top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

İŞ HUKUKU  ·  BOZMA

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Fazla Çalışma Hesabında Tanığın Anlattığı Saatler ile Dava Dilekçesinin Sınırı

 

2026/2536 E., 2026/4993 K. · 2 Haziran 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

İşçi, normalde akşam beşte biten mesaisinin haftanın bazı günleri geceye kadar uzadığını bildirdi. Mahkeme ise tanığın anlatımına dayanarak kimi günler için sabaha karşı üçe kadar çalışma kabul etti. Yargıtay, dilekçedeki yaklaşık ifadelerden böyle bir çalışma düzeni çıkarılamayacağını belirtti. İleri sürülen vakıalar, dosyadaki deliller, ara dinlenmeleri ve ayda iki hafta tatilindeki çalışma birlikte dikkate alınarak hesabın yenilenmesini istedi.

 

Hukuki İlke

 

Tanıkların anlatımı, işçinin somutlaştırdığı çalışma düzeniyle karşılaştırılmalıdır. Bu olayda tanığın daha geç saatler bildirmesi, dilekçede yeterince açıklanmayan çalışmayı düzenli vardiya olarak hesaplamaya yetmedi.

 

Sonuç

 

Fazla çalışma saatleri dava dilekçesi ve dosya kapsamıyla uyumlu belirlenmediğinden istinaf kararı kaldırıldı ve ilk derece hükmü oy birliğiyle bozuldu.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 25/1
    Tarafların ileri sürdüğü vakıalarla bağlılık.

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.

 

9. Hukuk Dairesi         2026/2536 E.  ,  2026/4993 K.


"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/724 E., 2026/55 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/268 E., 2024/106 K.


Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... (...) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı bünyesinde 2014-14.03.2022 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin müvekkili tarafından ücretinin düşürülmesi ve haftalık yasal çalışma süresini aşan fazla çalışma yapması, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatillerde çalışmasına devam etmesine rağmen karşılığı ücretin ödenmemesi nedenleriyle haklı olarak feshedildiği belirtilerek kıdem tazminatı, ücret, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili İdareye husumet yöneltilemeyeceğini, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının iş sözleşmesinin diğer davalı ... ... Belediyesi Müşavirlik Mühendislik Müteahhitlik Hizmetleri Ulaşım Toplu Taşımacılık Sosyal Tesisler İşletmeciliği Turizm ve ... San. ve Tic. AŞ (... Şirketi) tarafından davacının devamsızlığı nedeniyle haklı olarak feshedildiğini, davacı iddialarının yerinde olmadığı savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... Şirkeri tarafından davaya cevap verilmemiştir.


III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut uyuşmazlıkta, dosya kapsamı uyarınca iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedildiğinin ispatlandığının anlaşılmasına göre davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının haftalık yasal çalışma süresinin üzerinde fazla çalışma yaptığı, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığına ilişkin iddiasının beyanlarına başvurulan tanık anlatımları ile ispatlandığı, karşılığı ücretin ödendiğinin ise davalı işveren tarafından ispatlanamadığı, davacının ödenmeyen ücret alacağının bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa mahkemesi hâkiminin objektif, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde:

1. Davacı ile müvekkili İdare arasında işçi işveren ilişkisi bulunmadığını, taraflarına husumet yöneltilemeyeceğini,

2. Davacının iş sözleşmesinin diğer davalı ... Şirketi tarafından davacının devamsızlığı nedeniyle haklı olarak feshedildiğini, davacının kıdem tazminatına hak kazanamayacağını,

3. Davacının hak kazandığı ücret, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödendiğini,

4. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının fahiş tutarda hesaplandığını,

5. Bilirkişi raporuna karşı itirazlarının değerlendirilmediğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, husumet, davacının kıdem tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı ... vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş ve işyerinden çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkân dâhilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Çalışma sürelerinin ispatı noktasında işverene karşı dava açan tanıkların beyanlarına ihtiyatla yaklaşılması gerekir. Fazla çalışma alacağının ispatında salt davacı ile menfaat birliği içinde olan ya da işverene karşı davası bulunan tanık beyanlarıyla sonuca gidilemez. Bununla birlikte başkaca delil ya da olgularla desteklenen bu tanık beyanlarına itibar edilmelidir. Bu çerçevede; işin ve işyerinin özellikleri, davalı tanıklarının anlatımları, iş müfettişinin düzenlediği tutanak veya raporlar ve aynı çalışma dönemi ile ilgili olarak söz konusu alacakların varlığına ilişkin kesinleşmiş mahkeme kararları gibi hususlar başkaca delil ya da olgular olarak değerlendirilebilir.

Diğer yandan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun)"Taraflarca getirilme ilkesi" başlıklı 25. maddesinin 1. fıkrası şu şekildedir:

"Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz"

Somut uyuşmazlıkta İlk Derece Mahkemesince, davacı tanığı E.Ş'nin beyanı esas alınarak davacının ayın iki haftasında hafta tatili kullanmadığı, hafta tatili kullanmadığında haftanın 3 günü 08.00-22.00 saatleri arasında 2 saat ara dinlenme ile, haftanın 2 günü 08.00-24.00 saatleri arasında 3 saat ara dinlenme ile, haftanın 2 günü 08.00-03.00 saatleri arasında 4 saat ara dinlenme ile çalıştığı; hafta tatili kullandığı haftalarda ise haftanın 3 günü 08.00-22.00 saatleri arasında 2 saat ara dinlenme ile, haftanın 2 günü 08.00-24.00 saatleri arasında 3 saat ara dinlenme ile, haftanın 1 günü 08.00-03.00 saatleri arasında 4 saat ara dinlenme ile çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma ücret alacağı hüküm altına alınmıştır. Ne var ki varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir.

Dava dilekçesinde davacının haftanın 6 günü 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığı, bu çalışmanın haftanın en az 3 günü 22.00'ye kadar uzadığı, kimi zaman 23.00/24.00'e kadar uzadığı, ayın iki haftasında hafta tatili kullandığı iddia edilmiştir. Dava dilekçesinde "en az" ya da "kimi zaman" olduğu ifade edilerek yapılan çalışma süresine ilişkin açıklama, 6100 sayılı Kanun'un 25. maddesine uygun bir vakıa açıklaması mahiyetinde değildir. Davacı tarafından net bir biçimde açıklanamayan çalışma şeklinin, tanıklarca davacıdan daha net ve somut bir şekilde bilindiğinin kabul edilemeyeceği de açıktır.

Şu hâlde dava dilekçesindeki bu beyan ile dosya kapsamındaki delil durumu birlikte değerlendirildiğinde; davacının ayın iki haftasında haftanın 6 günü olmak üzere 3 gün 08.00-17.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme kullanarak, 3 gün ise 08.00-22.00 saatleri arasında 3 saat ara dinlenme kullanarak çalıştığı, ayda iki hafta tatili gününde 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilmek suretiyle davacının fazla çalışma ücret alacağının hesaplanması için hükmün bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi: Fazla Çalışmada İndirim ve Mahsup Sırası

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/1492 E., 2026/3949 K. — Gerçek Ücretin Belirlenmesinde Banka Ödemeleri ve Fazla Çalışma

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — İmzasız İzin Belgeleri ve Sağlık Nedeniyle İşçinin Feshi

Tüm İş Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

İçtihatlar

İş Hukuku Davaları

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi

 

Esas No

2026/2536

 

Karar No

2026/4993

 

Karar Tarihi

2 Haziran 2026

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

İş Hukuku Davaları

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İşçilik Alacakları Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page