsizlik görülmemesine göre yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Husumet itirazının dikkate alınması gerektiğini, davacının müvekkili İdareden alacağının bulunmadığını,
2. Davacıya ait şahsi dosya incelendiğinde kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağına hak kazanamadığını,
3. Davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının alacak ve hizmet taleplerinin kabul edilemeyeceğini ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının işe başlatılmadığı tarihteki ücreti ve giydirilmiş ücretinin tespiti ile buna göre kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin alacağının hesaplanmasına ilişkindir.
1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 31.03.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) uyarınca sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından 06.01.2020 tarihinde haksız şekilde feshedilmesi nedeniyle işe iade davası açtığını, Mersin 2. İş Mahkemesinin 19.04.2021 tarihli ve 2020/87 Esas, 2021/248 Karar sayılı kararı ile müvekkilinin davalı işyerindeki işine iadesine karar verildiğini, işe iade kararının kesinleştiğini, yasal süresi içerisinde davalı işverene işe başlamak için yazılı başvuru yapıldığını, başvurunun 03.12.2021 tarihinde davalı işverene tebliğ edildiğini, müvekkilinin işe başlatılmadığını iddia ederek alacak talebinde bulunmuştur.
Hükme esas alınan bilirkişi ek raporunda; davacının alacakları seçenekli olarak hesaplanmış, raporun 1. seçeneğinde kök raporda olduğu gibi davacının işe başlatılmadığı tarihteki ücretinin belirlenmesinde; 30.06.2020 tarihine kadar 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 24. maddesi Uyarınca İdarelerce Sürekli İşçi Kadrolarına Geçirilen İşçilerin Ücret ile Diğer Mali ve Sosyal Haklarının Belirlenmesinde Esas Alınacak Toplu İş Sözleşmesi Hükümleri'nden yararlandığı, sözü edilen hükümler 01.07.2020 tarihinde sona erdiğinden sonraki dönemler için cari asgari ücret miktarına bu hükümlerde öngörülen ücret zamları eklenmeksizin sözleşmenin feshi tarihindeki sosyal yardımları işe başlatılmadığı tarihte de almaya devam edeceği değerlendirilerek giydirilmiş ücretin tespiti ile hesaplama yapılmıştır. Bilirkişi raporunun 2. seçeneğinde ise davacının işe başlatılmadığı tarihte (03.01.2022) işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinden yararlanabileceğinin kabulü ihtimaline ilişkin olarak, işe başlatılmadığı tarih itibarıyla emsal işçi ücretine göre temel ücreti ve sosyal hakları dikkate alınarak giydirilmiş ücreti belirlenmiş ve toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre ihbar süresi belirlenerek hesaplama yapılmıştır. İlk Derece Mahkemesince ek raporun 2. seçeneğindeki hesaplama doğrultusunda kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin alacağı talepleri hüküm altına alınmıştır.
Belirtmek gerekir ki 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 24. madde, kamuda sürekli işçi kadrosuna geçirilen işçilerin ücretlerinin tespitinde uygulanacak kuralları belirlemektedir. 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 24. Maddesi Uyarınca İdarelerce Sürekli İşçi Kadrolarına Geçirilen İşçilerin Ücret ile Diğer Mali ve Sosyal Haklarının Belirlenmesinde Esas Alınacak Toplu İş Sözleşmesi Hükümleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nda öngörülen toplu iş sözleşmesi sürecinden geçilerek uygulanan bir toplu iş sözleşmesi niteliği taşımamaktadır. Dolayısıyla yürürlük süresi 30.06.2020 tarihi itibarıyla sona eren bu toplu iş sözleşmesi hükümlerinin art etkisinden söz edilemez.
375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 24. Maddesi Uyarınca İdarelerce Sürekli İşçi Kadrolarına Geçirilen İşçilerin Ücret ile Diğer Mali ve Sosyal Haklarının Belirlenmesinde Esas Alınacak Toplu İş Sözleşmesi Hükümlerinin art etkisi bulunmadığından, gerek ücret zamları gerekse tazminata esas giydirilmiş ücretin tespitinde dikkate alınacak olan sosyal yardımlar yönünden anılan toplu iş sözleşmesinin uygulanma olanağı bulunmamaktadır.
Diğer yandan davacının sendika üyeliği bulunmadığından, 30.06.2020 tarihinden sonraki dönemde işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinden de yararlandırılması mümkün değildir.
Hâl böyle olunca davacının işe başlatılmadığı tarihteki ücret ve diğer haklarının, gerek 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 24. Maddesi Uyarınca İdarelerce Sürekli İşçi Kadrolarına Geçirilen İşçilerin Ücret ile Diğer Mali ve Sosyal Haklarının Belirlenmesinde Esas Alınacak Toplu İş Sözleşmesi Hükümleri'ne göre gerekse bu tarihte işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenmesi mümkün olmadığından belirtilen her iki toplu iş sözleşmesi hükümleri dikkate alınmadan ve temel ücretin asgari ücretten daha aşağı olamayacağı da göz önünde bulundurularak belirlenmesi gerekir. Diğer bir anlatımla, davacının geçersiz fesih tarihindeki ücret ve giydirilmiş ücreti miktarı esas alınmalı, ancak işe başlatılmadığı tarihteki ücret seviyesinin asgari ücretin altında kalamayacağı gözetilmelidir. Bu husus gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,
2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,
Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
03.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi: İşe Başlatmamada Ücret İspatı ve Yol Yardımı
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Kadroya Geçişte Toplu İş Sözleşmesi
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi: İşe Başlatmamadan Sonra Ücret İspatı
İlgili Sayfalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/1437
Karar No
2026/5040
Karar Tarihi
3 Haziran 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları