top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

İŞ HUKUKU  ·  ONAMA

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — İstifa Savunması, İhbar ve Bordrolar

 

2026/2462 E., 2026/5579 K. · 11 Haziran 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 22 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

İşveren, işçinin işyerini kendiliğinden bıraktığını savundu ancak dosyaya istifa dilekçesi veya terk tutanağı sunmadı. Bölge adliye mahkemesi, haklı neden ve ihbar öneli de gösterilemediği için kıdem ve ihbar tazminatı kabulünü yerinde buldu. Kullanıldığı veya karşılığı ödendiği ispatlanmayan 30 günlük izin ile ücret tahakkuku bulunmayan dönemler için tanıkların çalıştığı süreye göre hesaplanan mesai ve tatil alacaklarını da isabetli gördü. Yargıtay kararı onadı.

 

Hukuki İlke

 

Fesih biçimi ile izin ve çalışma ücretlerinin ispatı ayrı ayrı değerlendirilir. Bu dosyada tanıkların gördüğü dönemler, tahakkuksuz fazla çalışma ve tatil hesabında dikkate alındı.

 

Sonuç

 

Bölge adliye mahkemesinin davalı işverenin istinaf başvurusunu esastan reddeden kararı onandı.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 370/1, 371
    Kararda anılan

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

 

9. Hukuk Dairesi         2026/2462 E.  ,  2026/5579 K.


"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1824 E., 2025/3053 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/195 E., 2024/150 K.


Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:


I. DAVA

Davacı işçi vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 21.12.2007-10.01.2022 tarihleri arasında çalıştığını, işe giriş bildirgesinin 15.12.2009 tarihinde verildiğini, işyerinde mobbing (psikolojik taciz) ve baskı uygulandığını, hiçbir kusuru olmamasına rağmen işverenin kendisine hakaret ederek işten kovduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık ücretli izin, alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def’inde bulunduklarını, davacının işyerinde 15.12.2009-10.01.2022 tarihleri arası muhasebe elamanı olarak çalıştığını, tüm ödemelerin banka üzerinden yapıldığını, işçinin tüm yıllık izinlerini kullandığını, ücretinin asgari ücret olduğunu, özel işleri nedeni ile habersiz bırakıp giderek ve ihbar bildiriminde bulunmayarak işyerine kayıp yaşattığını, işyerinde ikili vardiya çalışmasının olduğunu ve fazla çalışma yapılmadığını, prim ödemesi yapılmadığını, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; toplanan deliller ve dosya kapsamına göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları kapsamında işçinin 15.12.2009-10.01.2022 tarihleri arasında davalı bünyesinde çalıştığının tespitinin yerinde olduğu, dosya kapsamına istifa dilekçesi ya da terk tutanağının sunulmadığı, hâl böyle olunca; davalı tarafça, işçinin istifa ettiği ortaya konulmadığı gibi işveren tarafından yapıldığı sabit olan feshin haklı nedene dayandığının da ispatlanamadığı, işçiye ihbar öneli de tanınmadığından kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıldığına yönelik kabulün yerinde olduğu, kıdem tazminatı hesabında tavan miktarın gözetildiği, kullanıldığı ya da karşılığının ödendiği ispatlanmayan bakiye 30 gün karşılığı yıllık ücretli izin alacağının hüküm altına alınmasının isabetli olduğu, davalı tanıklarının çalışma dönemleri gözetilerek tahakkuk bulunmayan dönemler yönünden yapılan fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti hesabında hata bulunmadığı, zamanaşımı nedeniyle reddi gereken alacak bulunmadığı, yapılan ıslah ve talep artırım kapsamında karar verildiği belirtilerek davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. İşçinin istifa ettiğini, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını,

2. Bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını,

3. Zamanaşımı def’inin dikkate alınmadığını,

4. İşçinin yıllık ücretli izin, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının bulunmadığını, eksiksiz olarak ödendiğini, bordroların ihtirazı kayıt koymadan imzalandığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin son bulması nedeniyle işçinin kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanıp kazanmadığı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının bulunup bulunmadığı ve zamanaşımı hususlarındadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — İstifa Savunması ve Tazminat

Yargıtay 22. Hukuk Dairesi — İmzalı Yıllık İzin Defteri ile Günlük Puantajın Çelişmesi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Fazla Çalışmanın İspatında İmzalı Bordrolar ve Tanığın Çalışma Dönemi

Tüm İş Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

İşçilik Alacakları Hesaplama Aracı

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi

 

Esas No

2026/2462

 

Karar No

2026/5579

 

Karar Tarihi

11 Haziran 2026

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Yargıtay Karar Arama

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

İş Hukuku Davaları

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İşçilik Alacakları Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page