İŞ HUKUKU · ONAMA
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Yapılmayan Bayi Ziyaretinin Cihaza Kaydı, İşten Ayrılma Bonusu ve Fazla Mesai
2025/10119 E., 2026/1601 K. · 23 Şubat 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026
Kararın Özeti
Saha çalışanı, gitmediği bayileri el cihazına ziyaret etmiş gibi kaydetti. İşverenin bu nedenle yaptığı fesih haklı bulundu. Kıdem ve ihbar tazminatları reddedildi. İşyerinde yalnız kıdem tazminatına hak kazanarak ayrılanlara yapılan bonus ödemesi için de gereken koşul oluşmadı. Buna karşılık tanık anlatımlarıyla kanıtlanan fazla çalışma ücreti kabul edildi. Çalışanın temyiz itirazları reddedilerek karar onandı.
Hukuki İlke
Gerçeğe aykırı ziyaret kayıtları fesih bakımından incelenirken ayrılma bonusu işyerinin ödeme koşullarına göre değerlendirildi. Önceden yapılmış fazla çalışma hakkındaki talep, fesihten bağımsız olarak tanık anlatımlarına göre karşılandı.
Sonuç
İşçinin temyizi üzerine bonus, kıdem ve ihbar tazminatlarının reddini ve fazla çalışma alacağının kabulünü içeren hüküm oy birliğiyle onandı.
İlgili Mevzuat
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 370/1, 371
Temyiz incelemesi ve onama.
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
9. Hukuk Dairesi 2025/10119 E. , 2026/1601 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/3369 E., 2025/2548 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 59. İş Mahkemesi
SAYISI : 2023/168 E., 2024/400 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işveren nezdinde 01.09.2012-30.09.2022 tarihleri arasında saha ve dijital iş geliştirme uzmanı olarak çalıştığını, davalı işyerinde normal çalışma düzeni 08.00-17.00 saatleri arasında olmasına rağmen müvekkilinin akşam 21.00'e kadar çalıştırıldığını, günlük ortalama 200-250 km yol yaparak saatlerce fazla çalışmaya zorlanan müvekkilinin fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, tüm çalışması boyunca tek bir uyarı dahi almayan müvekkilinin performans değerlendirmelerinde başarılı olarak değerlendirildiğini ancak iş sözleşmesinin hiçbir uyarıda bulunulmadan haklı sebeple feshedilmesinin ağır bir sonuç olduğunu, davalı işveren tarafından iş sözleşmesi haklı sebeple feshedilen işçilere dahi kıdem ve ihbar tazminatı ile bonus tazminatının ödendiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, bonus tazminatı, ikramiye alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili nezdinde 03.09.2012-30.09.2022 tarihleri arasında çalıştığını, müvekkilinin faaliyet gösterdiği sektörde rekabetin yoğun olması nedeniyle şirket satış faaliyetlerinde bayi ziyaretlerinin çok önemli olduğunu, davacı ve benzer pozisyonda görev yapan tüm çalışanların görevlerini ifa ederken el cihazı kullandığını, bu cihazda tüm bayilerin bilgileri olduğunu ve bayi ziyaretleri sırasında bu ziyaretlerin el cihazına kaydedildiğini, 23.09.2022 tarihinde davacının söz konusu bayi ziyaretleri gerçekleştirmediğinin tespit edildiğini ve iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, davalı işyerinde iş sözleşmesi haklı sebeple feshedilen hiçbir işçiye tazminat ödenmediğini, ayrıca davacının ödenmeyen işçilik alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tüm dosya kapsamına göre davacının bayi ziyaretine gitmemesine rağmen verilen cihazda kendisini bayilere gitmiş gibi gösterdiği anlaşıldığından iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiği kanaatine varılarak kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddedildiği, bonus tazminatının işyerinde kıdem tazminatını hak ederek ayrılan işçilere yapıldığı dikkate alındığında bonus tazminatı talebinin reddine karar verildiği, ayrıca davacının ödenmeyen ücret, ikramiye, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağını bulunmadığı ancak fazla çalışma yaptığına ilişkin iddiasının tanık beyanlarına göre ispatlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun miktar itibarıyla reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Davalı işverenin şirket politikası gereği kendi isteği ile işten ayrılan yahut iş sözleşmesi haklı sebeple feshedilen işçilere de kıdem ve ihbar tazminatı ile bonus tazminatı ödediğini,
2. Davacıya bildirilen haklı sebeple fesih gerekçesi ile ... Kurumuna bildirilen fesih gerekçesinin farklı olduğunu ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının dava konusu işçilik alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
23.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi: Yeni İşyeri Hazırlığı ve Haklı Fesih
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi: Fazla Çalışmada Tanık Dönemi ve Hafta Tatili Ayrımı
İlgili Sayfalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/10119
Karar No
2026/1601
Karar Tarihi
23 Şubat 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları