top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

Norm Denetimi Kararları  ·  AİLE HUKUKU  ·  NORM DENETİMİNDE İPTAL

Anayasa Mahkemesi Genel Kurulu — Evlat Edinenin Nüfusa Ana veya Baba Olarak Yazılması

 

2023/3 E., 2023/139 K. · 26 Temmuz 2023

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 6 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Ergin bir evlatlığın nüfus kaydındaki anne adının, kendisini sonradan evlat edinen eşin adıyla değiştirilmesi istendi. Türk Medeni Kanunu bu imkânı açıkça yalnız eşlerin birlikte evlat edindiği, ayırt etme gücü bulunmayan küçükler için düzenliyordu. Anayasa Mahkemesi, diğer evlat edinme biçimlerinde aile bağının nüfusa yansıtılması talebinin esasını inceletecek etkili bir yol bulunmamasını Anayasa’ya aykırı buldu. Kural iptal edildi.

 

Hukuki İlke

 

Evlat edinmeyle kurulan aile bağının nüfus kaydına yansıtılması özel hayat ve aile hayatıyla ilgilidir. İlgililerin, kanunda sayılan tek bir evlat edinme biçiminin dışında kaldıkları için taleplerini inceletecek etkili bir yoldan yoksun bırakılmaması gerekir.

 

Sonuç

 

Türk Medeni Kanunu’nun 314. maddesinin dördüncü fıkrası iptal edildi ve yürürlük Resmî Gazete’de yayımdan dokuz ay sonrasına bırakıldı. Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun geçici 10. maddesindeki iki ibare somut davada uygulanmayacağı için bu kısımdaki itiraz yetkisizlik nedeniyle reddedildi. Hüküm oybirliğiyle verildi.

 

Kararın Kapsamı

 

14 Kasım 2024’te yayımlanan 7531 sayılı Kanun’un 12. maddesi, birlikte ve tek başına evlat edinmeyi ayrı düzenledi. Ayırt etme gücü taşımayan küçüklerde kanundaki şekilde nüfusa kayıt yapılır. Diğer evlat edinilenler için aynı hüküm talepleri hâlinde uygulanır.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu — m. 313, 314

  • 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu — m. 29, geçici 10

  • Türkiye Cumhuriyeti Anayasası — m. 20, 40, 153

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

 

ANAYASA MAHKEMESİ KARARI

Esas Sayısı : 2023/3

Karar Sayısı : 2023/139

Karar Tarihi : 26/7/2023

R.G.Tarih-Sayı :

19/10/2023-32344

İTİRAZ YOLUNA BAŞVURAN: İstanbul 12. Aile Mahkemesi (2023/3), (2023/4)

İTİRAZLARIN KONUSU: A. 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 314.

maddesinin dördüncü fıkrasının,

B. 25/4/2006

tarihli ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu’na 19/10/2017 tarihli ve 7039

sayılı Kanun’un 26. maddesiyle eklenen geçici 10. maddenin (1) numaralı

fıkrasında yer alan “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce…” ve “…bu

maddenin yürürlüğünü izleyen beş yıl içinde…” ibarelerinin,

Anayasa’nın 2., 10, 13., 20. ve 41. maddelerine

aykırılığı ileri sürülerek iptallerine karar verilmesi talepleridir.

OLAY: Ergin

statüsündeki evlat edinilenin anne adının, sonradan evlat edinen eşin adı

olarak değiştirilmesi talebiyle açılan davada itiraz konusu kuralların

Anayasa’ya aykırı olduğu kanısına varan Mahkeme, iptalleri için başvurmuştur.

I. İPTALİ İSTENEN KANUN HÜKÜMLERİ

İtiraz konusu kuralların da yer aldığı;

1. 4721 sayılı

Kanun’un 314. maddesi şöyledir:

“C. Hükümleri

Madde 314 - Ana

ve babaya ait olan haklar ve yükümlülükler evlât edinene geçer.

Evlâtlık, evlât edinenin mirasçısı olur.

Evlâtlık küçük ise evlât edinenin soyadını alır. Evlât

edinen isterse çocuğa yeni bir ad verebilir. Ergin olan evlâtlık, evlât

edinilme sırasında dilerse evlât edinenin soyadını alabilir.

Eşler tarafından birlikte evlât edinilen ve ayırt etme

gücüne sahip olmayan küçüklerin nüfus kaydına ana ve baba adı olarak evlât

edinen eşlerin adları yazılır.

Evlâtlığın, miras ve başka haklarının zedelenmemesi, aile

bağlarının devam etmesi için evlâtlığın naklen geldiği aile kütüğü ile evlât

edinenin aile kütüğü arasında her türlü bağ kurulur. Ayrıca evlâtlıkla ilgili

kesinleşmiş mahkeme kararı her iki nüfus kütüğüne işlenir.

Evlât edinme ile ilgili kayıtlar, belgeler ve bilgiler

mahkeme kararı olmadıkça veya evlâtlık istemedikçe hiçbir şekilde açıklanamaz.”

2. 5490 sayılı

Kanun’un geçici 10. maddesi şöyledir:

“Evlat edinilen çocuğun ana ve baba adı

GEÇİCİ MADDE 10-

(Ek: 19/10/2017-7039/26 md.)

(1) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce

birlikte veya tek başına evlat edinilen çocuk veya erginlerin bu maddenin

yürürlüğünü izleyen beş yıl içinde nüfus müdürlüklerine başvurmaları

hâlinde nüfus kaydında ana ve/veya baba adı ya da soyadı olarak evlat

edinenlerin ad ve soyadları yazılır.

(2) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ergin ve

mümeyyiz olan evlat edinilenlerin de muvafakatleri aranır.”

II. İLK İNCELEME

A. 2023/3 Sayılı Başvuru Yönünden

1. Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü hükümleri

uyarınca Zühtü ARSLAN, Hasan Tahsin GÖKCAN, Kadir ÖZKAYA, Engin YILDIRIM, Muammer TOPAL, M. Emin

KUZ, Rıdvan GÜLEÇ, Recai AKYEL, Yusuf Şevki HAKYEMEZ, Yıldız SEFERİNOĞLU, Selahaddin

MENTEŞ, Basri BAĞCI, İrfan FİDAN, Kenan YAŞAR ve Muhterem İNCE’nin

katılımlarıyla 5/1/2023 tarihinde yapılan ilk inceleme toplantısında dosyada

eksiklik bulunmadığından işin esasının incelenmesine OYBİRLİĞİYLE karar

verilmiştir.

B. 2023/4 Sayılı Başvuru Yönünden

2. Anılan İçtüzük hükümleri uyarınca

Zühtü ARSLAN, Hasan Tahsin GÖKCAN, Kadir ÖZKAYA, Engin YILDIRIM, Muammer TOPAL, M. Emin

KUZ, Rıdvan GÜLEÇ, Recai AKYEL, Yusuf Şevki HAKYEMEZ, Yıldız SEFERİNOĞLU, Selahaddin

MENTEŞ, Basri BAĞCI, İrfan FİDAN, Kenan YAŞAR ve Muhterem İNCE’nin

katılımlarıyla 5/1/2023 tarihinde yapılan ilk inceleme toplantısında dosyada

eksiklik bulunmadığından işin esasının incelenmesine OYBİRLİĞİYLE karar

verilmiştir.

III. BİRLEŞTİRME KARARI

3. 25/4/2006 tarihli ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri

Kanunu’na 19/10/2017 tarihli ve 7039 sayılı Kanun’un 26. maddesiyle eklenen

geçici 10. maddenin (1) numaralı fıkrasında yer alan “Bu maddenin yürürlüğe

girdiği tarihten önce...” ve “...bu maddenin yürürlüğünü izleyen beş yıl

içinde...” ibarelerinin iptallerine karar verilmesi talebiyle yapılan

itiraz başvurusuna ilişkin E.2023/4 sayılı davanın, aralarındaki hukuki irtibat

nedeniyle E.2023/3 sayılı dava ile BİRLEŞTİRİLMESİNE, esasının kapatılmasına,

esas incelemenin E.2023/3 sayılı dosya üzerinden yürütülmesine 5/1/2023

tarihinde OYBİRLİĞİYLE karar verilmiştir.

IV. ESASIN İNCELENMESİ

4. Başvuru kararları ve ekleri, Raportör

Hülya ÇOŞTAN ÇETİN tarafından hazırlanan işin esasına ilişkin rapor, itiraz

konusu kanun hükümleri, dayanılan ve ilgili görülen Anayasa kuralları ve

bunların gerekçeleri ile diğer yasama belgeleri okunup incelendikten sonra

gereği görüşülüp düşünüldü:

A. Uygulanacak Kural Sorunu

5. Anayasa’nın 152. ile 30/3/2011

tarihli ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri

Hakkında Kanun’un 40. maddelerine göre bir davaya bakmakta olan mahkeme, o dava

sebebiyle uygulanacak bir kanunun veya Cumhurbaşkanlığı kararnamesinin

hükümlerini Anayasa’ya aykırı görmesi hâlinde veya taraflardan birinin ileri

sürdüğü aykırılık iddiasının ciddi olduğu kanısına varması durumunda bu

hükümlerin iptalleri için Anayasa Mahkemesine başvurmaya yetkilidir. Ancak

anılan maddeler uyarınca bir mahkemenin Anayasa Mahkemesine başvurabilmesi için

elinde yöntemince açılmış ve mahkemenin görevine giren bir davanın bulunması,

iptali istenen kuralın da o davada uygulanacak olması gerekir. Uygulanacak

kural ise bakılmakta olan davanın değişik evrelerinde ortaya çıkan sorunların

çözümünde veya davayı sonuçlandırmada olumlu ya da olumsuz yönde etki yapacak

nitelikte bulunan kurallardır.

6. İtiraz yoluna başvuran Mahkeme 5490 sayılı Kanun’a 7039 sayılı Kanun’un 26. maddesiyle

eklenen geçici 10. maddenin (1) numaralı fıkrasında yer alan “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce…”

ve “…bu maddenin yürürlüğünü izleyen beş yıl içinde…” ibarelerinin

iptallerini talep etmiştir.

7. Anılan geçici 10. madde, 7039 sayılı Kanun’un 37. maddesinin (1) numaralı fıkrası

uyarınca yayım tarihi olan 3/11/2017 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

8. Bu itibarla 5490 sayılı Kanun’un geçici 10. maddesinin

(1) numaralı fıkrası 3/11/2017 tarihinden önce birlikte

veya tek başına evlat edinilen çocuk veya erginlerin, 3/11/2017 tarihinden

itibaren beş yıl içinde nüfus müdürlüklerine başvurmaları hâlinde nüfus

kaydında ana ve/veya baba adı ya da soyadı olarak evlat edinenlerin ad ve

soyadlarının yazılmasını öngörmektedir. Böylece kuralla anılan tarihten önce

evlat edinilmiş olan küçük ve erginler bakımından beş yıl içinde nüfus

müdürlüklerine başvurulması hâlinde nüfus kaydına evlat edinenlerin ad ve

soyadının yazılmasına imkân tanınmıştır.

9. Bakılmakta olan davaya konu evlat

edinilmesi işleminin ise İstanbul 5. Aile

Mahkemesinin 7/10/2021 tarihli ve E.2020/344, 2021/1103 sayılı kararı ile gerçekleştiği görülmektedir. Dolayısıyla evlat

edinilme işleminin geçici 10. maddenin yürürlük tarihinden sonra gerçekleşmiş

olması nedeniyle itiraz konusu kuralların bakılmakta olan davada uygulanma

imkânı bulunmamaktadır.

10. Açıklanan nedenlerle 5490 sayılı Kanun’un geçici 10. maddesinin (1) numaralı

fıkrasında yer alan “Bu maddenin

yürürlüğe girdiği tarihten önce…” ve “…bu maddenin yürürlüğünü izleyen

beş yıl içinde…” ibarelerine ilişkin başvurunun Mahkemenin yetkisizliği nedeniyle reddi gerekir.

B. Genel Açıklama

11. 4721 sayılı Kanun’un 305. ila 320. maddelerinde evlat

edinme kurumu düzenlenmiştir. Anılan Kanun’un 282. maddesinin üçüncü fıkrasında

soy bağının evlat edinme yoluyla da kurulabileceği belirtilmiş, 315. maddesinin

birinci fıkrasının ikinci cümlesinde ise taraflar arasında evlatlık ilişkisinin

mahkeme kararı ile kurulacağı hükme bağlanmıştır. Anılan hükümlerden evlatlık

ilişkisinin, Kanun’da düzenlenen şartların varlığı hâlinde evlat edinen ile

evlatlık arasında mahkeme kararı ile kurulan soy bağını ifade ettiği

anlaşılmaktadır.

12. Evlat edinmede evlat edinen bakımından aranacak

şartlar, evlat edinenin evli olup olmadığı hususu esas alınarak belirlenmiştir.

Buna göre Kanun’un 306. maddesinin birinci fıkrasında evli olanların ilke

olarak ancak birlikte evlat edinebilecekleri, evli olmayanların ise birlikte

evlat edinmelerinin mümkün olmadığı açıkça hükme bağlanmıştır. Kanun’un 307.

maddesiyle de evli olmayan kişilerin tek başına evlat edinmesine izin

verilmiştir.

13. Evlatlık bakımından aranan şartlar ise evlat

edinilecek kişinin küçük, ergin ya da kısıtlı olmasına göre farklılaşmaktadır.

Bu kapsamda Kanun’un 305. ila 312. maddelerinde küçüğün evlat edinilmesi, evlat

edinen tarafından bir yıl süreyle bakılmış ve eğitilmiş olması koşuluna

bağlanmış, evlat edinilenin, evlat edinenden en az on sekiz yaş küçük olmasının

şart olduğu, ayırt etme gücüne sahip olan küçüğün rızası olmadıkça evlat

edinilemeyeceği, vesayet altındaki küçüğün ayırt etme gücüne sahip olup

olmadığına bakılmaksızın vesayet dairelerinin izniyle evlat edinilebileceği, ilke

olarak küçüğün ana ve babasının rızasının gerekli olduğu ve bunun istisnaları

düzenlenmiştir.

14. Erginlerin ve kısıtlıların evlat edinilmesi

bakımından ise Kanun’un 313. maddesinde evli olmaları hâlinde eşlerinin rızası

ve evlat edinenin alt soyunun açık muvafakati zorunlu kılınarak bu kişilerin

hangi şartlar altında evlat edinilebileceği belirlenmiştir. Bu kapsamda ergin

veya kısıtlı; bedensel veya zihinsel engeli sebebiyle sürekli olarak yardıma

muhtaç ve evlat edinen tarafından en az beş yıldan beri bakılıp gözetilmekte

ise veya evlat edinen tarafından, küçükken

en az beş yıl süreyle bakılıp gözetilmiş ve eğitilmiş ise ya da diğer

haklı sebepler mevcut ve evlat edinilen, en az beş yıldan beri evlat edinen ile

aile hâlinde birlikte yaşamakta ise evlat edinilebileceği hüküm altına

alınmıştır.

15. Kanun’un 314. maddesinde ise evlat edinmenin hüküm ve

sonuçları düzenlenmiştir. Anılan maddenin birinci ve ikinci fıkralarında ana ve

babaya ait olan haklar ve yükümlülüklerin evlat edinene geçeceği, evlatlığın da

evlat edinenin mirasçısı hâline geleceği belirtilmiştir.

16. Maddenin beşinci fıkrasında evlatlığın, miras ve

başka haklarının zedelenmemesi, aile bağlarının devam etmesi için evlatlığın

naklen geldiği aile kütüğü ile evlat edinenin aile kütüğü arasında her türlü

bağın kurulacağı ve evlatlıkla ilgili kesinleşmiş mahkeme kararının her iki

nüfus kütüğüne işleneceği hüküm altına alınmıştır. Nitekim Kanun’un 500.

maddesinin birinci fıkrasında da evlatlık ile alt soyunun, evlat edinene kan

hısımı gibi mirasçı olacağı ve evlatlığın kendi ailesindeki mirasçılığının da

devam edeceği belirtilmiştir.

17. 5490 sayılı Kanun’un 29. maddesinde de evlat edinme

kararının mahkeme tarafından on gün içinde o yerin nüfus müdürlüğüne

bildirileceği, evlat edinme olayının aile kütüklerine tescil edileceği ve evlat

edinilenin kaydının evlat edinenin aile kütüğüne taşınacağı hükme bağlanmıştır.

18. Söz konusu düzenlemelerden kanun koyucunun evlatlık

ile öz ailesi arasındaki hısımlık bağının devamını öngördüğü anlaşılmaktadır.

Bununla birlikte 4721 sayılı Kanun’un 314. maddesinin altıncı fıkrasında evlat

edinme ile ilgili kayıtlar, belgeler ve bilgilerin mahkeme kararı olmadıkça

veya evlatlık istemedikçe hiçbir şekilde açıklanamayacağı belirtilerek evlatlık

ilişkisinin gizliliğinin güvence altına alınması amaçlanmıştır.

19. Evlat edinmeye bağlanan önemli sonuçlardan birisi de

evlatlığın ad ve soyadına ilişkin kurallardır. Bu kapsamda 4721 sayılı Kanun’da

evlat edinmenin ilke olarak evlatlığın öz adına etki etmeyeceği kabul edilmekle

birlikte 314. maddenin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesinde evlat edinenin,

evlat edinilen ergin olmayan çocuğa yeni bir ad verebilmesine imkân

tanınmıştır. Evlat edinilenin soyadı bakımından ise anılan fıkrada evlat

edinilen küçüğün evlat edinenin soyadını alacağı, evlat edinilen erginin ise

evlat edinilme sırasında dilerse evlat edinenin soyadını alabileceği

düzenlenmiştir.

20. Bir taraftan evlatlığın öz ailesi ile hısımlık

bağının sürmesine diğer taraftan ise evlatlık ilişkisinin gizliliğine ve

evlatlığın, evlat edinenin soyadını alabilmesine ilişkin açıklanan

düzenlemelerden tarafların menfaatlerini mümkün olduğu ölçüde gözeten bir

sistemin kurulmasının amaçlandığı görülmektedir. Başka bir deyişle hem

evlatlığın öz ailesi ile hısımlığının hukuken tanındığı ve bu hısımlıktan doğan

hakların korunduğu hem de evlat edinen ile evlatlık arasında hukuken kurulan

soy bağının olabildiğince öz aile ilişkisine yakınlaştırılmasının amaçlandığı

anlaşılmaktadır.

21. Ülkemiz tarafından

14/9/1990 tarihinde imzalanan ve 9/12/1994 tarihli ve 4058 sayılı Kanun ile

onaylanması uygun bulunan Çocuk Haklarına Dair Sözleşme 27/1/1995

tarihli ve 22184 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bakanlar Kurulu kararı ile

onaylanmıştır. Anılan Sözleşme’nin 7. maddesinin (1) numaralı fıkrasında

çocuğun mümkün olduğu ölçüde ana babasını bilme hakkı olduğu belirtilmiştir. Bu

hakkın çocuğun biyolojik ana ve babasını bilme hakkını kapsadığı kuşkusuzdur.

22. Çocukların Evlat Edinilmesine

İlişkin Avrupa Konseyi Sözleşmesi 27/11/2008 tarihinde revize edilerek kabul

edilmiştir. Bu Sözleşme’nin 22. maddesinin (3) numaralı fıkrasında evlat

edinilen çocuğun, asıl ailesine ilişkin yetkili makamlar tarafından tutulan

bilgilere erişim imkânına sahip olduğu hükme bağlanmıştır. Anılan maddenin (6)

numaralı fıkrasında ise bir kişinin evlat edinilip edinilmediğine ve eğer bu

bilgi açıklanmışsa bu kişinin biyolojik ebeveynlerinin kimliklerine ilişkin

bilginin meşru çıkarı olmayan kişilerce öğrenilmesini engelleyecek şekilde

kayıt tutulması gerektiği belirtilmiştir.

C. Anlam ve Kapsam

23. 4721 sayılı Kanun’un 314. maddesinin itiraz konusu

dördüncü fıkrası ayırt etme gücüne sahip olmayan küçüklerin eşler tarafından birlikte

evlat edinilmesi hâlinde küçüğün nüfus kaydına ana ve baba adı olarak evlat

edinen eşlerin adlarının yazılmasını öngörmektedir. Bu itibarla kuralın

uygulama alanı ayırt etme gücüne sahip olmayan küçüklerin birlikte evlat

edinilmesi hâli ile sınırlandırılmıştır. Başka bir ifadeyle tek başına evlat

edinme, eşlerin farklı zamanlarda aynı kişiyi evlat edinmesi, üvey evladın

evlat edinilmesi, ayırt etme gücüne sahip küçüklerin evlat edinilmesi veya

ergin ya da kısıtlının evlat edinilmesi hâlleri için herhangi bir düzenleme

öngörülmemiştir. Dolayısıyla kuralla izin verilen hâl dışında evlatlığın ana ve

baba adı olarak evlat edinen/edinenlerin adlarının yazılmasına imkân

tanınmamıştır.

24. Öte yandan 15/3/2009 tarihli ve 27170 sayılı Resmî

Gazetede yayımlanan Küçüklerin Evlat Edinilmesinde Aracılık Faaliyetlerinin

Yürütülmesine İlişkin Tüzük’ün 20. maddesinin (4) numaralı fıkrasının birinci

cümlesinde de eşler tarafından birlikte evlat edinilen ve ayırt etme gücüne

sahip olmayan küçüklerin nüfus kaydına, ana ve baba adı olarak evlat edinen

eşlerin adlarının yazılacağına ilişkin kanun hükmü tekrar edilmiştir. Fıkranın

ikinci cümlesinde ise tek başına evlat edinilmesi hâlinde de aynı yöntemin

uygulanacağı düzenlenerek yeni bir hüküm öngörülmüştür.

Ç. İtirazların Gerekçeleri

25. Başvuru kararlarında özetle; evlat edinme yoluyla

kurulan soy bağı bakımından erginler ile küçüklerin hukuken eşit kabul

edilmediği, eşlerin birlikte evlat edindiği erginler ile bir eşin diğer eşin

ergin çocuğunu veya evlatlığını evlat edinmesi hâlinde nüfus kaydına ana ve

baba adı olarak evlat edinen eşlerin adlarının yazılmasına izin verilmediği,

ergin evlatlığa nüfus kaydında anne ve baba adı olarak evlat edinenlerin

adlarının yazılmasını talep etme hakkının tanınmadığı, nüfus kayıtlarının nesep

karışıklığına yol açmaması gerektiği belirtilerek itiraz konusu kuralın

Anayasa’nın 2., 10., 20. ve 41. maddelerine aykırı olduğu ileri sürülmüştür.

D. Anayasa’ya Aykırılık Sorunu

26. 6216 sayılı Kanun’un

43. maddesi uyarınca kural, ilgisi nedeniyle Anayasa’nın 40. maddesi yönünden

de incelenmiştir.

27. Anayasa’nın 20. maddesinin birinci

fıkrasında herkesin özel hayatına saygı gösterilmesini isteme hakkına sahip

olduğu, özel hayatın ve aile hayatının gizliliğine dokunulamayacağı

belirtilmiştir. Anılan maddenin gerekçesinde de belirtildiği üzere özel hayata

ve aile hayatına saygı gösterilmesini isteme hakkı; bir yönüyle özel hayatın

gizliliğinin korunmasını, başkalarının gözleri önüne serilmemesini, bir başka

ifadeyle kişinin özel hayatında yaşananların yalnız kendisi veya kendisinin

bilmesini istediği kimseler tarafından bilinmesini isteme hakkını korurken

diğer yönüyle resmî makamların özel hayata müdahale edememesi, yani kişinin

ferdî ve aile hayatını kendi anladığı gibi düzenleyip yaşayabilmesi hakkını

güvence altına almaktadır.

28. Özel hayat kavramı eksiksiz bir tanımı bulunmayan

geniş bir kavramdır. Bu kapsamda güvence

altına alınan değerlerden biri de insan onurunun bir görünümü olan kişisel

özerkliktir. Kişisel özerklik her bir bireyin diğer kişilerle ve dış dünyayla

kendi yaşam tercihleri doğrultusunda kişisel ilişki kurabilmesi ve

geliştirebilmesini gerektirir. Anılan hak

kişinin istenmeyen bütün müdahalelerden uzak, kendine özel bir ortamda yaşama

hakkına sahip olduğuna işaret etmekle birlikte kişiliğin serbestçe

geliştirilmesiyle uyumlu birçok hukuki menfaati de içermektedir (Serap

Tortuk, B. No: 2013/9660, 21/1/2015, §§ 31-35; Tevfik Türkmen [GK],

B. No: 2013/9704, 3/3/2016, § 50; Ayşegül Çengel Kömür ve diğerleri, B.

No: 2016/56228, 23/6/2020, § 43).

29. Öte yandan Anayasa’nın “Temel hak

ve hürriyetlerin korunması” başlıklı 40. maddesinin birinci fıkrası “Anayasa

ile tanınmış hak ve hürriyetleri ihlâl edilen herkes, yetkili makama

geciktirilmeden başvurma imkânının sağlanmasını isteme hakkına sahiptir”

hükmünü içermektedir. Anılan hükme göre kişilerin yargı makamları ile idari

makamlar önünde haklarını arayabilmelerine kolaylık ve imkân sağlanması

anayasal bir zorunluluktur. Bu zorunluluk, temel hak ve özgürlüğü ihlal edilen

ya da ihlal edildiğini iddia eden kişilerin ilgili yargı veya idari merciler

nezdinde şikâyetlerini dile getirmesi hususunda devlete gerekli ve yeterli mekanizmaları

oluşturarak uygun koşulları sağlama yükümlülüğü getirmektedir (AYM, E.2019/102,

K.2019/99, 25/12/2019, § 16; E.2021/46, K.2022/47, 21/4/2022, § 15).

30. Bu çerçevede Anayasa’nın anılan

maddesinde güvence altına alınan etkili başvuru hakkı; anayasal bir hakkının

ihlal edildiğini ileri süren herkese hakkın niteliğine uygun olarak iddialarını

inceletebileceği makul, erişilebilir, etkili, ihlalin gerçekleşmesini veya

sürmesini engellemeye ya da sonuçlarını ortadan kaldırmaya elverişli idari ve

yargısal yollara başvuruda bulunabilme imkânının sağlanmasını teminat altına

almaktadır (AYM, E.2019/102, K.2019/99, 25/12/2019, § 17; E.2021/46, K.2022/47,

21/4/2022, § 16).

31. Evlat edinmeyle birlikte evlatlık

ile evlat edinen/edinenler arasında soy bağı kurulmakta olup biyolojik ana ve babaya ait olan haklar ve yükümlülükler evlat

edinene geçmektedir. Bununla birlikte evlatlığın biyolojik ailesiyle arasındaki

nüfus sicili bağı ve mirasçılık ilişkisi devam etmektedir. Böylece evlatlığın

biyolojik ana ve babasıyla olan genetik soy bağı yanında evlatlık ile evlat

edinen/edinenler arasında manevi nitelikte soy bağı kurulmaktadır. Taraflar

arasında evlat edinme ile kurulan manevi nitelikteki bu bağın aile kavramı

kapsamında değerlendirilmesi gerektiği kuşkusuzdur (Murat Demir [GK], B.

No: 2015/7216, 27/3/2019, § 73).

32. Evlatlık ile evlat edinenler

arasında kurulan aile bağının gereği olan ebeveyn ilişkisinin nüfus siciline de

işlenmesine, daha açık bir ifadeyle evlat edinenin/edinenlerin ana ve/veya baba

olarak kaydedilmesine sınırlı hâllerde imkân tanıyan kural, evlat

edinen/edinenler ile evlatlığın Anayasa’nın 20. maddesinde düzenlenen özel

hayata ve aile hayatına saygı gösterilmesini isteme hakkı ile doğrudan

bağlantılıdır.

33. Kişilerce özel hayata saygı

gösterilmesini isteme hakkına müdahale teşkil ettiği ve kaldırılması gerektiği

konusunda ileri sürülecek iddiaların esasının incelenmesine imkân sağlayan ve

gerektiğinde uygun bir telafi yöntemi sunan etkili hukuk yollarının olması

ilgililere etkili başvuru hakkının sağlanması bakımından bir gerekliliktir (Ayten Adalı ve Diğerleri, B. No: 2019/2036, 21/12/2022, § 37). Bu itibarla kural, maddi bir hak

olan özel hayata ve aile hayatına saygı gösterilmesini isteme hakkının korunmasına

yönelik başvuru yoluna erişimi özel olarak düzenleyen Anayasa’nın 40.

maddesinde düzenlenen etkili başvuru hakkıyla da yakından ilişkili

bulunmaktadır.

34. Kuralda eşler tarafından birlikte evlat edinilen ve ayırt etme

gücüne sahip olmayan küçüklerin nüfus kaydına ana ve baba adı olarak evlat

edinen eşlerin adları yazılacağı belirtilerek evlat edinenlerin nüfus sicilinde

ana ve baba olarak kaydedilebileceği hâl olarak belirlenmiştir. Buna karşılık

ayırt etme gücüne sahip küçüğün ya da kısıtlının eşler tarafından birlikte

evlat edinilmesi, üvey evladın evlat edinilmesi ve tek başına evlat edinme

hâllerinde bu kişilerin nüfus sicilinde ana ve/veya baba olarak kaydedilmesine

imkân tanınmamıştır. Başka bir ifadeyle anılan hâllerde evlat edinenlere ve evlatlığa

bu hususta bir talep hakkı verilmemiştir. Söz konusu hâllerde özel hayata saygı

gösterilmesini isteme hakkı kapsamında olan evlat edinme ilişkisinin hem evlat

edinen/edinenler hem de evlatlık bakımından eğitim hayatı ve mesleki hayat gibi

kimlik bilgilerinin paylaşılmasının gerekebileceği sosyal çevrelerde başkaları

tarafından öğrenilebilmesinin ihtimal dâhilinde olduğu açıktır.

35. 4721 sayılı Kanun’un 314. maddesinde evlatlığın evlat

edinenin soyadını alabilmesine dolayısıyla evlat edinmeyle kurulan aile

bağının, ebeveyn ilişkisinin dış dünyada bütünsel aile görüntüsü şeklinde

yansıtılabilmesine imkân tanınmıştır. Buna karşılık anılan hâllerde evlat

edinenin/edinenlerin, ana/baba olarak nüfus siciline kaydının mümkün olmaması

gerçekte kurulan manevi aile bağının dış dünyada bütünsel aile görüntüsü olarak

yansıtılabilmesine, dolayısıyla biyolojik aile bağının üçüncü kişilerden

gizlenebilmesine engel teşkil etmektedir.

36. Anayasa’nın 5. maddesi insanın maddi

ve manevi varlığının gelişmesi için gerekli şartları hazırlamayı devletin temel

amaç ve görevleri arasında saymıştır. Devlet, kişilerin özel hayata saygı

gösterilmesini tam anlamıyla yararlanabilmeleri ve etkili bir şekilde özel

hayata saygı gösterilmesini isteme hakkının korunması amacıyla yasal, idari,

mali, yargısal ve diğer önlemleri almak zorundadır.

37. Özel hayata saygı gösterilmesini

isteme hakkı kapsamında devlet için söz konusu olan yükümlülük, sadece

belirtilen hakka keyfî surette müdahaleden kaçınmakla sınırlı olmayıp, öncelikli

olan bu negatif yükümlülüğe ek olarak, aile yaşamına etkili bir biçimde

saygının sağlanması bağlamında pozitif yükümlülükleri de içermektedir. Söz

konusu pozitif yükümlülükler, kişiler arası ilişkiler alanında olsa da aile

yaşamına saygıyı sağlamaya yönelik tedbirlerin alınmasını zorunlu kılar (Murat Atılgan, B. No: 2013/9047, 7/5/2015, § 26; benzer yöndeki AİHM

kararı için bkz. X ve Y/Hollanda, B. No. 8978/80, 26/3/1985, § 23). Bu

çerçevede evlat edinme ile kurulan aile ilişkisinin üçüncü kişilere karşı gizliliğinin

sağlanmasına yönelik tedbirlerin alınması devletin pozitif yükümlülükleri

kapsamındadır.

38. Kuralla gerek evlat edinen/edinenler

gerekse evlatlık bakımından nüfus sicilinde ana ve/veya baba olarak kayıt

imkânının belirli hâllere özgülenmiş olmasının, kural kapsamında olmayan evlat

edinme ilişkilerinin tarafı olan kişiler bakımından özel hayatın gizliliğinin

korunmasına engel teşkil ettiği gibi bu kişilerin kişisel özerklik çerçevesinde dış dünya ile kuracakları

ilişki bakımından da belirleyici olduğu görülmektedir.

39. Anılan Kanun’un 314. maddesinin beşinci fıkrası ile evlatlığın naklen geldiği aile kütüğü ile evlat edinenin

aile kütüğü arasında her türlü bağın kurulduğu, evlatlıkla ilgili kesinleşmiş

mahkeme kararının her iki nüfus kütüğüne işlenmesinin öngörüldüğü ve altıncı

fıkrası ile de evlat edinme ile ilgili kayıtlar ile belgeler ve bilgilerin

mahkeme kararı olmadıkça veya evlatlık istemedikçe hiçbir şekilde

açıklanamayacağı düzenlenerek evlat edinme ilişkisinin bu ilişkinin tarafları dışındaki

kişilere karşı gizliliğinin sağlanmasının amaçlandığı açıktır. Bu amaç

gözetildiğinde itiraz konusu kural kapsamında olmayan, evlat edinme ilişkileri

bakımından nüfus sicilinde evlat edinen/edinenlerin ana ve/veya baba olarak

kaydedilmelerine imkân tanınmamış olmasının evlat edinme yoluyla kurulan aile

ilişkisinin gizliliği amacını işlevsiz hâle getirebileceği anlaşılmaktadır.

40. Öte yandan söz konusu maddenin birinci fıkrasında ana

ve babaya ait olan haklar ve yükümlülüklerin evlat edinene geçmesinin

öngörüldüğü buna karşılık itiraz konusu kural kapsamında olmayan evlat edinme

ilişkilerinde nüfus sicili kayıtları bakımından evlat edinen ana ve/veya baba

ile evlatlığa fiili durumun sicile de yansımasına imkân tanıyan etkili bir hukuk yolunun da sunulmadığı

anlaşılmaktadır.

41. Bu yönüyle kural, evlat edinme yoluyla kurulan aile

ilişkisinde evlat edinen/edinenlerin ana ve/veya baba olarak nüfus siciline

kaydını belirli hâllere özgülemek suretiyle özel

hayata saygı hakkı ile bağlantılı olarak etkili

başvuru hakkına aykırılık oluşturmaktadır.

42. Açıklanan nedenlerle kural, Anayasa’nın 20. ve 40.

maddelerine aykırıdır. İptali gerekir.

Kuralın Anayasa’nın 2. ve 10.

maddelerine de aykırı olduğu ileri sürülmüş ise de bu bağlamda belirtilen

hususların Anayasa’nın 20. ve 40. maddeleri yönünden yapılan değerlendirmeler

kapsamında ele alınmış olması nedeniyle Anayasa’nın 2. ve 10. maddeleri

yönünden ayrıca bir inceleme yapılmasına gerek görülmemiştir.

Kural, Anayasa’nın 20. ve 40.

maddelerine aykırı görülerek iptal edildiğinden ayrıca Anayasa’nın 41. maddesi

yönünden incelenmemiştir.

V. İPTAL KARARININ YÜRÜRLÜĞE GİRECEĞİ GÜN SORUNU

43. Anayasa’nın 153. maddesinin üçüncü fıkrasında “Kanun,

Cumhurbaşkanlığı kararnamesi veya Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü ya da

bunların hükümleri, iptal kararlarının Resmî Gazetede yayımlandığı tarihte

yürürlükten kalkar. Gereken hallerde Anayasa Mahkemesi iptal hükmünün yürürlüğe

gireceği tarihi ayrıca kararlaştırabilir. Bu tarih, kararın Resmî Gazetede

yayımlandığı günden başlayarak bir yılı geçemez.” denilmekte, 6216 sayılı

Kanun’un 66. maddesinin (3) numaralı fıkrasında da bu kural tekrarlanmak suretiyle

Mahkemenin gerekli gördüğü hâllerde Resmî Gazete’de yayımlandığı günden

başlayarak iptal kararının yürürlüğe gireceği tarihi bir yılı geçmemek üzere

ayrıca kararlaştırabileceği belirtilmektedir.

44. 4721 sayılı Kanun’un 314. maddesinin dördüncü

fıkrasının iptal edilmesi nedeniyle doğacak hukuksal boşluk kamu yararını ihlal

edecek nitelikte görüldüğünden Anayasa’nın 153. maddesinin üçüncü fıkrasıyla

6216 sayılı Kanun’un 66. maddesinin (3) numaralı fıkrası gereğince bu kurala ilişkin

iptal hükmünün kararın Resmî Gazete’de yayımlanmasından başlayarak dokuz ay

sonra yürürlüğe girmesi uygun görülmüştür.

VI. HÜKÜM

A. 22/11/2001

tarihli ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 314. maddesinin dördüncü

fıkrasının Anayasa’ya aykırı olduğuna ve İPTALİNE, iptal hükmünün Anayasa’nın

153. maddesinin üçüncü fıkrası ile 30/3/2011 tarihli ve 6216 sayılı Anayasa

Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 66. maddesinin

(3) numaralı fıkrası gereğince KARARIN RESMÎ GAZETE’DE YAYIMLANMASINDAN

BAŞLAYARAK DOKUZ AY SONRA YÜRÜRLÜĞE GİRMESİNE,

B. 25/4/2006

tarihli ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu’na 19/10/2017 tarihli ve 7039

sayılı Kanun’un 26. maddesiyle eklenen geçici 10. maddenin (1) numaralı

fıkrasında yer alan “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce...” ve “...bu

maddenin yürürlüğünü izleyen beş yıl içinde...” ibarelerinin itiraz başvurusunda bulunan Mahkemenin bakmakta olduğu

davada uygulanma imkânı bulunmadığından bu ibarelere ilişkin başvurunun

Mahkemenin yetkisizliği nedeniyle REDDİNE,

26/7/2023 tarihinde

OYBİRLİĞİYLE karar verildi.

Başkan

Zühtü ARSLAN

Başkanvekili

Hasan Tahsin GÖKCAN

Başkanvekili

Kadir ÖZKAYA

Üye

Engin YILDIRIM

Üye

Muammer TOPAL

Üye

M. Emin KUZ

Üye

Rıdvan GÜLEÇ

Üye

Recai AKYEL

Üye

Yusuf Şevki HAKYEMEZ

Üye

Yıldız SEFERİNOĞLU

Üye

Selahaddin MENTEŞ

Üye

Basri BAĞCI

Üye

İrfan FİDAN

Üye

Kenan YAŞAR

Üye

Muhterem İNCE

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Anayasa Mahkemesi

 

Karar Türü

Norm Denetimi

 

Esas No

2023/3

 

Karar No

2023/139

 

Karar Tarihi

26 Temmuz 2023

 

Oy Durumu

Oybirliği

 

Resmî Kaynak

Anayasa Mahkemesi Norm Kararlar Bilgi Bankası

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Boşanma ve Aile Hukuku

Tüm Çalışma Alanları ›

bottom of page