top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

AİLE HUKUKU  ·  BOZMA

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
Fiilî Ayrılıkta Sağ Kalan Eşin Kusuru

 

2025/5645 E., 2026/56 K. · 12 Ocak 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 1 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Fiilî ayrılığa dayalı boşanma davası sürerken eş ölürse, önceki boşanma davasını açıp ortak hayata dönmeyen sağ kalan eş kusurlu sayılır mı? Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, ölen erkeğin davası Türk Medeni Kanununun 166. maddesinin son fıkrasına dayandığından önceki davayla boşanma sebebini oluşturan ve ortak yaşama yanaşmayan kadını kusurlu saydı. Davayı mirasçı sürdürmüş; ilk derece mahkemesi, dava fiilî ayrılığa dayandığı ve önceki davada kimseye kusur yüklenmediği için iki eşi de boşanmaya yol açacak ölçüde kusurlu bulmamış, istinaf başvurusu esastan reddedilmişti. Daire istinaf kararını kaldırıp ilk derece kararını kusur yönünden oy birliğiyle bozdu.

 

Hukuki İlke

 

Daire, ölen erkeğin Türk Medeni Kanununun 166. maddesinin son fıkrasına dayanan davasını mirasçının kusur tespiti için sürdürdüğü bu dosyada, önceki davayı açarak boşanma sebebini oluşturan ve ortak yaşama dönmeyen kadının kusurlu olduğunu, ilk derece mahkemesinin de sağ kalan eşin kusurlu olduğunu tespit etmesi gerektiğini kabul etti.

 

Sonuç

 

Bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunu esastan reddeden kararı kaldırıldı ve ilk derece mahkemesi kararı kusur belirlemesi yönünden bozuldu; karar oy birliğiyle verildi. Dosya ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği bölge adliye mahkemesine gönderildi.

 

Kararın Dosyaya Etkisi

 

İlk derece mahkemesi, mirasçının sürdürdüğü davada sağ kalan kadının kusurunu bu bozma doğrultusunda yeniden belirleyecek; bozma yalnız kusur belirlemesine ilişkin.

 

İlgili Mevzuat

 

  • Türk Medeni Kanunu — m. 181/2
    Dava türü bu fıkraya göre kusur tespiti olarak gösterildi ve bölge adliye mahkemesi ilk kaldırma kararında incelemenin bu maddeye göre yapılmasını istedi.

  • Türk Medeni Kanunu — m. 166/son
    Daire, ölen erkeğin asıl davasının bu hükme dayandığını belirterek önceki davayı açan sağ kalan kadını kusurlu saydı.

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

 

2. Hukuk Dairesi 2025/5645 E. , 2026/56 K.


"İçtihat Metni"


İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/400 E., 2025/847 K.

DAVA TÜRÜ : Kusur Tespiti (TMK md. 181/2)

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 8. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/273 E., 2023/704 K.


Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı mirasçısı vekili tarafından kusur belirlemesi ve eksik inceleme yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:


İlk Derece Mahkemesince evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı karşılıklı boşanma davasında yapılan yargılama sonucunda asıl ve karşı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen karara karşı erkek mirasçısı tarafından yapılan istinaf başvurusu sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince TMK'nun 181.maddesi uyarınca inceleme yapılması yönünde kararın kaldırılmasına karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesi tarafından kaldırma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş, kararın erkek mirasçısı tarafından istinaf edilmesi üzerine istinaf başvurusunun kabulüne ve kusur tespiti konusunda değerlendirme yapılması gerektiğinden kararın kaldırılmasına ve Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, son olarak İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen 31.10.2023 tarihli kararda ''davacı yargılama aşamasında vefat ettiğinden boşanma ile ilgili davanın konusuz kaldığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, müteveffa tarafından açılan davanın fiili ayrılık nedenine dayalı açıldığı, daha önce reddedilen boşanma davasında da davacı ve karşı davacıya kusur atfedilmediğinden, her iki tarafın da boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurunun bulunmadığına'' karar verilmiş, kararın müteveffa erkek mirasçısı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince sağ kalan eşin boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olmadığının tespitine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık olmadığı, her ne kadar sadece sağ kalan eş yönünden kusurlu olup olmadığının tespiti ile yetinilmesi gerekmekte ise de tek istinaf başvurusunda bulunan mirasçı olduğundan ve murisi ile ilgili "kusurlu olmadığına ilişkin tespit" artık kazanılmış hak teşkil edeceğinden yanlışlığa işaret edilmesi ile yetinilmesi gerekeceği gerekçesiyle davacı mirasçısının yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı erkek mirasçısı tarafından temyiz edilmiştir.


Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı-karşı davacı kadının dava evvel İzmir 3. Aile Mahkemesinin 20.12.2010 tarih, 2010/407 Esas - 2010/1125 Karar sayılı dosyası ile erkek aleyhine dava açtığı, erkek tarafından da karşı dava açılması üzerine evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı karşılıklı boşanma davasında yapılan yargılama sonucunda evlilik birliğinin taraflardan birisinin kusuru nedeniyle temelinden sarsıldığı kanıtlanamadığından her iki davanın da reddine karar verildiği ve bu kararın Dairemiz denetiminden geçerek 29.03.2012 tarihinde kesinleştiği görülmüştür.


Eldeki asıl davanın TMK'nun 166/son maddesine dayanarak açıldığı, bu durumda daha evvel boşanma davasını açarak boşanma sebebi yaratan ve birlikte yaşamaktan kaçınan kadının kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. İlk Derece Mahkemesince sağ kalan eşin kusurlu olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.


KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,


2.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda gösterilen sebeple hükmün kusur belirlemesi yönünden BOZULMASINA,


Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine,


Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,


12.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Kusur Tespiti Davasında Yeni Delil

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Kusur Tespiti Davasında Terk Vakıası

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu — Reddedilen Boşanma Davasındaki Kusur Belirlemesinin Fiilî Ayrılık Davasına Etkisi

Tüm Aile Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

İçtihatlar

Boşanma ve Aile Hukuku

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi

 

Esas No

2025/5645

 

Karar No

2026/56

 

Karar Tarihi

12 Ocak 2026

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Boşanma ve Aile Hukuku

Tüm Çalışma Alanları ›

bottom of page