İŞ HUKUKU · BOZMA
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — İşyeri Tescil Başvurusu ve Bordro Tanığıyla İşe Giriş Tarihinin Belirlenmesi
2026/1567 E., 2026/3971 K. · 29 Nisan 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026
Kararın Özeti
İşçi 2014 yılı mayısında işe başladığını, işveren ise çalışmanın 2018’de başladığını savundu. İşyerinde çalışan bordro tanığının girişi 10 Ekim 2014’te bildirilmiş, işyerinin tescil başvurusu bir gün önce yapılmıştı. Tanık kendisi başladığında davacının çalıştığını anlatıyordu. Daire, bu delilleri birlikte değerlendirerek 9 Ekim 2014’ün esas alınmasını ve işçilik alacaklarının bu tarihe göre hesaplanmasını istedi.
Hukuki İlke
Tanığın aynı işyerindeki kayıtlı çalışma başlangıcı ve işyerinin tesciline ilişkin belge, hizmet süresindeki çekişmenin çözümünde birlikte kullanılabilir.
Sonuç
Bölge adliye mahkemesi kararı oy birliğiyle bozuldu. Dosya aynı mahkemeye gönderildi.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
9. Hukuk Dairesi 2026/1567 E. , 2026/3971 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/2330 E., 2025/2821 K.
DAVA TARİHİ : 28.10.2020
İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 1. İş Mahkemesi
SAYISI : 2023/222 E., 2025/90 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işveren nezdinde 31.05.2014- 22.08.2020 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, davacının pandemi döneminde nisan, mayıs ve haziran aylarında ücretsiz izne çıkartıldığını, aynı işyerinde çalışan diğer güvenlik görevlisinin hiç bir şekilde ücretsiz izne çıkartılmadığını, davacının bu durumun haksızlık olduğunu belirtmesi üzerine site yöneticisi tarafından iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 10.05.2018 tarihinde işe başladığını, davacının iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle sona erdirildiğini, davacının kendi isteği üzerine ücretsiz izin kullandırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ... Kurumu (SGK) kayıtları dikkate alındığında davacının hizmet süresinin 2 yıl 3 ay 12 gün olduğu, dosyaya sunulan devamsızlık tutanaklarının Mahkemece dinlenen tanıklarca doğrulanmadığı, bu doğrultuda kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne karar verildiği, davacının bakiye 16 günlük izni olduğu, tanık beyanları doğrultusunda fazla çalışma alacağının hüküm altına alınarak bu alacağa %30 oranında indirim yapıldığı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının ise reddine karar verildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; iş sözleşmesinin tazminat ödenmesini gerektirmeyecek şekilde feshedildiği hususunun davalı işveren tarafından ispatlanamadığı, yıllık izinlerin kullandırıldığı ya da karşılığı ücretlerinin ödendiği hususunun imzalı izin defteri veya eş değer bir belge ile işveren tarafından ispatlanamadığı, fazla çalışma alacağı ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarına ilişkin kararının isabetli olduğu, davacı işçinin 31.05.2014-22.08.2020 tarihleri arasında çalıştığı hususunun usulüne uygun şekilde ispatladığı, Mahkemece bu çalışma süresine göre hesap edilen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesi gerekir iken yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Hükümde brüt 18.317,82 TL kıdem tazminatının kabulü yününde karar tesis edildiğini ancak bilirkişi raporlarında böyle bir hesaplama olmadığını,
2. Hizmet süresinin hatalı belirlendiğini,
3. İş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatının hüküm altına alınmasının hatalı olduğunu,
4. Yıllık izin süresinden kullanılan 15 günlük iznin mahsup edilmemesinin hatalı olduğunu,
5. Reddedilen miktarın daha fazla olmasına karşın lehlerine hükmedilen vekâlet ücretinin az olduğunu ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık; hizmet süresi, iş sözleşmesinin feshi ile davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı, yıllık izin alacağı ile vekâlet ücretine ilişkindir.
1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. İş hukukunda çalışma olgusunu ve hizmet süresini ispat yükü, bunu iddia eden işçiye düşer. Çalışma olgusu her türlü delille kanıtlanabilir. Çalışmanın ispatı konusunda, SGK ve işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır. Tanıklar belirli bir dönem çalışmışlarsa ve başkaca delil yok ise beyanlarının belirtikleri dönemle sınırlandırılması gerekir.
Somut olayda davacı, 31.05.2014 tarihinde işe başladığını iddia etmiş; davalı ise sigorta kayıtlarında olduğu gibi 10.05.2018 tarihinde işe başladığını savunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince iddia doğrultusunda davacının 31.05.2014 tarihinde işe başladığı kabul edilerek hizmet süresi belirlenmiştir. Davacı tanığı M.S. kendisinin 2014-2015 yıllarında 11 ay kadar çalıştığını davacının kendisinden önce başladığını, davacı tanığı Ö.U. ise kendisinin 2020 yılında komşu sitede çalıştığını, davacının 2014-2020 yılları arasında davalı işyerinde çalıştığını ifade etmiştir. Davalı tanığı M.K. ise 2018 yılında işe başladığında davacının çalışmakta olduğunu ifade etmiştir.
SGK kayıtları incelendiğinde; davacının işe girişinin 10.05.2018 tarihi, davacı tanığı M.S'nin işe girişinin ise 10.10.2014 tarihi olarak bildirildiği, işyeri tescil başvurusunun ise 09.10.2014 tarihinde yapıldığı anlaşılmıştır.
Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde; SGK kayıtları ile davacı tanığı ve aynı zamanda da bordro tanığı olan M.S'nin beyanı dikkate alınarak davacının işe giriş tarihinin 09.10.2014 tarihi olduğu kabul edilerek dava konusu alacaklar hesaplanmalıdır.
Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.
3. Diğer yandan davalı lehine vekâlet ücreti, bozma sonrası yeniden kurulacak hükümdeki ret miktarları ile yeni hüküm tarihinde geçerli olacak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ne göre yeniden değerlendirilmelidir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,
Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
29.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi — Bordro Tanığı ve İşe Başlama Tarihi
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi — Serbest Hamal İddiası ve Bordro Tanığı
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu — Kapıcı Hizmet Tespitinde Kısmi Çalışma
İlgili Sayfalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/1567
Karar No
2026/3971
Karar Tarihi
29 Nisan 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları