İŞ HUKUKU · TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ · ONAMA
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — İşe İade Öncesi Arabuluculuğun Feshe Bağlı Alacaklara Yetmemesi
2026/6522 E., 2026/5663 K. · 15 Haziran 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 12 Kasım 2026
Kararın Özeti
İşe iade davasını kazanıp işe başlatılmayan şoför, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, toplu iş sözleşmesinden doğan alacaklar ve iş güvencesi tazminatı istedi. Yargıtay önceki bozma kararında, işe iade öncesindeki arabuluculuk tutanağının işe başlatmamaya bağlı kıdem, ihbar ve izin talepleri için yeterli olmadığını, toplu iş sözleşmesinden doğan bazı alacaklarda da arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediğini belirtmişti. Bozmaya uyan bölge adliye mahkemesi bu talepleri usulden reddetti. Yargıtay işverenin temyizini miktardan reddetti; işçinin, bozmadan sonra yeniden arabulucuya başvurduğu itirazı da dahil temyizini yerinde görmeyerek kararı onadı.
Hukuki İlke
Dairenin bu dosyadaki önceki bozma kararına göre, işe iade davasından önce düzenlenen ve işe iadeyle birlikte kıdem, ihbar ve yıllık izin taleplerini de içeren arabuluculuk tutanağı, işçinin işe başlatılmaması üzerine açılan alacak davasında bu talepler için arabuluculuk dava şartını karşılamaz; bu talepler dava şartı yokluğundan usulden reddedilir. Bozmaya uyulmasıyla karşı taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşan yönler sonraki temyiz incelemesinde yeniden incelenmemiştir.
Sonuç
Davalının temyiz dilekçesi, temyize konu miktar dava tarihi itibarıyla 78.630,00 TL olan kesinlik sınırının altında kaldığından miktardan reddedildi. Davacının, bozmadan sonra yeniden arabulucuya başvurulduğu itirazı da dahil tüm temyiz itirazları yerinde görülmeyerek bozmaya uyularak verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararı onandı. Karar oybirliğiyle verildi.
İlgili Mevzuat
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 362, 366, 352/1-(b), ek madde 1/2, 371
Kesinlik sınırının altında kalan temyiz dilekçesinin reddi ve bozma sebepleri7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun — m. 20
Hukuk Muhakemeleri Kanunu ek 1. maddesindeki kesinlik sınırlarının değiştirilmesi
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.
9. Hukuk Dairesi 2026/6522 E. , 2026/5663 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/2833 E., 2026/544 K.
Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda:
Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihaî kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve davalı tarafça temyize konu edilen toplam alacak miktarı, 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 20. maddesi ile değiştirilen 6100 sayılı Kanun'un ek madde 1/2 hükmü uyarınca dava tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmakla davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin sendika üyesi olduğunu, toplu iş sözleşmesinden yararlandığını, 2015 yılından iş sözleşmesinin haksız bir şekilde feshedildiği 12.05.2020 tarihine kadar önce muavin daha sonra şoför olarak çalıştığını, açtıkları işe iade davasında davanın kabulüne karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, müvekkilinin 06.40-20.30/21.00 saatleri arasında çalıştığını, nöbetçi yazıldığı haftalarda saat 00.30'a kadar çalıştığını, davalının müvekkiline çalışmasının 08.30'da başlayıp 17.30'da sona erdiğini gösteren, her işçi için aylık hazırlanan imza föylerini imzalattığını, müvekkilinin bunların ne kadarında imzası olduğunu bilmediğini, imzalamaması hâlinde işten çıkartılacağı yönünde tehditle karşılaştığı için bu belgeleri imzaladığını, davacının iş sözleşmesi feshedilmeden tehdit edildiğini sendika temsilcisine bildirdiğini, şoför olarak çalıştırıldığı dönemde toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan sorumluluk tazminatının ödenmediğini, müvekkilinin sadece 42 gün yıllık ücretli izin kullandığını, haftada 6 gün çalıştığını, ayda bir kez pazar günleri çalıştığını, dinî bayramların ilk günü hariç ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, toplu iş sözleşmesinin 44. maddesine göre iş güvencesi tazminatı alacağı bulunduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, yıllık ücretli izin, ulusal bayram ve genel tatil ile toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ödenmeyen ek kazançların ve iş güvencesi tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Şirket tarafından iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-(h) hükmü kapsamında feshedildiğini, davacının belirttiği mesajların kendisi tarafından yazılan ve somut gerçekliği olmayan beyanlar olduğunu, davacı fazla çalışma yaptığında, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığında karşılığının ödendiğini, ücret hesap pusulalarının herhangi bir ihtirazı kayıt ileri sürülmeden imzalandığını, davacının iddia ettiği fazla çalışmayı yazılı delille ispat etmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
Afyonkarahisar 1. İş Mahkemesinin 03.12.2024 tarihli kararı ile; davacı tarafından davalıya karşı işe iade istemiyle açılan davada davacının işe iadesine dair kesin olarak karar verildiği, davacının işe iade için süresinde davalıya başvurduğu, ancak davalının davacıyı işe başlatmadığı, davalının iş sözleşmesini 1 aylık süre sonunda feshetmiş sayıldığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatına, yıllık ücretli izin alacağına hak kazandığı, davalı tarafça bazı dönemlere dair günlük devam çizelgelerinin sunulduğu, davacı tarafından imzalı ve ihtirazı kayıt olmayan bu dönemler açısından bu çizelgelerin dikkate alınması gerektiği, günlük devam çizelgelerine göre davacının fazla çalışmasının olmadığı, çizelge olmayan dönemde ise başkaca delil olmadığından tanık beyanlarının değerlendirilmesi gerektiği, dinlenen tanıkların ağırlıklı ortama beyanına göre davacının ayda 150 saat fazla çalışma yaptığı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının hesaplanmasında günlük devam çizelgesi olmayan dönem bakımından tanık beyanlarının dikkate alındığı, davacının bu dönemde bütün ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının kabul edildiği, günlük devam çizelgesi olmayan dönemde davacının talebi ve tanık beyanları birlikte değerlendirilerek davacının ayda bir hafta tatilinde çalıştığının kabul edildiği, toplu iş sözleşmesinin 44. maddesine göre iş güvencesi tazminatı alacağının hesaplandığı, davacı vekilinin talep dilekçesinde belirtilen bazı sosyal yardımların davacıya ödendiği bazısının ödenmediği, bilirkişi kök ve ek raporunda 2019 yılından sonraki sosyal yardımların ödendiğinin belirtildiği, bu hususa davacı tarafça itiraz edilmediği, bu hususta davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hakkın korunması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin 03.12.2024 tarihli kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 30.06.2025 tarihli kararı ile; tüm dosya kapsamına göre davacının sosyal yardım alacağının bulunmadığının anlaşıldığı, denetime elverişli bilirkişi raporunda tespit olunan ve Mahkemece hüküm altına alınan fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödendiğinin davalı tarafça ispatlanamadığı, yine davacının üye olduğu sendika ile davalı arasında imzalanan toplu iş sözleşmesinin 44. maddesinde haksız işten çıkarma durumunda 8 aylık iş güvencesi tazminatı ödeneceğinin kararlaştırıldığı, davacının iş güvencesi tazminatına hak kazanacağının anlaşıldığı, ayrıca kullandırıldığı ya da karşılığının ödendiği ispatlanamayan yıllık izin süresi gözetilerek yıllık ücretli izin alacağının hüküm altına alınmasında usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı, ancak davalı lehine reddedilen alacak miktarı 18.530,15 TL olmasına rağmen 15.530,15 TL vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
Bölge Adliye Mahkemesinin 30.06.2025 tarihli kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, işe iade davasından önce düzenlenen ve işe iade talebi ile birlikte kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin taleplerini içeren arabuluculuk tutanağı; işçinin işe başlatılmaması suretiyle iş sözleşmesinin feshine bağlı kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacaklarını talep ettiği alacak davasında dava şartının sağlanması bakımından yeterli olmadığı, bu sebeple kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağı talepleri bakımından davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan tahsil yardımı, sorumluluk zammı, aile ve çocuk yardımı, yemek veya bedeli, yakacak yardımı ve ikramiye alacakları yönünden arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği, bu alacaklar yönünden davanın, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde esastan reddine karar verilmesinin yerinde olmadığı, fazla çalışma ücreti alacağı bakımından günlük devam çizelgesi bulunmayan dönemde davacının 06.40-20.30 saatleri arasında çalıştığı, iki ayda bir gün nöbet tuttuğunun kabulü gerektiği, bu kabule göre, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığının belirlenmesi, varsa hesaplanan alacaktan uygun bir indirim yapıldıktan sonra fazla çalışma alacağının hüküm altına alınması gerektiği, Afyonkarahisar 1. İş Mahkemesinin 2020/318 Esas, 2021/192 Karar sayılı kesinleşen kararında, "Davacının yasal sürede başvurmasına rağmen işverenin süresi içinde işe başlatmaması hâlinde ödenmesi gereken tazminat miktarının, fesih nedeni dikkate alınarak davacının brüt ücreti olan 3.562,57 TL üzerinden 8 AYLIK ÜCRETİ OLAN brüt 28.500,56 TL OLARAK ve davalının sorumlu olduğunun TESPİTİNE," karar verilmiş olmasına rağmen iş güvencesi tazminatı alacağının hüküm altına alınmasının hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; fazla çalışma ücreti alacağı bakımından ek rapor alındığı, davacının kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin ve sosyal hak alacaklarına ilişkin taleplerine ilişkin arabuluculuk dava şartının gerçekleşmediği, söz konusu alacak kalemlerinin usulden reddi gerektiği, toplu iş sözleşmesinin 44. maddesine göre talep edilen iş güvencesi tazminatının ise reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
VI. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde;
a. Bilirkişi raporuna itiraz süreleri dolmadan karar verilmesinin hukuki dinlenilme ve savunma hakkının ihlali niteliğinde olduğunu,
b. Feshe bağlı alacaklar açısından talep hakkının doğmadığı değerlendirmesinin işe iade kararının hukuki sonuçları açısından taraflarını zorlayıcı olmadığı gözetildiğinde hukuki çelişki oluşturduğunu,
c. Arabuluculuk dava şartının tamamlanabilir dava şartı olduğunu, bozma kararı sonrasında hâlen devam eden yargılama konusu uyuşmazlık hakkında davacı tarafından yeniden arabuluculuk başvurusu yapıldığını, 13.03.2026 tarihli anlaşamama tutanağının düzenlendiğini,
d. Toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklar bakımından da hatalı değerlendirme yapıldığını, arabuluculuk tutanağında toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan tüm alacakların talep edildiğini,
e. Arabuluculuk sürecinin usulüne aykırı tamamlandığı kabul edilse dahi bundan doğan olumsuz sonuçların davacıya yüklenemeyeceğini,
f. Aşırı şekilci yaklaşımın davacının adil yargılanma ve mahkemeye erişim haklarıyla birlikte ölçülülük ilkesini de ihlal ettiğini ileri sürmüştür.
2. Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verildiğinden, temyiz sebeplerine yer verilmemiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, arabuluculuk dava şartı ve fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanmasına ilişkindir.
Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VII. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
A. Davalı Temyizi Yönünden
Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalı tarafa iadesine,
B. Davacı Temyizi Yönünden
Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
15.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — İşçilik Alacağında İki Tarafın Temyizinin Ayrı İncelenmesi
İlgili Sayfalar
İş Davalarında Zorunlu Arabuluculuk
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/6522
Karar No
2026/5663
Karar Tarihi
15 Haziran 2026
Oy Durumu
Oybirliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları