top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

İŞ HUKUKU  ·  BOZMA

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Yelken Antrenöründe Kamp ve Yarış Dönemi Dışında Fazla Çalışmanın İspatı

 

2026/904 E., 2026/3198 K. · 15 Nisan 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Yelken antrenörünün fazla çalışması için yaz, kış, kamp ve yarış dönemleri ayrı ele alındı. Yaz ve kışın olağan çalışma saatleri konusunda dilekçe ile tanıkların verdiği saatler uyuşmuyordu. Buna rağmen mahkeme, kamp ve yarış dışındaki haftalar için de ücret hesabı yaptı. Yargıtay, ispatlanan kamp ve yarış dönemleriyle sınırlı hesap kurulması gerektiği için kararı bozdu.

 

Hukuki İlke

 

Mevsime göre değiştiği ileri sürülen çalışma düzeni bütün yıla tek hesapla yayılamaz. Dilekçedeki saatlerin tanık anlatımlarıyla örtüşmediği dönemler ile kanıtlanmış yoğun dönemler ayrıldı.

 

Sonuç

 

Spor kulübünün diğer itirazları reddedildi. İstinaf kararı kaldırılarak kamp ve yarış dışındaki fazla çalışma hesabı nedeniyle ilk derece hükmü oy birliğiyle bozuldu.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.

 

9. Hukuk Dairesi         2026/904 E.  ,  2026/3198 K.


"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/886 E., 2025/2149 K.

DAVA TARİHİ : 14.10.2016

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 10. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/1019 E., 2020/315 K.


Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.10.2007-31.10.2015 tarihleri arasında yelken antrenörü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence ekonomik sıkıntı nedeniyle kadro azaltılması gerekçesiyle feshedildiğini, hazırlanan feshin sonuçlarına ilişkin protokolde davacıya tazminatlarının en kısa sürede ödeneceğinin bildirildiğini, toplam 21.623,94 TL ödeme yapıldığını, kalan alacak ile ilgili ise herhangi bir ödeme yapılmadığını, çalışma saatlerinin yaz dönemi için (4 ay) 09.00-17.00 olup, kış dönemi (3 ay) için ise 08.00-18.30 arası olduğunu, davacının yılın 4 ayı .... Sömestr Kampında 08.00-00.00 arasında çalıştığını, bununla ilgili bir ücret verilmediğini, işveren bünyesinde haftada 6 gün çalışma yapıldığını bir gün izin kullanıldığını, müvekkilinin davalı Kulüpdeki hizmet süresinin 8 yıl olduğunu, taraflar arasında imzalanan Personel İzin Yönetmeliği'ne göre hak etmiş olduğu yıllık ücretli izin süresinin 130 gün olduğunu müvekilinin 80,5 günlük izin süresi olduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının iş sözleşmesinin müvekkili Kulüp tarafından alınan Yönetim Kurulu kararı ile sona erdirildiğini, feshin sonuçlarına ilişkin 31.10.2015 tarihli protokolde; "İşbu protokolde yapılacak ödemelerin tamamlanması ile personel, çalıştığı süre boyunca hak etmiş olduğu tüm yasal haklarını eksiksiz bir şekilde aldığını, fazlaya ilişkin alacaklarından feragat ettiğini ve işvereni, sözleşme sebebiyle doğan alacakları nedeniyle gayri kabili rücu ibra ettiğini kabul, beyan ve taahhüt eder." şeklinde olduğunu, davacıya taksitler hâlinde toplamda 32.435,91 TL'lik ödeme yapıldığını bu ödemelerin davacının "Kıdem Tazminatı, İhbar Tazminatı ve Hak Edilmiş Ücretleri'nden" bakiye kalan kısımlar için gerçekleştirildiğini, davacının çalıştığı süre boyunca hak etmiş olduğu tüm yasal haklarını eksiksiz bir şekilde aldığını, antrenörlerin çalışma zaman ve şekilleri ile herhangi bir fazla çalışma yapılmasının söz konusu olmadığını, davacının çalışma süresi boyunca da müvekkili Kulüp tarafından kendisinden fazla çalışma yapması yönünde herhangi bir talebin olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bilirkişi raporuna göre ödemeler dikkate alındığında kıdem tazminatı alacağının ödendiği bakiye 279,28 TL ihbar tazminatı alacağı bulunduğu, çalışma süresine göre 130 gün yıllık izin hakkı bulunduğu, işverence davacı tarafından imzalı yıllık izin kullanım belgesi ve yıllık izin defteri sunulmadığı, davacı talebiyle bağlı kalınarak 80,5 gün yıllık izin karşılığı ücrete hak kazandığı, ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığının ispat edilemediği, davalı ve tanık beyanları doğrultusunda davacının yılda temmuz ve ağustos ayları ile ocak ve şubat aylarında 4 ay kamp yaptığı, bu dönemde tanık beyanları ve Yargıtay içtihatlarına göre 14 saat çalışma yaptığı haftalık 39 saat fazla çalışma yaptığı, bunun yanı sıra Türkiye Yelken Federasyonundan gelen yazı cevapları doğrultusunda davacının 2 haftada yarış dönemlerinde bu şekilde çalıştığı, kamp ve yarış dönemi dışında tanık beyanları doğrultusunda 12 saat fazla çalışma yaptığı, iş sözleşmesindeki yıllık 270 saatlik fazla çalışmanın ücrete dâhil olduğu kararlaştırıldığından haftalık 5,5 saat mahsup edilerek bilirkişi ek raporu olan 10.02.2020 tarihli raporun 1. seçeneğine göre %30 indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince delillerin değerlendirilmesi ve takdirinde bir isabetsizliğin bulunmadığı, verilen kararın usul ve kanuna uygun olduğu, davalı vekilinin ileri sürmüş olduğu istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı, kamu düzenine aykırılık teşkil edecek bir durumun bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davacının kıdem ve ihbar tazminatının ödendiğini, protokole göre başkaca hak talebinde bulunamayacağını,

