MEDENİ USUL HUKUKU · TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ · ONAMA
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — İşçilik Alacağında Parasal Kesinlik ile İşten Çıkış Kodu Tespitinin Ayrılması
2026/1511 E., 2026/4008 K. · 29 Nisan 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026
Kararın Özeti
Çalışan hem işçilik alacaklarının tahsilini hem de işten çıkış kodunun düzeltilmesini istemişti. İşverenin temyiz başvurusu tek dilekçeyle yapılmasına rağmen iki istem ayrı değerlendirildi. İşçilik alacakları bakımından temyize konu tutar, dava tarihine göre uygulanan parasal sınırın altında kaldı. Çıkış kodunun düzeltilmesi yönünden ise temyiz koşulları vardı. Yargıtay alacak bölümünü incelemeden reddederken tespit hükmünü inceleyerek onadı.
Hukuki İlke
İşçilik alacağı için parasal temyiz sınırının aşılamaması, aynı dosyadaki çıkış kodu tespitine ilişkin hükmün temyiz incelemesini kendiliğinden engellemez.
Sonuç
Alacak davası yönünden temyiz dilekçesi miktardan reddedildi. İşten çıkış koduna ilişkin tespit hükmü bakımından istinaf kararı oy birliğiyle onandı.
İlgili Mevzuat
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 352/1-b, 362, 366, ek 1/2, 370/1
Parasal kesinlik, başvurunun reddi ve tespit hükmünün onanması.
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
9. Hukuk Dairesi 2026/1511 E. , 2026/4008 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/2025 E., 2025/935 K.
DAVA TARİHİ : 18.09.2024
İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 9. İş Mahkemesi
SAYISI : 2024/129 E., 2025/179 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:
Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
Mahkemece hüküm kurulan alacak davası bakımından, hüküm altına alınan ve davalı tarafça temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi dikkate alındığında, 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 20. maddesi ile değiştirilen 6100 sayılı Kanun'un ek madde 1/2 hükmü uyarınca dava tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı vekilinin alacak davasına yönelik temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.
Davalı vekilinin tespit hükmüne ilişkin olarak gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız bir şekilde feshedildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının çalıştığı süre zarfında sorumluluklarını yerine getirmeyerek müvekkil Şirketi birçok kez zarara uğrattığını, çalışma düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüklerine uygun davranmadığını, işyerini zarara uğratmak suretiyle hileli işlem yaparak güven sarstığını, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle son bulduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; talep edilen alacaklar bakımından davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davacının işten çıkış kodunun düzeltilmesi gerektiği yönündeki talebinin kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Davalı vekilinin işçilik alacaklarına yönelik davaya ilişkin temyizi miktardan reddedildiğinden, temyiz sebeplerine yer verilmemiştir.
2. Davalı vekili işten çıkış kodunun değiştirilmesine dair karar verilmesinin hatalı olduğunu, ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının ... Kurumuna bildirilen işten çıkış kodunun düzeltilmesinin gerekip gerekmediğine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
A. Alacak Davası Yönünden
Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,
B. Tespit Davası Yönünden
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
29.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Kıdem Davası ve Çıkış Kodu Tespiti
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Birden Fazla Çıkış Kodu Talebinde Eksik Hüküm ve Vekâlet Ücreti
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu — Direnmede Temyiz Sınırına Esas Miktar
Tüm Medeni Usul Hukuku Kararları ›
İlgili Sayfalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
İlgili Hukuk Dalı
Medeni Usul Hukuku
Esas No
2026/1511
Karar No
2026/4008
Karar Tarihi
29 Nisan 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları