İŞ HUKUKU · ONAMA
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Özelleştirilen Santral İşçisinin Fark Alacaklarında İhtarın İçeriği ve Faiz
2026/4272 E., 2026/4417 K. · 13 Mayıs 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026
Kararın Özeti
Santral özelleştirilirken devralınan işçinin ücreti, işe yeni girenlere ait cetvelden belirlenmişti. Ücret ve buna bağlı sosyal hak farkları kabul edildi. Yargıtay, toplu iş sözleşmesinde belirli bir ödeme günü bulunmayan kalemlere hangi tarihten faiz işletileceğini ayrıca inceledi. İşçi, muaccel alacaklarını ihtarda ayrı ayrı sayarak işvereni temerrüde düşürebilirdi. İhtarda her alacağın tutarını da göstermesi gerekmiyordu. Faize ilişkin hüküm düzeltildi.
Hukuki İlke
Kesin vade bulunmadığında faiz başlangıcı, muaccel alacakları belirleyen ihtara göre incelendi. Kalemlerin neler olduğunun bildirilmesi ile her birinin parasal değerinin hesaplanması ayrı tutuldu.
Sonuç
İstinaf kararı kaldırıldı. Belirtilen alacaklara temerrüt tarihi olan 2 Nisan 2021’den itibaren faiz işletilmek üzere ilk derece kararı oy birliğiyle düzeltilerek onandı.
İlgili Mevzuat
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 370/2
Faiz başlangıcına ilişkin hükmün düzeltilmesi.
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
9. Hukuk Dairesi 2026/4272 E. , 2026/4417 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/2771 E., 2026/236 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : (Kapatılan)Kütahya 3. İş Mahkemesi
SAYISI : 2021/310 E., 2023/171 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ...Santralinin Elektrik Üretim Anonim Şirketine (...) ait olduğu dönemde 17.01.1997 tarihinde işbaşı yaptığını, işyerinin 17.06.2013 tarihinde özelleştirilerek devredilmesi sonrasında aralıksız olarak çalışmalarını sürdürdüğünü, davalıya keşide ettiği ihtarname ile iş sözleşmesini haklı nedenle sonlandırdığını, devir öncesi dönemde ...’ın alt işveren firmalarında asıl işi yapan davacının muvazaanın tespiti ve toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenmesi için dava açtığını ve ... ve alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun kesinleştiğini, devreden ...’ın işçisi olduğuna dair kesinleşmiş Mahkeme kararına rağmen Kurum işçileri ile alt işveren firmalardan geçen işçiler arasında ayrım yapıldığını, davacının devirden önce kazanılmış hakları devir sonrasında yok sayılarak yeni giren işçi gibi işlem yapıldığını, işçinin yazılı muvafakatı alınmadan ücretinin düşürülemeyeceğini iddia ederek kıdem tazminatı, ücret (taban ücret/çıplak ücret), fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık ücretli izin, vardiya tazminatı, vardiyasız işçi hafta tatili ve cumartesi çalışma ücreti, sosyal yardım, işveren yardımı, üretim primi, hizmet teşvik primi ve kısa dönüş ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yarar olmadığını, yetki itirazı ve zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 19.06.2013-02.04.2021 tarihleri arasında kendi bünyelerinde çalıştığını, çalıştığı dönem boyunca hak ettiği tüm ücretlerin banka kanalıyla ödendiğini, davacının alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının devir öncesinde alt işverenler bünyesinde, 17.06.2013 tarihli devir sonrası davalı Şirket bünyesinde çalıştığı, davacının çalıştırıldığı işyerinin özelleştirilerek davalı Şirkete devredildiği, davacının devir tarihinden sonra işten ayrıldığı tarihe kadar çalışmasına devam ettiği, dava dışı ...' a karşı açılan davada ... ile alt işverenler arasındaki hizmet alım sözleşmelerinin muvazaalı olduğu, davacının başlangıçtan itibaren davalı ...'ın işçisi olduğu kabul edildiği ve kararın kesinleştiği, davacının sendika üyesi olduğu, davalı ile Sendika ile imzalanan protokol gereğince işçilerin kıdem ve derecelerine göre ...'tan devir alınan işçiler ve işe yeni alınan işçiler için iki ayrı (Ek II-A - Ek II-B) yevmiye cetvellerinin uygulamaya konulduğu, yeni ücret uygulamasında davacının intibakı yapılır iken yeni işe giren işçiler için geçerli olan Ek II-B yevmiye cetvelindeki (devir tarihinden sonra işe alınan işçi) ücretinin dikkate alındığı, davacının ...'ta çalıştığı döneme ilişkin kesinleşen muvazaa olgusu nedeniyle ...'ın işçisi olduğunun kabulü ile ücretinin "devir işçileri" için belirlenen Ek II-A yevmiye cetvelinde yer alan "devir işçisi" olarak belirlenmesi gerektiği, davacının emeklilik nedeniyle iş sözleşmesini sona erdirdiği ve kıdem tazminatına hak kazandığı, bilirkişi raporu doğrultusunda alacaklarının hüküm altına alındığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. ...'ın muvazaasından müvekkili Şirketin sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını,
2. Davacının 19.06.2013 tarihinden önceki çalışmalarına ilişkin olarak müvekkili Şirketin herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, özelleştirme sözleşmesi uyarınca, dava konusu (devir öncesine ilişkin) kıdem tazminatlarından ... ile alt işveren şirketlerin sorumlu olduğunu,
3. Davacının, müvekkili Şirket bünyesinde 19.06.2013-02.04.2021 tarihleri arasında çalıştığını, devir işçisi olmadığını,
4. Müvekkili Şirketin dava dışı ...'ın muvazaasından sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını,
5. Davacının özelleştirme tarihinde muvazaalı olarak çalıştırıldığına dair mahkeme kararı mevcut olmadığını,
6. Davanın hakkın kötüye kullanılması yasağına ve çelişkili davranış yasağına aykırı olduğunu, bu yönüyle de davanın reddi gerektiğini,
7. Vardiyalı çalışma söz konusu olması hâlinde Yargıtay kararları gereğince davacının fazla çalışma alacağına hak kazanmasının mümkün olmadığını,
8. Bordrolarda tahakkuk ettirilen yıllık izin alacaklarının mahsup edilmediğini,
9. Davacının müvekkili Şirket nezdindeki tüm hak ve alacaklarının kendisine eksiksiz ödendiğini,
10. Hükmedilen faiz başlangıç tarihleri ile faiz oranlarının hatalı olduğunu,
11. Davacı taraf lehine hükmedilen ücret farkı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, sosyal yardım alacağı, hizmet teşvik primi, vardiya tazminatı, yıllık izin ücreti alacaklarına hükmedilmesi ve kıdem tazminatına esas alınan hizmet süresinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının ...'tan devredilen işçi olup olmadığı, bunun sonucu olarak da davacının dava konusu alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve alacakların hesaplanması, faiz türü ve faiz başlangıç tarihlerinin doğru tespit edilip edilmediği hususlarındadır.
1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Dairemizin yerleşik uygulaması uyarınca işçi muaccel alacaklarını tek tek belirtmek kaydıyla ihtarname ile işvereni temerrüde düşürebilir. Söz konusu ihtarnamede alacak miktarlarının belirtilmesi gerekmez.
Somut uyuşmazlıkta toplu iş sözleşmesi hükümleri değerlendirildiğinde; ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, sosyal yardım, hizmet teşvik primi, kısa dönüş ücreti ve vardiyasız işçilerin hafta tatilinde ve cumartesi günlerinde çalışmaları hâlinde ödenecek ücret alacakları bakımından kesin bir vade belirlenmediğinden kendiliğinden temerrüt gerçekleşmez. Buna göre davacının talebi de dikkate alındığında, talep konusu alacaklara ihtarname ile gerçekleşen temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken İlk Derece Mahkemesince bu alacaklara yazılı şekilde faize hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.
Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370/2 hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ile İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,
2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,
3. Davacı tarafın temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (c), (d), (e), (f), (g), (h) ve (ı) numaralı bentlerinin hükümden çıkartılarak yerlerine,
"c) Toplamda net 76.244,42-TL ücret farkı alacağının temerrüt tarihi olan 02.04.2021 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek işletme kredisi faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
d) Toplamda net 2.227,50-TL fazla çalışma ücreti alacağının temerrüt tarihi olan 02.04.2021 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek işletme kredisi faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
e) Toplamda net 1.123,02-TL hafta tatili ücreti alacağının temerrüt tarihi olan 02.04.2021 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek işletme kredisi faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
f) Toplamda net 123,32-TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının temerrüt tarihi olan 02.04.2021 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek işletme kredisi faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,
g ) Toplamda net 17.890,54-TL sosyal yardım alacağının temerrüt tarihi olan 02.04.2021 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek işletme kredisi faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
h) 2019 Temmuz dönemine ait net 618,01-TL hizmet teşvik primi alacağının temerrüt tarihi olan 02.04.2021 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek işletme kredisi faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
ı) 2021 Mart dönemine ait net 440,09-TL vardiya tazminatı alacağının temerrüt tarihi olan 02.04.2021 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek işletme kredisi faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine," ibarelerinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalı tarafa iadesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
13.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Sendika Aidatında Temerrüt ve Mahsup
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Arabuluculuk Sonrasındaki Alacak Dönemi ve İlave Tediyenin Faizi
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi: Kadroya Geçişte Ücret Oranı ve Çalışma Kayıtları
İlgili Sayfalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/4272
Karar No
2026/4417
Karar Tarihi
13 Mayıs 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları