top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

Norm Denetimi Kararları  ·  AİLE HUKUKU  ·  NORM DENETİMİNDE İPTAL TALEBİNİN REDDİ

Anayasa Mahkemesi Genel Kurulu — Zina Sebebine Dayalı Davada Beş Yıllık Üst Süre

 

2024/83 E., 2024/227 K. · 25 Aralık 2024

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 6 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Zinayı ancak üzerinden beş yıl geçtikten sonra öğrenen eş, bu eylemi özel boşanma sebebi olarak ileri süremez. Anayasa Mahkemesi, bu sürenin boşanmak isteyen eşin mahkemeye başvurusunu etkisiz kılıp kılmadığını inceledi. Eşin aynı olayı güven sarsıcı davranış olarak ileri sürüp evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına dayanabilmesini dikkate aldı. Bu davada ortak hayatın çekilmez hâle geldiğinin de ispatlanması gerektiğini belirterek itirazı reddetti.

 

Hukuki İlke

 

Beş yıllık hak düşürücü süre zina sebebine özgüdür. Aynı olayın genel boşanma sebebi kapsamında değerlendirilmesi, o sebebin kendi koşullarının ispatına bağlıdır.

 

Sonuç

 

Türk Medeni Kanunu’nun 161. maddesinin ikinci fıkrasındaki “her hâlde zina eyleminin üzerinden beş yıl” ibaresine yönelik itiraz oybirliğiyle reddedildi.

 

Kararın Kapsamı

 

Zinanın öğrenildiği tarihten başlayan altı aylık süre ile eylemden başlayan beş yıllık üst sınır ayrı hesaplanır. Hüküm, beş yıllık sınıra ilişkindir.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu — m. 161, 166/1-2, 174
    Kararda değerlendirilen hüküm

  • Türkiye Cumhuriyeti Anayasası — m. 20, 40
    Kararda değerlendirilen hüküm

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

 

ANAYASA MAHKEMESİ KARARI

Esas Sayısı : 2024/83

Karar Sayısı : 2024/227

Karar Tarihi : 25/12/2024

R.G.Tarih-Sayı : 18/3/2025-32845

İTİRAZ YOLUNA BAŞVURAN: Ankara 18. Aile Mahkemesi

İTİRAZIN KONUSU: 22/11/2001

tarihli ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 161. maddesinin ikinci fıkrasının

“…her hâlde zina eyleminin üzerinden beş yıl geçmekle dava hakkı düşer.”

bölümünün Anayasa’nın 5., 10., 13., 20., 36. ve 40. maddelerine aykırılığı

ileri sürülerek iptaline karar verilmesi talebidir.

OLAY: Boşanma

davasında itiraz konusu kuralın Anayasa’ya

aykırı olduğu kanısına varan Mahkeme, iptali için başvurmuştur.

I. İPTALİ İSTENEN KANUN HÜKMÜ

Kanun’un itiraz konusu

kuralın da yer aldığı 161. maddesi şöyledir:

“I. Zina

Madde 161- Eşlerden biri zina ederse, diğer eş boşanma

davası açabilir.

Davaya hakkı olan eşin boşanma sebebini öğrenmesinden

başlayarak altı ay ve her hâlde zina eyleminin üzerinden beş yıl geçmekle

dava hakkı düşer.

Affeden tarafın dava hakkı yoktur.”

II. İLK İNCELEME

1. Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü hükümleri uyarınca Kadir

ÖZKAYA, Hasan Tahsin GÖKCAN, Basri BAĞCI, Engin YILDIRIM, Rıdvan GÜLEÇ, Recai

AKYEL, Yusuf Şevki HAKYEMEZ, Yıldız SEFERİNOĞLU, Selahaddin MENTEŞ, İrfan

FİDAN, Kenan YAŞAR Yılmaz AKÇİL ve Ömer ÇINAR’ın katılımlarıyla 9/5/2024 tarihinde

yapılan ilk inceleme toplantısında öncelikle

sınırlama sorunu görüşülmüştür.

2. Anayasa’nın 152. ile 30/3/2011

tarihli ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında

Kanun’un 40. maddelerine göre bir davaya bakmakta olan mahkeme, o dava

sebebiyle uygulanacak bir kanunun veya Cumhurbaşkanlığı kararnamesinin

hükümlerini Anayasa’ya aykırı görmesi hâlinde veya taraflardan birinin ileri

sürdüğü aykırılık iddiasının ciddi olduğu kanısına varması durumunda bu

hükümlerin iptalleri için Anayasa Mahkemesine başvurmaya yetkilidir. Ancak

anılan maddeler uyarınca bir mahkemenin Anayasa Mahkemesine başvurabilmesi için

elinde yöntemince açılmış ve mahkemenin görev kapsamına giren bir davanın

bulunması, iptali talep edilen kuralın da o davada uygulanacak olması gerekir.

Uygulanacak kural ise bakılmakta olan davanın değişik evrelerinde ortaya çıkan

sorunların çözümünde veya davayı sonuçlandırmada olumlu ya da olumsuz yönde etki

yapacak nitelikteki kurallardır.

3. 4721 sayılı Kanun’un 161. maddesinin

ikinci fıkrasında davaya hakkı olan eşin,

boşanma sebebini öğrenmesinden başlayarak altı ay ve her hâlde zina eyleminin

üzerinden beş yıl geçmekle dava hakkının düşeceği öngörülmüştür. İtiraz yoluna başvuran Mahkeme, anılan fıkranın “…her

hâlde zina eyleminin üzerinden beş yıl geçmekle dava hakkı düşer.” bölümünün iptalini talep etmiştir.

4. İtiraz konusu kuralda yer alan “…geçmekle dava

hakkı düşer.” ibaresi “…her hâlde zina eyleminin üzerinden beş yıl...”

ibaresinin yanı sıra itiraz konusu olmayan “…boşanma sebebini öğrenmesinden başlayarak altı ay…” ibaresi

bakımından da geçerli, ortak kural niteliğindedir. Bu itibarla kuralın esasına

ilişkin incelemenin kuralda yer alan “…her hâlde zina eyleminin üzerinden

beş yıl…” ibaresi ile sınırlı olarak yapılması gerekir.

5. Açıklanan nedenle 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı

Türk Medeni Kanunu’nun 161. maddesinin ikinci fıkrasının “…her hâlde zina

eyleminin üzerinden beş yıl geçmekle dava hakkı düşer.” bölümünün esasının

incelenmesine, esasa ilişkin incelemenin anılan bölümde yer alan “…her hâlde

zina eyleminin üzerinden beş yıl…” ibaresi ile sınırlı olarak

yapılmasına OYBİRLİĞİYLE karar verilmiştir.

III. ESASIN

İNCELENMESİ

6. Başvuru

kararı ve ekleri, Raportör Elif ÇELİKDEMİR ANKITCI tarafından hazırlanan işin

esasına ilişkin rapor, itiraz konusu kanun hükmü, dayanılan Anayasa kuralları

ve bunların gerekçeleri ile diğer yasama belgeleri okunup incelendikten sonra

gereği görüşülüp düşünüldü:

A. Anlam

ve Kapsam

7. Konusunu evlilik dışı cinsel ilişkinin

oluşturduğu zina, öğretide de kabul edildiği üzere evlilik bağının eşlere

yüklediği cinsel bağlılığın ihlali olarak tanımlanabilir (AYM, E.1996/15, K.1996/34,

23/9/1996). 4721 sayılı Kanun’un 161.

maddesinin birinci fıkrasında eşlerden

birinin zina etmesi durumunda diğer eşin boşanma davası açabileceği

belirtilmiştir.

8. Anılan Kanun’da boşanma nedenleri

mutlak ve nispi olarak düzenlenmiştir. Buna göre mutlak boşanma sebeplerinin

varlığının ortaya konulması hâlinde yargı makamlarınca boşanmaya hükmedilir.

Buna karşın nispi boşanma sebeplerinin varlığı tek başına evliliğin sona ermesi

için yeterli görülmemekte, ayrıca ortak hayatın çekilmez olduğunun taraflarca

ispatlanması gerekmektedir. Kanun’a göre mutlak boşanma nedenleri; zina, hayata

kast, pek kötü veya onur kırıcı davranış, terk, anlaşmalı boşanma ve eylemli

ayrılıktır.

9. Zina eylemi, sadakat yükümlülüğünün

ihlal edilmesinin özel bir biçimi olarak mutlak boşanma nedenleri kapsamında

öngörülmüştür. Buna göre zina eyleminin ispatlanması hâlinde hâkim tarafından

başkaca bir araştırma yapılmaksızın boşanmaya karar verilecektir. Başka bir

ifadeyle zinanın varlığının ortaya konulması hâlinde hâkimin boşanma kararı

vermeme yönünde bir takdir yetkisi bulunmamaktadır.

10. Anılan maddenin

ikinci fıkrasında zina sebebine dayalı olarak boşanma davası açma süreleri

düzenlenmiştir. Söz konusu fıkrada zinanın öğrenilmesinden itibaren altı ay ve

her hâlde zina eyleminden itibaren beş yıl içinde boşanma davası açılmadığı

takdirde bu boşanma sebebine dayalı olarak dava açma hakkının düşeceği hükme

bağlanmıştır. Fıkrada yer alan “…her hâlde zina eyleminin üzerinden beş yıl…”

ibaresi itiraz konusu kuralı oluşturmaktadır. Bu itibarla kurala göre zina

eyleminden itibaren beş yıl içinde dava açılmazsa bu sebebe dayanılarak dava

açılamayacaktır.

11. Anılan sürenin hak

düşürücü nitelikte olması sebebiyle taraflarca ileri sürülmese de bu süre hâkim

tarafından resen gözetilir. Tek eylemden ibaret olan zinada süre, eylemin

gerçekleşmesinden itibaren başlarken devam eden eylemlerden oluşan zinada bu süre

son eylem tarihinden itibaren işlemeye başlamaktadır.

B. İtirazın

Gerekçesi

12. Başvuru kararında

özetle; itiraz konusu kuralın eşin zinayı bilebilecek durumda olmamasına rağmen

beş yıl geçtikten sonra öğrenmesi hâlinde zina nedeniyle boşanma davası açma

imkânını engellediği, kuralla eşler arasındaki eşitliğin zina yapan eş lehine

bozulduğu, zina eyleminin evliliğin ağır kusurlarından sayılması nedeniyle

diğer eşe daha yüksek tazminat hakkı tanınmasına rağmen bu tazminat hakkının

beş yılla sınırlandığı, kişinin beş yıl geçtikten sonra haberdar olduğu zinaya

dayanarak dava açma imkânının ortadan kaldırılmasının etkili başvuru hakkını

ihlal ettiği belirtilerek kuralın Anayasa’nın

5., 10., 13., 20., 36. ve 40. maddelerine aykırı olduğu ileri sürülmüştür.

C. Anayasa’ya

Aykırılık Sorunu

13.

Anayasa’nın “Özel hayatın gizliliği” başlıklı 20. maddesinin birinci fıkrasında “Herkes,

özel hayatına ve aile hayatına saygı gösterilmesini isteme hakkına sahiptir.

Özel hayatın ve aile hayatının gizliliğine dokunulamaz.” denilmiştir.

14.

Anılan maddenin gerekçesinde de belirtildiği üzere özel hayata ve aile hayatına

saygı gösterilmesini isteme hakkı bir yönüyle özel hayatın gizliliğinin

korunmasını, başkalarının gözleri önüne serilmemesini, bir başka ifadeyle

kişinin özel hayatında yaşananların yalnız kendisi veya kendisinin bilmesini

istediği kimseler tarafından bilinmesini isteme hakkını korurken diğer yönüyle

resmî makamların özel hayata müdahale edememesi yani kişinin ferdî ve aile

hayatını kendi anladığı gibi düzenleyip yaşayabilmesi hakkını güvence altına

almaktadır (AYM, E.2020/64, K.2020/70, 12/11/2020, § 10; E.2022/105, K.2023/54,

22/3/2023, § 16; E.2023/116, K.2024/56, 22/2/2024, § 14).

15. Anayasa Mahkemesinin bireysel başvuru alanında verdiği

kararlarda sıkça vurgulandığı üzere özel hayat

kavramı eksiksiz bir tanımı bulunmayan geniş bir kavramdır. Bu kapsamda korunan

hukuki değer esasen kişisel bağımsızlıktır. Özel hayata saygı hakkının

kapsamının belirlenmesinde bireyin kişiliğini geliştirmesi ve

gerçekleştirmesi kavramı temel alınmaktadır. Anılan hak; herkesin

istenmeyen bütün müdahalelerden uzak, kendine özel bir ortamda yaşama hakkına

sahip olduğuna işaret etmekle birlikte kişiliğin serbestçe geliştirilmesiyle

uyumlu birçok hukuki menfaati de içermektedir (Serap Tortuk [1. B.], B. No: 2013/9660, 21/1/2015, §§ 31-36; Bülent

Polat [G.K.], B. No: 2013/7666,10/12/2015, §§ 61-63; Tevfik

Türkmen [GK], B. No: 2013/9704, 3/3/2016, §§ 50-52; Ata Türkeri [1. B.],

B. No: 2013/6057, 16/12/2015, §§ 30-32).

16. Evlilik birliğinin

kurulmasının yanı sıra sona erdirilmesi de özel hayata saygı gösterilmesini

isteme hakkıyla doğrudan ilgilidir (AYM, E.2023/116, K.2024/56, 22/2/2024, § 17).

Evlilik birliği eşler arasında sadakat esasına dayanmakta olup bu yükümlülüğün

eşlerden biri tarafından ihlal edilmesi hâlinde diğer eşin bu birliği sona

erdirmek istemesi özel hayatın bir unsuru olan kişisel özerkliğin bir

gereğidir. Zinanın eşler arasındaki sadakat yükümlülüğünü ihlal eden bir

davranış olduğu açıktır. Dolayısıyla bir kimsenin zina eden eşle olan evlilik

birliğini ortadan kaldırma imkânına sahip olması özel hayata saygı hakkı

kapsamında ona sağlanması gereken güvenceler arasındadır.

17. Kural uyarınca zina sebebine dayanarak boşanma davası

açma hakkı olan eşin zina eyleminden itibaren beş yıl içinde dava açması

gerekmektedir.

18. Anayasa’nın 40. maddesinin

birinci fıkrasında “Anayasa ile tanınmış hak ve hürriyetleri ihlâl edilen

herkes, yetkili makama geciktirilmeden başvurma imkânının sağlanmasını isteme

hakkına sahiptir.” denilmiştir. Anılan hükme göre kişilerin yargı makamları

ile idari makamlar önünde haklarını arayabilmelerine kolaylık ve imkân

sağlanması anayasal bir zorunluluktur. Bu zorunluluk, temel hak ve özgürlüğü

ihlal edilen ya da ihlal edildiğini iddia eden kişilerin ilgili yargı veya

idari merciler nezdinde şikâyetlerini dile getirmesi hususunda devlete gerekli

ve yeterli mekanizmaları oluşturarak uygun koşulları sağlama yükümlülüğü

getirmektedir (AYM, E.2019/102, K.2019/99, 25/12/2019, § 16).

19. Bu çerçevede

Anayasa’nın anılan maddesinde güvence altına alınan etkili başvuru hakkı,

anayasal bir hakkının ihlal edildiğini ileri süren herkese hakkın niteliğine

uygun olarak iddialarını inceletebileceği makul, erişilebilir, etkili, ihlalin

gerçekleşmesini veya sürmesini engellemeye ya da sonuçlarını ortadan kaldırmaya

elverişli idari ve yargısal yollara başvuruda bulunabilme imkânının

sağlanmasını teminat altına almaktadır (AYM, E.2019/102, K.2019/99, 25/12/2019,

§ 17).

20. Boşanma davası

açmak isteyen eşinin zina eylemini öğrenip öğrenmemesinden bağımsız olarak beş

yıl içinde dava açmadığı takdirde bu sebebe dayalı olarak dava açma hakkının

düşeceğini öngören kural, kişinin özel hayatına saygı hakkı bağlamında boşanma

hakkıyla bağlantılı olarak etkili başvuru hakkıyla ilgilidir.

21. Temel haklarla ilgili bir başvuru yolu öngörülmüşse

etkili başvuru hakkı, bu yolun erişilebilirliğini de güvence altına

almaktadır. Bu itibarla dava açma koşullarından biri olan dava açma süresi

temel haklarla ilgili olarak öngörülen başvuru yolunun erişilebilirliği ile

ilgilidir. Zina yapan eşe karşı diğer eş, eylemi öğrendiği tarihten itibaren

altı ay ve itiraz konusu kural gereğince eylemin gerçekleşmesinden itibaren beş

yıl içinde dava açmalıdır.

22.

Eşlerin zina eylemini öğrendiği tarihten itibaren altı ay içinde dava açma

hakları bulunmaktadır. Evlilik birliğini temelden sarsıcı niteliği bulunan bu

ağır kusurun diğer eş tarafından affedilmesi hâlinde 4721 sayılı Kanun’un 161.

maddesinin üçüncü fıkrasına göre artık bunun boşanma sebebi olarak ileri

sürülmesi mümkün değildir. Dolayısıyla kanun koyucu bu kusurun evlilik

birliğinin ortadan kaldırılmasına dayanak alınmasını, aleyhine zina eylemi

gerçekleştirilen eşin iradesine bırakmış olup bu iradeyi eylemin

öğrenilmesinden itibaren altı ay içinde ortaya koymasını beklemektedir.

23. Zinanın gerçekleşme

tarihinden itibaren bu sebebe dayalı olarak boşanma davası açılabilmesi için

kuralla azami bir süre öngörülmüştür. Kurala göre eylemin gerçekleşmesinden

itibaren beş yıl geçmekle zina sebebine dayalı olarak boşanma davası

açılamamaktadır. Böylece eşe, diğer eşin zina eylemini öğrenmemesi veya

öğrenebilecek durumda olmaması hâlinde dahi beş yıl önceki eyleme dayalı olarak

dava açma hakkı tanınmamıştır. Bu itibarla kuralla, kanun koyucunun kusurlu

eşin evlilik hayatı boyunca süresiz biçimde mutlak bir boşanma tehdidiyle karşı

karşıya kalmasının önüne geçmeyi amaçladığı anlaşılmaktadır.

24. Bu bağlamda kuralla

dava açma süresinin zina eylemini gerçekleştiren eş lehine beş yılla

sınırlandırılmasının diğer eş bakımından boşanma hakkı bağlamında özel hayatıyla

bağlantılı olarak etkili başvuru hakkına etkisi değerlendirilmelidir. Aleyhine

zina eylemi gerçekleştirilen eşin bu eylemi beş yıl içinde öğrenmesiyle bu

sebebe dayalı olarak boşanma davası açabileceği açıktır.

25. Öte yandan beş yıl

içinde eylemin öğrenilmemesi hâlinde bu sebeple boşanma davası açılamaması,

kusuru olmayan eşin evliliğin sonlandırılması amacıyla yargı mercilerine

başvuru yapamaması sonucunu doğurmamaktadır. Başka bir ifadeyle zina eyleminin

üzerinden beş yıl geçtikten sonra zinayı öğrenen eşin anılan Kanun’da

düzenlenen diğer boşanma sebeplerine ve bu kapsamda evlilik birliğinin

temelinden sarsılması sebebine dayanarak boşanma davası açmasına, açtığı bu

davada eşinin beş yıl önceki zina eylemini güven sarsıcı davranış olarak ileri

sürmesine engel bir düzenleme bulunmamaktadır.

26. Nitekim Kanun’un

166. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında düzenlenen evlilik birliğinin

temelinden sarsılmasına dayalı boşanma davaları, daha az kusurlu olan eş

tarafından herhangi bir süreye tabi olmaksızın evlilik süresi boyunca

açılabilmektedir. Bu yargılamada mahkeme, tarafların kusurlarının ağırlığını

değerlendirerek bir sonuca varmaktadır.

27. Bir nispi boşanma

sebebi olan evlilik birliğinin temelden sarsılması sebebine dayalı olarak

açılacak boşanma davasında -bir mutlak boşanma sebebi olan zina sebebine dayalı

olarak açılan boşanma davasından farklı olarak- davacı ayrıca ortak hayatın

çekilmez hâle geldiğini ispatlama yükümlülüğü altında bulunsa da davacıya bu

şekilde bir ispat külfeti yüklenmesi boşanma davasının başarıya ulaşma şansını ortadan

kaldırmadığı gibi ciddi bir biçimde azalttığı da söylenemez. Dolayısıyla beş

yıldan önce gerçekleşen zina eylemlerinin bir nispi boşanma sebebi olarak kabul

edilmesi ve nispi boşanma sebebi olarak dava konusu edilebilmesi sadakatsizliğe

uğrayan eşin evlilik birliğini sonlandırılabilmesi hakkı bağlamında ona

sağlanan yargısal başvuru imkânını etkisiz kılmamaktadır.

28. Yine Kanun’un 174.

maddesinde boşanma nedeniyle manevi tazminat hakkı düzenlenmiştir. Anılan

maddeye göre boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya

uğrayan taraf, kusurlu olan diğer taraftan manevi tazminat talep edebilir.

Zinayı beş yıl geçtikten sonra öğrenen eş, bu kusurlu davranışı nedeniyle eşi

aleyhine boşanma davası açabileceği gibi açılan davada bu sebeple tazminat

talebinde de bulunabilecektir.

29. Bu itibarla zina

mutlak boşanma sebebine dayalı boşanma davalarının azami süreyle

sınırlandırılmasını öngören kuralın, kusurlu olmayan eşin evliliğini

sonlandırabilmesine ilişkin başvuru yolunun erişilebilirliğini ve etkililiğini

zedelemediği sonucuna ulaşılmıştır.

30. Açıklanan nedenlerle kural, Anayasa’nın 20. ve 40.

maddelerine aykırı değildir. İtirazın reddi gerekir.

Kuralın

Anayasa’nın 5. ve 36. maddelerine de aykırı olduğu ileri sürülmüş ise de bu bağlamda

belirtilen hususların Anayasa’nın 20. ve 40. maddeleri kapsamında ele alınmış

olması nedeniyle Anayasa’nın 5. ve 36. maddeleri yönünden ayrıca bir inceleme

yapılmasına gerek görülmemiştir.

Kuralın Anayasa’nın 10. ve 13. maddeleriyle ilgisi görülmemiştir.

IV. HÜKÜM

22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun

161. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “…her hâlde zina eyleminin

üzerinden beş yıl…” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olmadığına ve

itirazın REDDİNE 25/12/2024 tarihinde OYBİRLİĞİYLE karar verildi.

Başkan

Kadir ÖZKAYA

Başkanvekili

Hasan Tahsin GÖKCAN

Başkanvekili

Basri BAĞCI

Üye

Engin YILDIRIM

Üye

Rıdvan GÜLEÇ

Üye

Yusuf Şevki HAKYEMEZ

Üye

Yıldız SEFERİNOĞLU

Üye

Selahaddin MENTEŞ

Üye

İrfan FİDAN

Üye

Kenan YAŞAR

Üye

Muhterem İNCE

Üye

Yılmaz AKÇİL

Üye

Ömer ÇINAR

Üye

Metin KIRATLI

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Anayasa Mahkemesi

 

Karar Türü

Norm Denetimi

 

Esas No

2024/83

 

Karar No

2024/227

 

Karar Tarihi

25 Aralık 2024

 

Oy Durumu

Oybirliği

 

Resmî Kaynak

Anayasa Mahkemesi Norm Kararlar Bilgi Bankası

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Boşanma ve Aile Hukuku

Tüm Çalışma Alanları ›

bottom of page