top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

İŞ HUKUKU  ·  BOZMA

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Fazla Mesai Sütununa Yazılan Genel Tatil Ücretinde Gün Sayısı ve Gerçek Ücret Ayrımı

 

2026/4145 E., 2026/3799 K. · 27 Nisan 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Gece çalışan aşçının imzalı bordrolarında bazı tatil ödemeleri fazla mesai sütununa yazılmıştı. Daire, ödeme tarihleri, tutarlar ve bordrodaki tatil günü sayıları üzerinden bunların neye ilişkin olduğunu belirledi. İşçi daha fazla tatil gününde çalıştığını yazılı delille ispatlayamamıştı. Belgeli aylarda bordrodaki gün sayısıyla gerçek ücretin esas alınmasını, yapılmış ödemenin bundan düşülmesini ve bordro bulunmayan aylarda tanık anlatımlarına başvurulmasını istedi.

 

Hukuki İlke

 

Bordrodaki sütun adı tek başına ödemenin türünü göstermez. İmzalı belgedeki gün sayısı ile bu günlerin karşılığının gerçek ücret üzerinden ödenip ödenmediği ayrı denetlenir.

 

Sonuç

 

Genel tatil alacağının yeniden hesabı ve harçtan muaf davalının yargılama giderlerinde harçla yükümlü tutulması nedenleriyle istinaf kararı kaldırıldı, ilk derece kararı bozuldu.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 492 sayılı Harçlar Kanunu — m. 13/j
    Harçtan muaf davalının gider yükümlülüğü.

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.

 

9. Hukuk Dairesi         2026/4145 E.  ,  2026/3799 K.


"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/541 E., 2025/2437 K.

DAVA TARİHİ : 16.05.2022

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/413 E., 2023/1084 K.


Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı............... ve Tic. Ltd. Şti. (Şirket) vekili ve davalı ... (...) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirket nezdinde 15.03.2010- 24.03.2022 tarihleri arasında gececi aşçı olarak çalıştığını, emeklilik nedeniyle iş sözleşmesini feshettiğini, davacının çalıştığı sürece fazla çalışma yaptığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, karşılığının ödenmediğini, ücret bordrolarında gösterilen ücret dışında elden aldığı ücretlerin çoğunlukla ödenmediğini, kullanmadığı 36 gün yıllık izin günü bulunduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile eksik ödenen ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının yemek hizmetini üstlenen şirketlerin işçisi olup iş emirlerinin bu şirketler tarafından verildiğini, özlük hakları ve ücretlerinin şirketler tarafından sağlandığını, işçilik alacaklarında sorumluluğun yüklenici şirketlere ait olduğunu, davacının muhatabının davalı Kurum olmadığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacının müvekkili Kurumdan emekli olduktan sonra yaşlılık aylığı tahsis belgesini Kuruma ibraz etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Şirkete usulüne uygun şekilde tebligat yapılmasına rağmen, davalı Şirket vekili tarafından cevap dilekçesi sunulmamış olup aşamalarda sunulan beyanlarında, davanın reddinine karar verilmesi istenmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut uyuşmazlıkta işyeri devri hükümlerinin uygulanması gerektiği, son alt işverenin davalı Şirket olduğu, davalı ... ile arasında hizmet alım ilişkisi bulunduğu, davalı ... asıl işveren olduğu, işçilik alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları, davacının emeklilik nedeniyle işten ayrıldığı, kıdem tazminatına hak kazandığı, kullanmadığı izinleri karşılığı yıllık ücretli izin alacağının bulunduğu, davalı ... zamanaşımı def'inde bulunduğu, buna göre 04.01.2017 tarihinden öncesinin zamanaşımına uğradığı, davalı Şirket tarafından zamanaşımı def'inde bulunulmadığından 04.01.2017 tarihinden önceki alacaklar yönünden de sorumlu olacağı, davacının karşılığı ödenmeyen fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin bulunduğu, bu alacaklardan %30 oranında indirim yapıldığı, ispatlanamayan eksik ödenen ücret alacağı ile hafta tatili ücreti taleplerinin reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Şirket vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka ve dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesiyle davalıların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde;

a. Alacakların zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini,

b. Davacının işçilik alacaklarından sorumluluğun yüklenici firmalara ait olduğunu, taleplerin muhatabı müvekkili Kurum olmadığından müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, işçilik alacaklarından müvekkilini sorumlu tutan kararın bu yönüyle bozulması gerektiğini,

c. Davacı ile menfaat birliği içinde olan tanık beyanlarının dikkate alınamayacağını, davacı tanıkları tarafından açılan davalar bulunduğunu, bilirkişinin bu tanık beyanlarına dayanarak fazla çalışma alacağı hesaplanması ve bu hesaba göre hüküm kurulmasının isabetsiz olduğunu, davacının genel tatil alacağı bulunmadığını, bu talebin reddi gerekirken kabulünün bozmayı gerektirdiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı Şirket vekili temyiz dilekçesinde;

a. Müvekkili Şirket tarafından sunulan imzalı ücret bordroları ile yıllık ücretli izin belgeleri dikkate alınmadan karar verilmesinin hatalı olduğunu, bordrolar ve banka kayıtlarına göre davacının tüm alacaklarının ödendiğini, eksik inceleme ile karar verildiğini,

b. Kıdem tazminatından asıl işveren davalı ... sorumlu olduğunu, müvekkili Şirketin sorumlu olmadığını,

c. İşyerinde fazla çalışma yapılmadığını, genel tatil günlerinde çalışılmadığını, fazla çalışma yapılırsa veya genel tatil günlerinde çalışılırsa karşılığının ödendiğini, davacının fazla çalışma ve genel tatil çalışmalarına dair yazılı delil sunmadığını, davacı tanığı A.A’nın davalıya dava açmış ve davacı ile menfaat birliği içinde olan tanık olduğunu ve beyanlarının esas alınamayacağını,

d. Davacı yıllık ücretli izinlerini kullandığından bu talebin de reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, husumet, zamanaşımı, iş sözleşmesinin feshi ile davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı, fazla çalışma, yıllık ücretli izin ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispatı, hesap yöntemi ve harç hususlarına ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalıların aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Ücret bordrosundaki ücretin, davacının gerçek ücret miktarını yansıtmadığının anlaşılması hâlinde, bordroların imzalı ve imzasız oluşuna göre bir ayrım yapılması gerekmektedir. Bu hâlde imzalı bordroda yer alan fazla çalışma saati davacıyı bağlayacağından, davacı bordrodaki süreden daha fazla süre ile çalıştığını ancak yazılı bir delil ile ispat edebilir. Davacının imzalı bordrodaki süreden daha fazla çalıştığını yazılı delil ile ispat etmesi hâlinde, bordroda ödendiği belirtilen fazla çalışma ücreti davacının gerçek ücreti üzerinden hesaplanan alacaklardan mahsup edilir. İmzalı bordrodaki fazla çalışma süresinden daha fazla çalışma yapıldığının yazılı kayıtlar ile ispat edilememesi durumunda, bordrodaki fazla çalışma saati ile bağlı kalınarak değerlendirme yapılır. Yani bordrodaki fazla çalışma süresinin işçinin gerçek fazla çalışma süresini yansıttığı, ancak karşılığı olan ücretin gerçek fazla çalışma ücretini yansıtmadığı kabul edilir. Davacının bordrodaki fazla çalışma süresinin karşılığı olan fazla çalışma ücreti gerçek ücret miktarı üzerinden yeniden hesaplanır. Bu hâlde de bordrodaki tahakkuk miktarı hesaplanan alacaktan mahsup edilir.

Ücret bordrosunun imzasız olması hâlinde ise davacının bordroda görünen fazla çalışma süresinden daha fazla çalıştığını tanık delili dâhil olmak üzere her türlü delil ile kanıtlaması mümkündür. Bu durumda ispat edilen fazla çalışma ücretinin davacının gerçek ücreti üzerinden hesaplanması gerektiğinde tereddüt olmamalıdır. Ayrıca hesaplanan bu alacaklardan bordroda tahakkuk eden ve ödendiği banka kayıtları ile sabit olan miktarın mahsubu gerektiği de göz ardı edilmemelidir.

Fazla çalışma ücreti ile ilgili açıklanan esaslar, ulusal bayram genel tatil ücreti alacağı bakımından da geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta; davalı Şirket tarafından sunulan ancak dosyada fiziki olarak bulunmayıp UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda ulaşılan ve belli bir döneme ait olan davacı imzalı ücret bordrolarında, bazı aylarda "Fazla Mesai" sütununda tahakkuk ettirilen tutarların, tahakkuk tarihleri ve miktarları dikkate alındığında aslında ulusal bayram ve genel tatil ücretine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Söz konusu ücret bordrolarında davacının çalıştığı genel tatil gün sayısının da yer aldığı görülmektedir.

Davacı iddiasını ispat bakımından tanık deliline dayanmış olup imzalı ücret bordrolarında yer alan genel tatil gün sayısından daha fazla genel tatil gününde çalıştığını yazılı delille ispat edememiştir. Şu hâlde bordro sunulan dönem yönünden, imzalı bordrodaki genel tatil gün sayısından fazla çalışıldığının yazılı kayıtlarla ispat edilememesi karşısında bordrodaki genel tatil gün sayısı esas alınarak değerlendirme yapılmalıdır. Bir başka deyişle bordrodaki genel tatil gün sayısının davacının fiilen çalıştığı gerçek gün sayısını yansıttığı; buna karşın bordrodaki tahakkuk miktarının gerçek ücret üzerinden hesaplanmadığı kabul edilerek davacının gerçek ücreti esas alınmak suretiyle ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı yeniden hesaplanmalı ve bordrodaki tahakkuk miktarı hesaplanan bu alacaktan mahsup edilmelidir.

Ücret bordrosu sunulmayan aylar yönünden ise tanık beyanlarına göre değerlendirme yapılması gerekmektedir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j hükmü uyarınca, davalı ... harçtan muaf olup yargılama giderleri içerisine harç miktarı katılarak davalı ... harca mahkum edilmesi de hatalı olmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalı Şirkete iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/1492 E., 2026/3949 K. — Gerçek Ücretin Belirlenmesinde Banka Ödemeleri ve Fazla Çalışma

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi: Fazla Çalışmada İndirim ve Mahsup Sırası

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Ücret İddiası ve Hafta Tatili Beyanlarındaki Çelişki

Tüm İş Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

İçtihatlar

İş Hukuku Davaları

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi

 

Esas No

2026/4145

 

Karar No

2026/3799

 

Karar Tarihi

27 Nisan 2026

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

İş Hukuku Davaları

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İşçilik Alacakları Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page