2. Mevsimlik iş olması nedeniyle yıllık izne hak kazanamadığını, aksinin kabulü hâlinde hiç izin kullanmadığının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu,

3. Fazla çalışmanın ücrete dâhil olduğunu, 4 aylık kamp dönemi olmadığını tanığın dahi 6 kez kamp olduğunu beyan ettiğini, indirimin az olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, fesih sonrası yapılan protokole göre davacının ödenmeyen alacağı bulunup bulunmadığı, yıllık ücretli izin ve fazla çalışma ücretinin ispatı ve hesabına ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir .

2. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Ücret bordrosundaki ücretin, davacının gerçek ücret miktarını yansıtmadığının anlaşılması hâlinde, bordroların imzalı ve imzasız oluşuna göre bir ayrım yapılması gerekmektedir. Bu hâlde imzalı bordroda yer alan fazla çalışma saati davacıyı bağlayacağından, davacı bordrodaki süreden daha fazla süre ile çalıştığını ancak yazılı bir delil ile ispat edebilir. Davacının imzalı bordrodaki süreden daha fazla çalıştığını yazılı delil ile ispat etmesi hâlinde, bordroda ödendiği belirtilen fazla çalışma ücreti davacının gerçek ücreti üzerinden hesaplanan alacaklardan mahsup edilir. İmzalı bordrodaki fazla çalışma süresinden daha fazla çalışma yapıldığının yazılı kayıtlar ile ispat edilememesi durumunda, bordrodaki fazla çalışma saati ile bağlı kalınarak değerlendirme yapılır. Yani bordrodaki fazla çalışma süresinin işçinin gerçek fazla çalışma süresini yansıttığı, ancak karşılığı olan ücretin gerçek fazla çalışma ücretini yansıtmadığı kabul edilir. Davacının bordrodaki fazla çalışma süresinin karşılığı olan fazla çalışma ücreti gerçek ücret miktarı üzerinden yeniden hesaplanır. Bu hâlde de bordrodaki tahakkuk miktarı hesaplanan alacaktan mahsup edilir.

Ücret bordrosunun imzasız olması hâlinde ise davacının bordroda görünen fazla çalışma süresinden daha fazla çalıştığını tanık delili dâhil olmak üzere her türlü delil ile kanıtlaması mümkündür. Bu durumda ispat edilen fazla çalışma ücretinin davacının gerçek ücreti üzerinden hesaplanması gerektiğinde tereddüt olmamalıdır. Ayrıca hesaplanan bu alacaklardan bordroda tahakkuk eden ve ödendiği banka kayıtları ile sabit olan miktarın mahsubu gerektiği de göz ardı edilmemelidir.

Somut uyuşmazlıkta davacı vekili; davacının haftada 6 gün olmak üzere yaz döneminde 4 ay 09.00-17.00 saatleri arasında, kış döneminde 3 ay 08.00-18.30 saatleri arasında, yılın 4 ayı ise ... Sömestr Kampında 08.00-00.00 saatleri arasında çalıştığını iddia etmiştir. Dinlenen davacı tanıklarının beyanları, yaz-kış çalışma saatleri hususunda iddia ile örtüşmemektedir. Bu nedenle davacının iddiası ispat edilmiş sayılamayacağından ve talep aşılamayacağından, Mahkemece kamp ve yarış dönemi dışında davacının 12-5,5=6,5 saat fazla çalışma yaptığının kabulü isabetsiz olmuştur. Sadece kamp ve yarış dönemleri fazla çalışma yaptığının kabulü dosya kapsamına uygun olacaktır. Bu husus gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi: Fazla Çalışmada Tanık Dönemi ve Hafta Tatili Ayrımı

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Puantajsız Dönemde Belirsiz Tanık Anlatımıyla Fazla Çalışma Hesabı

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Ücrete Dâhil Fazla Çalışma

Tüm İş Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

İçtihatlar

İş Hukuku Davaları

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi

 

Esas No

2026/904

 

Karar No

2026/3198

 

Karar Tarihi

15 Nisan 2026

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

İş Hukuku Davaları

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İşçilik Alacakları Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page