top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

İŞ HUKUKU  ·  BOZMA

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — İşe Başlatmama Alacaklarında Emsal Ücret, Prim ve Yıllık İzin

 

2026/3199 E., 2026/6141 K. · 24 Haziran 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 20 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

İşe iade kararına rağmen işe başlatılmayan işçinin tazminatları ve izin ücreti hesaplandı. Yargıtay, emsal çalışanların bordroları ile işyerindeki genel ücret artışının işe başlatmama tarihine etkisinin dikkate alınmasını istedi. Prim ve temettünün hem emsal ücrette hem eski bordrodaki tutarlar üzerinden yeniden eklenmesini mükerrer buldu. Yıllık izin bakımından da işverenin önceki hesabı ve belgelere göre taban ücret ve ikramiye esaslı inceleme yapılması gerektiğini belirtti. Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozuldu.

 

Hukuki İlke

 

Emsal ücret belirlenirken işe başlatmama tarihi ve genel zamlar dikkate alınır. Düzenli menfaatler tazminat hesabına eklenirken aynı ödemenin iki kez hesaba girmemesi gerekir.

 

Sonuç

 

Bölge Adliye Mahkemesi kararı oy birliğiyle bozuldu. Dosya aynı mahkemeye gönderildi.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 4857 sayılı İş Kanunu — m. 32
    Kararda anılan

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

 

9. Hukuk Dairesi         2026/3199 E.  ,  2026/6141 K.


"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/1594 E., 2025/2260 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 30. İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/410 E., 2025/515 K.


Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:


I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı Şirket tarafından 07.09.2022 tarihinde feshedilmesi üzerine İstanbul Anadolu 17. İş Mahkemesinin 2022/701 Esas sayılı dosyası ile işe iade davası açıldığını, yapılan yargılama sonunda işe iadesine karar verildiğini, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 09.02.2024 tarihli kararı ile kararın kesinleştiğini, Şirkete gönderilen ihtarname ile işe iade edilmesinin talep edildiğini ancak davalı Şirketin 21.03.2024 tarihli ihtarnamesi ile işe başlatılmayacağının bildirildiğini, bu nedenle iş sözleşmesinin 21.03.2024 tarihinde feshedilmiş olduğunu, 08.12.2014-07.09.2022 tarihleri arasında 7 yıl 9 ay 1 gün çalıştığını, 4 aylık sürenin de eklenmesi ile 8 yıl 1 ay 1 gün kıdem süresinin olduğunu, fesih ile birlikte 44 gün üzerinden brüt 95.503,32 TL yıllık izin ücreti ödendiğini, davalı Bankanın İnsan Kaynakları Yönetmeliği'nin 37. maddesi uyarınca hizmet süresi 10 yıldan fazla olan personele yılda 30 gün yıllık ücretli izin verildiğini, yıllık izine esas hizmet süresi hesabında Sosyal Güvenlik Kurumuna prim ödemek sureti ile geçen hizmetler ile askerlikte geçen sürelerin dikkate alındığını, yıllık izin ücretinin giydirilmiş brüt ücret üzerinden ödendiğini, 4 aylık sürenin eklenmesi ile 30 gün daha ücretli yıllık izin hakkı kazandığını, böylelikle 74 gün üzerinden yıllık izin ücreti ödenmesinin gerektiğini, işe başlatılmadığı tarihteki davacının kıdemindeki müdür unvanı ile çalışan emsal işçinin ücreti üzerinden yıllık izin ücreti ödenmesi gerektiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iş sözleşmesinin, iş sözleşmesine aykırı eylemleri nedeniyle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, kıdem tazminatı tavanının 2024 yılı tavanı üzerinden hesaplanması talebinin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, 2022 yılı kıdem tazminatı tavanı üzerinden ödeme yapılması gerektiğini, yıllık izin ücreti farkı talebinin haksız olduğunu, fiilen çalışmasının karşılığı olarak yılın belirli dönemlerinde dinlenmesine imkan veren yıllık izin hakkının fiilen çalışılmayan dönemde de hesaplanacağını ve resen parasal bir hakka dönüşeceğinin kabulünün yıllık iznin mantığına açıkça aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 21.03.2024 tarihi itibarıyla işe başlatılmadığı ve bu tarihteki emsal işçinin ücreti üzerinden davaya konu kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretine hak kazandığı, hizmet süresinin 08.12.2014-07.09.2022 tarihleri arasında 7 yıl 8 ay 29 gün olduğu, boşta geçen 4 aylık sürenin eklenmesi ile birlikte ise davaya konu istemlere esas hizmet süresinin 8 yıl 29 gün olduğu, bilirkişi tarafından raporda hizmet süresinin 8 yıl 1 ay olarak belirlenip hesaplamanın yapıldığı, bu duruma davalı vekilince itiraz edilmediği, böylelikle söz konusu hesaplamanın davacı lehine usulü kazanılmış hak oluşturduğu, 21.03.2024 tarihindeki emsal işçinin çıplak ücretinin brüt 95.902,47 TL, giydirilmiş brüt ücretinin ise brüt 180.188,34 TL olduğunun kabulünün gerektiği, böylelikle brüt 280.564,69 TL kıdem tazminatı, 283.345,92 TL ihbar tazminatı alacağının bulunduğu, bakiye 30 gün yıllık izin hakkının bulunduğu, davalı Bankanın İnsan Kaynakları Yönetmeliği'nin 37. maddesi uyarınca boşta geçen sürenin hizmet süresine eklenmesi ile birlikte 20 gün daha yıllık izne hak kazandığı, ancak davacıya son yıl 30 gün üzerinden yıllık izin ücreti tahakkukunun yapıldığı gibi bilirkişi tarafından da toplam 60 gün üzerinden yıllık izin ücreti hesaplaması yapıldığı ve bu duruma davalı vekilince itiraz edilmediği, böylelikle söz konusu hesaplamanın davacı lehine usulü kazanılmış hak oluşturduğu, böylelikle 60 gün ve 21.03.2024 tarihindeki emsal işçinin ücreti üzerinden bakiye brüt 96.301,62 TL yıllık izin ücreti alacağının bulunduğu, kanunen yıllık izin ücreti alacağının çıplak ücret üzerinden hesaplanması gerektiği, ödenen tutarın giydirilmiş ücret üzerinden hesaplandığının ve davalı işyerinde yıllık izin ücreti ödemesinin giydirilmiş brüt ücret üzerinden hesaplandığına dair işyeri uygulamasının bulunduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belge ve delillere göre; İlk Derece Mahkemesinin uyuşmazlık konusu hukuki ilişki ve hususları nitelemesi, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitleri, delilleri takdir ve değerlendirmesi, uyuşmazlığın çözümü için gereken hukuk kurallarını uygulaması, uyuşmazlık konusu hususları gerekçelendirmesi aşağıdaki bent dışında isabetli olup, kamu düzenine aykırı bir husus da tespit edilmediğinden, davalının tüm, davacının ise İlk Derece Mahkemesi tarafından ek rapor uyarınca ıslah dilekçesi de nazara alınarak brüt tutarın hüküm altına alınması gerekirken, ihbar tazminatı bakımından net tutarın brüt tutar gibi hüküm altına alınması hatalı olup, davacı vekilinin bu yönü amaçlayan istinaf itirazı yerinde olduğundan İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a. İş sözleşmesinin 21.03.2024 tarihinde feshedildiği 2024 yılı ücret zamları uygulanarak ücretin tespiti gerektiğini, giydirilmiş ücrete sağlık sigortası, BES, kreş yardımı, gibi kalemlerin de eklenilmesi gerektiğini,

b. Yıllık izin alacağının işverence yapılan hesaplama gibi taban ücret ve ikramiye toplamından oluşan temel ücretten hesaplanması ve davalı tarafından 44 gün ödeme yapıldığı 4 ay ilavesiyle 30 gün daha izne hak kazanıldığından toplam 74 gün olarak hesaplanarak ödemenin mahsubu gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini,

b. 2024 yılı kıdem tazminatı tavanının esas alınamayacağını,

c. 7/2022 yılından itibaren Performans ve Kariyer Yönetimi Prosedürü uygulandığından emsal işçi ücretinin hesaplamaya esas alınamayacağını,

d. Giydirilmiş ücret belirlenirken başarı primi ve temettü kalemlerinin mükerrer olduğunu,

e. Faiz türü ve oranı ile başlangıç tarihlerinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, işe başlatılmadığı tarihteki emsal ücreti ile hesaplamaya esas temel ücret ve giydirilmiş ücretin tespiti, işveren uygulamasına göre yıllık izin alacağının hesabı, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarının hesabına ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir .

2. İşçinin işe iade sonrasında başvurusuna rağmen işe başlatılmaması hâlinde, işe başlatılmayacağının sözlü ya da eylemli olarak açıklandığı tarihte veya bir aylık başlatma süresinin sonunda iş sözleşmesi işverence feshedilmiş sayılır. İş güvencesi tazminatının da fesih tarihindeki ücrete göre hesaplanması gerekir.

İşçinin işe başlatılmaması fesih niteliğinde olduğundan, iş güvencesi tazminatı, yıllık ücretli izin, kıdem tazminatı ve koşulları varsa ihbar tazminatı belirtilen fesih tarihindeki ücrete göre hesaplanır. Ücret miktarının ispat yükü davacıda olduğundan, işe başlatmama suretiyle fesih tarihindeki ücretin ispat yükü de davacıya aittir. İşçinin işe başlatmama suretiyle fesih tarihindeki ücretinin belirlenmesinde, davacı ile aynı işyerinde çalışmakta olan emsal işçi ücreti dikkate alınır. İspat yükünün dağılımına göre, davacının kendisine emsal olabilecek işçiyi veya işçileri bildirmesi gerekir. Emsal işçinin belirlenmesinde ilk şart, bu işçinin hem geçersiz sayılan (ilk) fesih tarihinde hem de başlatmama suretiyle fesih tarihinde aynı işyerinde çalışmakta olmasıdır. Bu özelliği taşıyan işçinin varlığı hâlinde ise emsal işçinin davacı ile eşdeğer görevde çalışıp çalışmadığı, kıdeminin davacının kıdemi ile aynı veya kıdemine yakın olup olmadığı gibi kriterler yönünden araştırma yapılmalı, bu araştırmanın sonucuna göre o işçinin emsal işçi olarak kabul edilip edilemeyeceği belirlenmelidir. Emsal işçi ücretinin belirlenememesi yahut emsal işçinin bulunmaması, bir diğer ifade ile işçinin ispat yükünü yerine getirmemesi durumunda ise işçinin işe başlatmama suretiyle fesih tarihindeki ücretinin, geçersiz fesih tarihindeki ücretten daha fazla olduğu yönündeki iddiasını ispat edemediği kabul edilmelidir. Diğer yandan işverence işyerinde çalışanların ücretlerine genel bir zam yapılması hâlinde, işçinin başlatmama suretiyle fesih tarihindeki ücretinin tespitinde bu zam oranı dikkate alınır.

Somut uyuşmazlıkta davacı işçi 21.03.2024 tarihi itibarıyla emsal işçi ücret bordrolarının sunulmasını istemiş işverence davacının emsali 3 işçiye ait ücret bordroları sunulmuştur. Ayrıca Şirket Yönetim Kurulunun 12.01.2024 tarihli 24/1 sayılı kararıyla 01.01.2024 tarihinden itibaren şirket çalışanlarına %50 oranında ücret artışının yapılması, kreş yardımı, doğum-ölüm yardımı, evlilik yardımı, engelli çocuk yardımı, ulaşım yardımı, görev yeri tazminatı, tutarları için de 01.01.2024 tarihinden itibaren yukarıda belirtilen artış oranlarının uygulanmasına karar verildiği ve zamların fiilen 3/2024 ayında ücret farkı olarak, ek ödeme kalemi olarak 3 aylık toplam fark olarak yansıtıldığı tespit edilmiştir. Bu durumda emsal işçi ücretine göre davacının temel ücreti 155.256,31 TL'dir. İkramiye alacağının da %50 arttırılmış hâliyle 44.916,72 TL'sine tekabül ettiği tespit edilmiştir.

Kıdem ve ihbar tazminatına esas alınacak olan ücretin tespitinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler gözönünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler kıdem tazminatı hesabında dikkate alınır. İşçiye sağlanan özel sağlık sigortası yardımı ya da hayat sigortası pirim ödemeleri de para ile ölçülebilen menfaatler kavramına dâhil olup, tazminata esas ücrete eklenmelidir. Satış rakamları ya da başkaca verilere göre hesaplanan pirim değişkenlik gösterse de, kıdem tazminatı hesabında genişletilmiş ücret kavramı içinde değerlendirilmelidir.

Dosya içeriğine göre temettü ve başarı priminin hem emsal işçi ücretleri içerisinde hemde davacının geçersiz fesih tarihindeki bordrosunda gösterildiği şekilde brüt ücrete eklenmesi mükerrerlik arzetmiştir. Belirtilen şekilde fiilî çalışmaya bağlı olmayan devamlılık arz eden ödemelerin eklenilerek giydirilmiş ücretin tespiti gerekir.

3.Davacının yıllık izin talebi yönünden geçersiz fesih sırasında taban ücret ve ikramiye tutarı olan temel ücret üzerinden 44 gün karşılığı 65.115,90 TL (taban ücret 49.664,67 TL+ikramiye 15.451,23 TL toplamı) ücretten hesaplandığı, 95.503,32 TL brüt yıllık izin tahakkuk ettirildiği anlaşılmıştır. Davalı tarafından sunulan belgelere göre davacıya yıllık 30 gün izin kullandırıldığı tespit edildiğinden bu durumda toplam 74 gün yıllık izin alacağının taban ücret + ikramiye tutarından hesaplanması gerektiği de gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — İşe Başlatılmayan İşçinin Tazminatında Fesih Tarihi ve Emsal Ücret

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi: İşe Başlatılmamada Düzenli Primin Hesaba Katılması

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi: İşe Başlatmamadan Sonra Ücret İspatı

Tüm İş Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

İşe İade Sonrasında İşçilik Alacakları

İşçilik Alacakları Hesaplama Aracı

4857 Sayılı İş Kanunu’nun Ücret Hükmü

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi

 

Esas No

2026/3199

 

Karar No

2026/6141

 

Karar Tarihi

24 Haziran 2026

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Yargıtay Karar Arama

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

İş Hukuku Davaları

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İşçilik Alacakları Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page