İŞ HUKUKU · BOZMA
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Fazla Çalışmada Görev Dönemi, Tanık Görgüsü ve Ara Dinlenme
2026/1999 E., 2026/5594 K. · 11 Haziran 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 12 Kasım 2026
Kararın Özeti
Davalı işyerinde uzun yıllar çalışan ve bir dönem sayman olarak görev yapan işçi, fazla çalışma ve diğer işçilik alacaklarını istedi. Bölge adliye mahkemesi, fazla çalışma ve tatil ücreti alacaklarından yapılan takdiri indirimi yüzde otuza düşürdü. Yargıtay, işçinin sayman olarak çalıştığı yıllar konusunda işçi ile tanıkların anlatımlarının farklı olduğunu, tanıkların işçiyle hangi tarihlerde aynı bölümde çalıştığının belirlenmediğini ve günlük 14 saati aşan çalışmada 2 saat yerine 1,5 saat ara dinlenme düşüldüğünü belirterek kararı bozdu.
Hukuki İlke
Yargıtay'ın bu dosyadaki değerlendirmesine göre, fazla çalışma hesabında işçinin farklı görevlerde çalıştığı dönemler gerekirse işverene de sorularak tereddüde yer bırakmayacak biçimde belirlenmeli; tanıkların işçiyle hangi tarihlerde aynı bölümde çalıştığı ve beyanlarının görgüye dayanıp dayanmadığı netleştirilmeden tanık beyanlarına değer verilmemelidir. Günlük çalışmanın 14 saati aştığı dönemlerde hesapta 2 saat ara dinlenme düşülmesi gerekir.
Sonuç
Davacının tüm temyiz itirazları ile davalının bozma kapsamı dışındaki temyiz itirazları reddedildi. Davalının fazla çalışma alacağının ispatı ve hesabına ilişkin itirazları yerinde görülerek Bölge Adliye Mahkemesi kararı oybirliğiyle bozuldu; dosya kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderildi.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.
9. Hukuk Dairesi 2026/1999 E. , 2026/5594 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/1228 E., 2025/2646 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Tokat 1. İş Mahkemesi
SAYISI : 2024/83 E., 2024/143 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2007 yılından 14.10.2020 tarihine kadar davalı işyerinde çalıştığını, son brüt ücretinin 5.000,00 TL olduğunu, haftanın yedi günü 05.00-22.00 saatleri arasında çalışmasına rağmen yasal haklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ücreti, eksik ödenen ücret ile asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının davalı işyerinde çalışmaya başlamadan önce emekli olduğunu, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanamayacağını, yıllık ücretli izinlerini kullandığını, ücret ve asgari geçim indirimi ödemelerinin banka aracılığıyla eksiksiz yapıldığını, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı neden bulunmaksızın feshedildiği ve kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tanık beyanları ile dosya kapsamındaki delillere göre kısmen ispatlandığı, yıllık ücretli izin alacağının ise kullandırılan izin süreleri mahsup edilerek hesaplandığı, buna karşılık ücret ve asgari geçim indirimi alacaklarının ödendiğinin kabul edildiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının birleşme nedeniyle davacının tüm çalışma süresinden sorumlu olduğu, kıdem tazminatı ile diğer işçilik alacaklarının hesaplanmasında ve zamanaşımı def'inin dikkate alınmasında isabetsizlik bulunmadığı; ancak fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından yapılan %50 oranındaki indirimin hakkın özünü zedelediği gerekçesiyle indirimin %30 olarak uygulanması suretiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun bu yönden kabulüne, davalı vekilinin diğer istinaf itirazlarının reddi ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde;
a. Davalının zamanaşımı def'ini süresinde ileri sürmediğini, ıslah yoluyla cevap dilekçesinin değiştirilemeyeceğini,
b. Fazla çalışma alacağından yapılan %50 oranındaki indirimin yerinde olmadığını, fazla çalışma alacağının tüm çalışma süresi esas alınarak hesaplanması gerektiğini,
c. Davacının haftanın yedi günü 05.00-22.00 saatleri arasında çalıştığını ileri sürmüştür.
2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
a. Kıdem tazminatından önceki işveren olan Kızıl Sulama Birliğinin sorumlu olduğunu,
b. Davacının mevsimlik işçi olması nedeniyle yıllık ücretli izin alacağı bulunmadığını,
c. Davacının fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına hak kazanmadığını ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin feshi, davalının sorumluluğu, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispatı ve hesabı ile zamanaşımına ilişkindir.
1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Somut uyuşmazlıkta; davacının sayman olarak görev yaptığı dönemde çalışma saatlerinin 08.00-17.00 olduğu ve davacının beyanı doğrultusunda 2017-2018 yıllarında sayman sıfatıyla çalıştığının kabulü ile fazla çalışma ücreti hesaplanmıştır. Davacı asılın ve tanıkların beyanlarından davacının sayman olarak çalıştığı dönemde 12 ay çalışmasının bulunduğu, diğer dönemlerde ise mevsimlik çalışma yapıldığı anlaşılmaktadır. Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında da davacının 21.05.2015-26.01.20 17... .02.2017-14.10.2019 tarihleri arasındaki çalışmalarının 12 ay olarak bildirildiği görülmektedir. Bununla birlikte davacı asıl 2017-2018 yıllarında sayman olarak çalıştığını belirtirken, tanıklar 2015-2016 yıllarında bu sıfatla çalışıldığını ifade etmişlerdir. Bu durumda davacının hangi tarihlerde sayman olarak çalıştığı davalıdan da sorularak tereddüde yer bırakmayacak biçimde açıklığa kavuşturulduktan sonra hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3. Tanık beyanlarında davacının çalışma saatlerinin farklı olarak belirtildiği görülmektedir. Tanıkların davacı ile aynı bölümde çalışıp çalışmadıkları ve birlikte çalışma süreleri dosya kapsamından ve beyanlardan anlaşılamamaktadır. Bu itibarla tanıkların davacı ile hangi tarihlerde aynı bölümde ya da aynı işte çalıştıkları ve beyanlarının görgüye dayalı olup olmadığı netleştirilmeden, tanık beyanlarına değer verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
4. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda günlük çalışmanın 14 saati aştığı dönemler bakımından, 2 saat ara dinlenme süresinin düşülmesi gerekirken 1,5 saat kabul edilerek hesaplama yapılması da ayrıca bozmayı gerektirmiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,
Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
11.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi — Gün Aşırı Gece Çalışmasında Hafta Tatili, Bayram ve İzin Hesabı
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Bordroya Dayanan Fazla Mesaide İndirim
İlgili Sayfalar
Fazla Çalışma Alacağının İspatı ve Hesabı
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/1999
Karar No
2026/5594
Karar Tarihi
11 Haziran 2026
Oy Durumu
Oybirliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları