top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

İŞ HUKUKU  ·  BOZMA

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Hastane Aşçı Yardımcısının Hafta Tatili ve Fazla Çalışmasında Çelişen Tanıklar

 

2026/4287 E., 2026/5141 K. · 4 Haziran 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Hastane mutfağında çalışanın ayda üç hafta üst üste yedi gün çalıştığı kabul edilmişti. Ancak kesinleşen işe iade dosyasında görevi aşçı yardımcısı olarak belirlenmişti. Tanıklardan biri altı günlük çalışma düzenini anlatırken diğeri her hafta yedi gün çalışıldığını söyledi. Yargıtay, altı gün ve haftalık 63 saat üzerinden 18 saat fazla çalışma hesabını uygun buldu. Hafta tatili ile fazla mesai hesabı için hükmü bozdu.

 

Hukuki İlke

 

İşe iade dosyasında kesinleşen görev tanımı ve çalışma düzenini bilen tanıkların gözlemleri birlikte değerlendirildi. Usta olduğu için her gün çalışmasının zorunlu olduğu yönündeki açıklama hükme esas alınmadı.

 

Sonuç

 

Davalının temyizi üzerine istinaf kararı kaldırılıp hafta tatili ve fazla çalışma değerlendirmesi yönünden ilk derece kararı oy birliğiyle bozuldu.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.

 

9. Hukuk Dairesi         2026/4287 E.  ,  2026/5141 K.


"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/1899 E., 2026/166 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/378 E., 2025/151 K.


Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:


I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına (Bakanlık) bağlı ... Devlet Hastanesinde 01.05.2004-31.03.2022 tarihleri arasında aşçı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, davacı tarafından davalı aleyhine ... İş Mahkemesinin 2022/209 Esas, 2023/232 Karar sayılı dosyasından açılan işe iade davasının kabul edildiğini ve istinaf incelemesinden geçerek 07.06.2023 tarihinde kesinleştiğini, kesinleşen kararın 10.01.2024 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine 18.01.2024 tarihinde davacının işe başlatılması için işverene başvurulduğunu ancak 1 aylık yasal süresi içinde işe başlatılmadığını, ayrıca işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretinin ödenmesi suretiyle davacının iş sözleşmesinin feshedilmiş olduğunu, buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığını, ayrıca işyerinde haftanın 7 günü ve haftalık genelde 60-65 saat arası çalışan davacının karşılığı ücretlerinin de ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kendilerinin ihale makamı olduğunu, davacı ile aralarında hukuki bir ilişki bulunmadığını, bu sebeple davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, davacının davalı işyerinde hak ve alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının 01.05.2004 - 31.03.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı, davacının iş sözleşmesinin davalı tarafından feshi üzerine açılan işe iade davası sonucunda ... İş Mahkemesinin 2022/209 Esas, 2023/232 Karar sayılı kararı ile feshin haklı ve geçerli bir nedene dayalı olmadığı gerekçesiyle davacının işe iadesine karar verildiği, davalı tarafın başvurusu üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin 2023/1185 Esas, 2022/1833 karar sayılı dosyasından yapılan istinaf incelemesi neticesinde 20.12.2023 tarihinde istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, davacı tarafından 18.01.2024 tarihinde işe başlatılma yönünde talepte bulunulmuş ise de işe başlatılmaması nedeniyle 18.02.2024 tarihinde iş sözleşmesinin sona ermiş olduğu, davacının iş sözleşmesinin feshinin kesinleştiği tarihte alması gereken giydirilmiş ücretinin brüt 23.616,15 TL olduğu, davacının iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız şekilde feshedilmesi karşısında kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, davacı işçinin çalıştığı süre içinde yıllık ücretli izinlerini kullandığı hususunun davalı işveren tarafından yazılı bir belge ile ispat olunamadığı, davacının ayda 3 hafta tatili gününde çalıştığı anlaşılmakla hafta tatili ücretine hak kazandığı, işyeri kayıtları ve tanık anlatımları dikkate alınarak davacının ayın bir haftasında 6 gün 07.00-19.00 saatleri arası günde 12 saat çalıştığı, 1,5 saat yasal ara dinlenmenin düşülmesi ile günde 10,5 saat çalıştığı ve haftada 18 saat fazla çalışma yaptığı, ayın kalan 3 haftasında ise hafta tatilinde 7,5 saatlik çalışmasından 3 saat daha fazla çalışma ile haftada 21 saat fazla çalışma yaptığı, davacının dinî bayramlarda ilk gün çalışmadığı, bunun dışında kalan haftalık tatil gününe denk gelmeyen ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, bu çalışmalarının karşılığı ücretlerin tamamının davacıya ödendiği hususunun davalı tarafça ispat olunamadığı, bilirkişi raporundaki tespitlerin dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesiyle rapordaki hesaplamalar doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ileri sürülen tüm istinaf nedenlerinin İlk Derece Mahkemesince yargılama sırasında incelenip karar gerekçesinde izah edildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunun dosya kapsamına uygun bulunduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davalı Kurum ile davacı arasında herhangi bir iş sözleşmesi veya hukuki bir ilişki bulunmaması nedeniyle işveren sıfatı olmayan davalı Bakanlık yönünden davanın husumetten reddi gerektiğini,

2. Davacının alacak taleplerinin kabulü yönünde verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu,

3. Faiz başlangıç tarihleri ve oranlarının hatalı olduğunu,

4. Islah tarihi itibarıyla zamanaşımına uğrayan dönemin dikkate alınmadığını,

5. Davacının hiç yıllık izin kullanmadığının kabulünün hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ileri sürülmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık ücretli alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı, davalı Bakanlığın davacı işçinin alacaklarından sorumluluğunun bulunup bulunmadığına ve zamanaşımı ile faize ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş ve işyerinden çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dâhilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut uyuşmazlıkta; dava dilekçesinde dinî bayramlar ve yılbaşı gibi özel günlerde artış olmak üzere genelde haftalık 60-65 saat çalışıldığı, hafta tatilleri ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmaya devam edildiği ileri sürülmüştür.

İşyerinde hâlen çalışmaya devam eden davacı tanıklarından 2013 yılından bu yana aşçı olarak görev yapan M.D, haftanın 6 günü 07.00-19.00 saatleri arasında çalıştıklarını ve personel eksikliğinde hafta tatilinde işe çağrılabildiklerini, ancak kendisinin hafta tatilinde çalıştığını hatırlamadığını; 2013 yılından bu yana yemekhane bölümünde depo ve servis elemanı olarak çalışan H.K. ise davacının eleman eksikliği nedeniyle her zaman haftanın 7 günü 07.00-19.00 saatleri arasında çalıştığını ifade etmiştir. Davalı tarafından çalışma saatlerini gösterir kayıt sunulmamış ve tanık da dinletilmemiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ayda 1 hafta haftanın 6 günü 07.00-19.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme ile günde 10,5 saat ve haftada 63 saat çalışarak 18 saat fazla çalışma yaptığı; ayda 3 hafta ise haftanın 7 günü çalışılması nedeniyle hafta tatilindeki 7,5 saatlik çalışma düşüldükten sonra 3 saatlik eklemeyle haftalık 21 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmış ve Mahkemece bu doğrultuda hüküm kurulmuştur.

Ne var ki ulaşılan sonuç dosya kapsamıyla örtüşmemektedir. Kesinleşen işe iade davasında davacının aşçı olarak değil aşçı yardımcısı olarak çalıştığı kabul edilmiş olup aylık ücretinin asgari ücret düzeyinde olduğu da bu kabulü desteklemektedir. Bu nedenle davacı asılın Mahkemede verdiği; usta olduğu için yerine çalışacak başka kişi bulunmadığı yönündeki beyanının kesinleşen işe iade kararı karşısında dikkate alınamayacağı açıktır. Davacı tanıklarının birbiriyle çelişkili ifadeleri değerlendirildiğinde ise haftada 6 gün çalışılıp 1 gün izin kullanıldığını beyan eden tanık anlatımının esas alınması gerekmektedir. Bu itibarla davacının tüm hafta tatillerini kullanmak suretiyle haftanın 6 günü 63 saat çalışarak 18 saat fazla çalışma yaptığının kabulü dosya kapsamına uygun düşmektedir.

Davacının hafta tatili ve fazla çalışma ücreti alacakları bakımından açıklanan maddi ve hukuki olgular doğrultusunda değerlendirme yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi: Fazla Çalışmada Tanık Dönemi ve Hafta Tatili Ayrımı

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Puantajsız Dönemde Belirsiz Tanık Anlatımıyla Fazla Çalışma Hesabı

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi — Puantaj Kaydı ve Komşu İşyeri Tanığı

Tüm İş Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

İçtihatlar

İş Hukuku Davaları

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi

 

Esas No

2026/4287

 

Karar No

2026/5141

 

Karar Tarihi

4 Haziran 2026

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

İş Hukuku Davaları

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İşçilik Alacakları Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page