top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

MEDENİ USUL HUKUKU  ·  BOZMA

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu — Boşanmada Direnme Kararıyla Tazminat Miktarının Artırılması

 

2026/245 E., 2026/287 K. · 29 Nisan 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 20 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

İlk derece mahkemesi, erkek eş yararına maddi ve manevi tazminata hükmetti. Yargıtay dairesi eşlerin eşit kusurlu olduğunu belirterek iki tazminat isteminin reddi gerektiği gerekçesiyle kararı bozdu. Mahkeme bozulan hükümde direndiğini bildirdiği yeni kararında iki tutarı da artırdı. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, önceki hükümle örtüşmeyen bu hüküm fıkrasını usulüne uygun direnme kararı saymadı. Kararı usulden bozdu ve tazminatın esasıyla ilgili itirazları incelemedi.

 

Hukuki İlke

 

Direnme hükmü, bozulan ilk hükmün direnilen bölümüne uygun kurulmalıdır. Kurul, bu dosyada tazminat tutarlarının artırılmasını önceki hükme uygun bir direnme saymadı.

 

Sonuç

 

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, direnme kararını oy birliğiyle usulden bozdu. Diğer temyiz itirazlarını incelemedi ve dosyayı ilk derece mahkemesine gönderdi.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 371, 373/1
    Kararda anılan

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

 

Hukuk Genel Kurulu         2026/245 E.  ,  2026/287 K.


"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2025/215 E., 2025/309 K.

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 09.04.2025 tarihli ve

2024/5594 Esas, 2025/3453 Karar sayılı BOZMA kararı


Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İlk Derece Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

A. Ön Sorun

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesinden önce, direnme kararının usulüne uygun olup olmadığı hususu ön sorun olarak tartışılıp değerlendirilmiştir.

B. Gerekçe

Değerlendirme

1. Bilindiği üzere, mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 297. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümler, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

2. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 294. maddesinin 3. bendinde ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hâl, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar, hükmün hedefine ulaşılmasını engeller, kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

3. Öte yandan, direnme kararları yapıları gereği, kanunun hukuka uygunluk denetimi yapmakla görevli kıldığı Yargıtay dairesinin denetimi sonucunda hukuka aykırı bularak, gerekçesini açıklamak suretiyle bozduğu bir yerel mahkeme kararının aslında hukuka uygun bulunduğuna, dolayısıyla bozmanın yerinde olmadığına ilişkin iddiaları içerdiklerinden, o iddiayı yasal ve mantıksal gerekçeleriyle birlikte ortaya koymak zorunda olduğu gibi, direnilen ve uyulan kısımları da kalem kalem net ve birbirine uygun bir biçimde içermelidir.

4. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 14.12.2021 tarihli ve 2017/(6)8-1846 Esas, 2021/1669 Karar, 17.05.2022 tarihli ve 2019/(21)10-62 Esas, 2022/637 Karar ile 25.02.2026 tarihli ve 2026/2-86 Esas, 2026/121 Karar sayılı kararlarında da aynı ilkeler benimsenmiştir.

5. Bu genel açıklamalar ışığında somut olaya gelince; İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda “…erkek eş yararına 25.000 TL maddi, 25.000 TL manevi tazminat ödenmesine…” karar verilmiş, karara karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir. Hükmün temyiz edilmesi üzerine Özel Dairece; boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle davacı-karşı davalının tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi gerektiğine işaret edilerek hükmün bozulması üzerine İlk Derece Mahkemesince önceki hükümde direnilerek “…erkek eş yararına 50.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminat ödenmesine…” karar verilmiştir. Dolayısıyla bozulan ilk karar ile direnme kararı arasında tazminatların miktarı bakımından farklılık oluşturulmuştur.

6. Bu durumda Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte ortada usulüne uygun bir direnme kararının bulunduğundan söz etmek mümkün değildir. Bölge Adliye Mahkemesince yapılması gereken, 6100 sayılı Kanun’un 2 94... . maddelerine uygun şekilde direnmeye esas karardaki gibi bir hüküm fıkrası oluşturmak ve buna uygun gerekçe yazmaktır.

7. Hâl böyle olunca direnme kararının usulden bozulmasına karar verilmelidir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HMK'nın 371. maddesi gereğince usulden BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine,

Dosyanın HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.04.2026 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu — Boşanmada Hüküm Fıkrası Kurulmadan Verilen Direnme Kararı

Direnmede Temyiz Sınırına Esas Miktar

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Bozma Sonrası Uyma veya Direnme Kararı Verilmeden Hüküm Kurulması

Tüm Medeni Usul Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

Boşanma ve Aile Hukuku

Hukuk Muhakemeleri Kanunu

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu

 

İlgili Hukuk Dalı

Medeni Usul Hukuku

 

Esas No

2026/245

 

Karar No

2026/287

 

Karar Tarihi

29 Nisan 2026

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Tüm Çalışma Alanları ›

bottom of page