top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

İŞ HUKUKU  ·  BOZMA

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Yıllık İznin Büyük Kısmının Kullanılmadığı Beyanında Hesap

 

2026/414 E., 2026/6512 K. · 2 Temmuz 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, dava dilekçesinde yıllık izinlerin büyük kısmının kullanılmadığı belirtilmesine rağmen yirmi beş yıllık hizmetin tamamında hiç izin kullanılmamış gibi hesap yapılmasını bozdu. İşçinin sonraki beyanı ile işverenin izin belgesi sunmaması, dilekçede açıklanan vakıanın aşılmasını haklı kılmadı. Daire, bu dosyada izin hakkının üçte birinin kullanılmış sayılarak alacağın hesaplanmasını istedi. Karar, bütün izin davalarına uygulanacak otomatik bir indirimden değil, somut dava dilekçesindeki anlatımla bağlılıktan kaynaklanıyor.

 

Hukuki İlke

 

Dava dilekçesinde izinlerin büyük kısmının kullanılmadığı ileri sürülmüşse, bu dosyadaki gibi hiç izin kullanılmadığı varsayımıyla hesap yapılması vakıayla bağlılık ilkesine aykırıdır.

 

Sonuç

 

İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı kaldırıldı ve ilk derece hükmü, yıllık izin hesabının dava dilekçesindeki vakıaya göre yapılması için oy birliğiyle bozuldu.

 

Kararın Dosyaya Etkisi

 

Yıllık izin alacağı dilekçede ileri sürülen vakıaya bağlı hesaplanacaktır; üçte bir kullanım kabulü bu dosyanın anlatımına ilişkindir.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 25
    taraflarca getirilme ve ileri sürülen vakıalarla bağlılık

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.

 

9. Hukuk Dairesi         2026/414 E.  ,  2026/6512 K.


"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/985 E., 2025/1615 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 33. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/644 E., 2020/523 K.


Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 09.06.2026 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... duruşmaya katıldılar.


Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:


I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirket bünyesinde 1992 tarihinde çalışmaya başladığını ve şube müdürü sıfatıyla uzun yıllar görev yaptığını, taraflar arasında işçi ve işveren ilişkisi olduğunu, satış personelinin belirli satış hedeflerine ulaşması için davalı işverence emir ve talimatlar verilmesinin acente dâhilinde çalışanların aslında işveren olan davalı Şirkete bağlı olarak çalıştıklarını gösterdiğini, acente masraflarının davalı Şirket tarafından karşılandığını ve bu durumun Şirkete bağlı bir ilişki gereği olduğunu, iş sözleşmesinin müvekkili tarafından haklı sebeple feshedildiğini ve davacının çalıştığı süre zarfında yıllık ücretli izinlerinin büyük bir kısmını kullanamadığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının işçi olmadığını ve gerçek kişi acente olarak çalıştığını, acentenin işçi gibi işverene bağımlı olarak işverenin emir ve talimatı altında çalışmadığını, davacının Şirketten bağımsız vergi mükellefi olduğunu ve ... prim sorumluluğunun şahsına ait olduğunu, acenteye ödenen ücretin işçi ücreti olmadığını ve sigorta acenteliği müessesine özgü bir komisyon ücreti olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tüm dosya kapsamına göre davacı ile davalı Şirket arasında imzalanan acentelik sözleşmesinin muvazaalı olduğu, davacının davalı Şirkete ait işyerinde çalıştığı, davalı Şirketin emir ve talimatlarını uyguladığı, davacının çalışmalarının geçtiği şubede davalı Şirketin devamlı çalışan kadrolu sekreterlerinin olduğu, şubenin masraflarının davalı Şirket tarafından karşılandığı ve iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı sebeple feshedildiği gerekçesiyle ihbar tazminatı talebi reddedilmek ve diğer talepler hüküm altına alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Taraflar arasındaki acentelik ilişkisinin muvazaalı kabul edilerek işçi ve işveren ilişkisi olarak nitelendirilmesinin hatalı olduğunu,

2. Bilirkişi raporu tebliğ edilmeden karar verilmesinin savunma hakkının kısıtlanması mahiyetinde olduğunu,

3. Yıllık ücretli izin yönünden taleple bağlılık ilkesine aykırı şekilde hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, taraflar arasında işçi işveren ilişkisi olup olmadığı, kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının ispat ve hesaplanması ile savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığı noktalarında toplanmaktadır.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta, davalı işveren tarafından davacının yıllık izin kullandığına veya ücretinin ödendiğine dair belge sunulmadığı ayrıca davacı asılın çalıştığı süre boyunca hiç yıllık izin kullanmadığına ilişkin beyanı doğrultusunda 25 yıl olan hizmet süresi boyunca hiç izin kullanılmadığı kabulüyle hesaplama yapılmıştır. Ancak dava dilekçesinde, yıllık ücretli izinlerin tamamının değil "büyük bir kısmının kullanılmadığı" ifade edilmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 25. maddesi uyarınca hâkim Kanun'da öngörülen istisnalar dışında, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz.

Bu hâlde dava dilekçesinde ileri sürülen vakıalar dikkate alındığında, yıllık ücretli izin hakkının üçte bir oranında kullanıldığı kabul edilmeli ve buna göre hak kazanılan yıllık ücretli izin alacağı hesaplanmalıdır. Mahkemece vakıa ile bağlılık kuralına aykırı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalı yararına takdir edilen 40.000,00 TL duruşma vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 02.07.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Hesaplanan Otuz Dokuz Günlük İzne Karşı İşçinin Duruşmada On Dört Gün Bildirmesi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — İşçinin Kullandığını Bildirdiği On İki Günün Yıllık İzin Hesabına Etkisi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Belediye Grafikerinin Kadroya Geçmeden Önce Kullandığı Yıllık İzinlerin Açıklanması

Tüm İş Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

İçtihatlar

İş Hukuku

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi

 

Esas No

2026/414

 

Karar No

2026/6512

 

Karar Tarihi

2 Temmuz 2026

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

İş Hukuku Davaları

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İşçilik Alacakları Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page