İŞ HUKUKU · BOZMA
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Komşu İşyeri Tanığı ve Alt İşveren Araştırması
2026/2736 E., 2026/5307 K. · 8 Haziran 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026
Kararın Özeti
Emekli olduktan sonra da hastanede çalıştığını ileri süren güvenlik görevlisinin kesintisiz hizmeti, komşu işyeri tanığının anlatımıyla kabul edildi. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, tanığın ilgili dönemde gerçekten komşu işyerinde çalışıp çalışmadığının araştırılmasını istedi. Ayrıca sigorta kayıtlarında görünen diğer işverenlerle hastane arasındaki asıl işveren ve alt işveren ilişkisi açıklığa kavuşturulmalıydı. Bu iki eksik araştırma nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi hükmü bozuldu.
Hukuki İlke
Sigortasız dönem bakımından komşu işyeri tanığının beyanına dayanılacaksa tanığın çalışma yeri ve dönemi somutlaştırılmalı; bildirimi yapan işverenlerle davalı arasındaki alt işveren ilişkisi ayrıca araştırılmalıdır.
Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, hizmet süresi ve işveren ilişkisi yönünden eksik araştırma nedeniyle bozuldu.
Kararın Dosyaya Etkisi
Tanığın ilgili dönemdeki komşu işyeri çalışması ve kayıtlı işverenlerin davalıyla ilişkisi araştırıldıktan sonra alacaklar yeniden değerlendirilecektir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuş, somut kişi veya yer belirleme riski taşıyan dar bölüm gizlenmiştir.
9. Hukuk Dairesi 2026/2736 E. , 2026/5307 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/2084 E., 2026/17 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 27. İş Mahkemesi
SAYISI : 2023/23 E., 2025/887 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 01.09.1998-07.08.2018 tarihleri arasında güvenlik görevlisi sıfatı ile çalıştığını, çalışmasının son 7-8 yılında haftada 5 gün 20.00-08.00 saatleri arasında çalıştığını, ondan önceki dönemde ise 24 saat çalışma esası ile çalıştırıldığını, fazla çalışma ödemelerinin yapılmadığını, yıllık izinlerin kullandırmadığını, ulusal bayram ve genel tatil çalışmaları karşılığı ile asgari geçim indirimi ve son aya ilişkin ücretinin ödenmediğini, bilgisi olmaksızın işverenin işe giriş çıkış yaptığını, ayda 6 gün çalışıyor gösterilerek priminin eksik yatırıldığını, bu nedenlerle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatları, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi, yıllık ücretli izin ve 2018 Temmuz ayı ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 04.03.2016 tarihinde hizmet satın alınan ... ünvanlı işyerinde çalıştığını, 14.08.2016 tarihinde yine hizmet alınan ... Ltd. Şti.nde çalışmaya başladığının tespit edildiğini, iş sözleşmesini kendisi feshettiğinden ihbar tazminatı talep etmesinin mümkün olmadığını, fazla çalışma yaptığı ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı iddialarının yerinde olmadığını, fazla çalışma yapmaları hâlinde karşılıklarının bordrolara yansıtıldığını ve bankadan ödendiğini, davacının fesih sebebi olarak öne sürdüğü sebeplerin gerçek dışı olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı doğrultusunda yapılan yargılama sonucunda, davacının sigortalı olduğu dönemlerde davalı işyerinde çalıştığı, davalı işyerindeki kıdeminin 01.09.1998-05.04.2006 tarihleri arasında 7 yıl 5 ay 5 gün, 01.11.2011-07.08.2018 tarihleri arasında 6 yıl 9 ay 7 gün, toplamda 14... ay 12 gün olduğu, yaptığı iş göz önüne alınarak brüt 2.029,50 TL ücretle çalıştığı, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği, fazla çalışma yaptığı, ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığı, ödenmeyen ücret alacağının olduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı vekilinin istinaf talebinin kabulüne karar verilerek davacının 01.05.2006 tarihinde yaşlılık aylığı almaya başladığı, 05.04.2006 tarihinden itibaren sigorta kaydının bulunmadığı ancak davacı tanığı Ş.N'nin davacının emekli olduktan sonra da çalışmaya devam ettiği yönündeki anlatımları ile tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirilerek davacının 01.09.1998-07.08.2018 tarihleri arasında 19... ay 6 gün süre ile kesintisiz olarak davalıya ait Hastanede güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, bu nedenle bilirkişi raporundaki tüm çalışma süresi üzerinden yapılan seçenekli hesaplamaya itibar edildiği gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Bölge Adliye Mahkemesince resmî kayıtlar dikkate alınmadan hatalı şekilde hizmet süresinin tespit edildiğini,
2. Davacı ile birlikte çalışması bulunmayan, doğrudan ve görgüye dayalı bilgileri bulunmayan tanıkların ifadelerinin davacı lehine hükme esas alınmasının hatalı olduğunu,
3. Tanık beyanları esas alınacak ise çelişkili beyanlar arasında davalı lehine olan beyanın esas alınması gerektiğini,
4. Zamanaşımı def'inin dikkate alınmadığını ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının hizmet süresinin tespiti, buna göre talep konusu tazminat ve alacakların miktarı ile zamanaşımına ilişkindir.
1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Somut olayda davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 01.09.1998-07.08.2018 tarihleri arasında güvenlik görevlisi sıfatı ile çalıştığını belirterek işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, davacının 04.03.2016 tarihinde hizmet satın alınan ... ünvanlı işyerinde çalıştığını, 14.08.2016 tarihinde yine hizmet alınan ... Ltd Şti.nde çalışmaya başladığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, davacının sigortalı olduğu dönemlerde davalı işyerinde çalıştığı, davacının davalı işyerindeki kıdeminin 01.09.1998- 05.04.2006 tarihleri arasında 7 yıl 5 ay 5 gün, 01.11.2011-07.08.2018 tarihleri arasında 6 yıl 9 ay 7 gün çalışması olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, davacının 01.05.2006 tarihinde yaşlılık aylığı almaya başladığı, 05.04.2006 tarihinden itibaren sigorta kaydının bulunmadığı ancak davacı tanığı Ş.N'nin davacının emekli olduktan sonra da çalışmaya devam ettiği yönündeki anlatımları ile tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirilerek davacının 01.09.1998-07.08.2018 tarihleri arasında 19... ay 6 gün süre ile kesintisiz olarak davalıya ait Hastanede güvenlik görevlisi olarak çalıştığı kabul edilerek esas hakkında yeniden karar verilmiştir.
Davacıya ait ... Kurumu (SGK) kayıtları incelendiğinde; davacının 01.11.2011-17.02.2014 tarihleri arasında fasılalı olarak ... ..., 05.08.2014-30.06.2015 tarihleri arasında ... ... ve 01.07.2015-21.05.2018 tarihleri arasında ... ... yanında çalıştığı görülmektedir. Mahkemece SGK'ya yazılan müzekkereye verilen 17.03.2023 tarihli cevapta adı geçen kişilerin davalı yanında çalışmalarının tespit edilemediği bildirilmiş ve bu işverenlere ilişkin kayıtlar dosyaya gönderilmiştir. İstanbul ... İl Müdürlüğünün 23.12.2024 tarihli cevabi yazısında ise adı geçen kişilere ait işyeri sicil numarasının tespit edilemediği belirtilmiştir.
Mahkemece davacının anılan kişiler yanında çalıştığı kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de bu kabulün dayanağını oluşturacak nitelikte bir araştırmaya gidilmediği görülmektedir. Davacının iddiasının özünü, davalı ile ... ..., ... ... ve ... ... arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunup bulunmadığı oluşturmakta olup bu ilişkinin tespiti, davanın esasına ilişkin belirleyici bir unsurdur. Bu itibarla Mahkemece öncelikle adı geçen kişilere müzekkere yazılarak davalıdan ihale yoluyla iş alıp almadıkları ve davacının yanlarında işçi olarak çalışıp çalışmadığı sorulmalı; davalı ile bu kişiler arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunup bulunmadığı şüpheye yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulmalı ve ulaşılan sonuca göre karar verilmelidir.
Bunun dışında Bölge Adliye Mahkemesince; davacının 01.05.2006 tarihinde yaşlılık aylığı almaya başladığı ve 05.04.2006 tarihinden itibaren sigorta kaydının bulunmadığı tespit edilmiş, ancak davacı tanığı Ş.N'nin davacının emekliliğinin ardından da çalışmaya devam ettiği yönündeki beyanı esas alınarak davacının aralıksız çalıştığı kabul edilmiştir. Dinlenen tanık Ş.N, davacı ile çalıştıkları işyerlerinin yan yana olduğunu, kendisinin önce ... Belediyesinde, ardından Millî ... Bakanlığında çalıştığını ifade etmiştir.
Görüldüğü üzere tanığın davalı işyerinde herhangi bir çalışması bulunmamakla birlikte Bölge Adliye Mahkemesince komşu işyeri tanığı olarak değerlendirilmiş ve beyanı hükme esas alınmıştır. Ne var ki tanığın çalıştığı işyerlerinin adresleri ile çalışma tarihleri tespit edilmeden, bu tanığın komşu işyeri tanığı sayılabilmesinin koşulları araştırılmaksızın beyanına itibar edilmesi mümkün değildir. Davacının emekliliği sonrasında çalıştığını doğrulayan tek tanık konumunda olan Ş.N'nin beyanının hükme esas alınabilmesi için, öncelikle bu kişinin davacının sigortasız çalıştığı dönemde komşu işyerinde çalışıp çalışmadığının somut şekilde ortaya konulması gerekmektedir.
Bu itibarla; hem asıl işveren-alt işveren ilişkisine hem de tanık beyanının değerlendirilmesine ilişkin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,
Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
08.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Fazla Çalışmada Tanığın Aynı Şubede Çalıştığı Dönem
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Başka Dosyadaki Çalışma Beyanı ve Hafta Tatili
Karşılaştırmalı Okuma
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Fazla Çalışmada Tanığın Çalışma Dönemi ve Zamanaşımı
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/2736
Karar No
2026/5307
Karar Tarihi
8 Haziran 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları