İŞ HUKUKU · BOZMA
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Fazla Çalışmada Tanığın Aynı Şubede Çalıştığı Dönem
2026/2855 E., 2026/5118 K. · 4 Haziran 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026
Kararın Özeti
Banka çalışanının fazla çalışma alacağı, tanık anlatımlarıyla dört yıllık dönem için hesaplandı. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, tanıklardan birinin yalnız iki yıl aynı şubede çalıştığını, diğerinin ise farklı şubede görev yaptığını belirledi. Tanıkla ispat bu ortak çalışma dönemiyle sınırlandırılmalıydı. Ayrıca banka sistem kayıtlarının tek başına yıllık ücrete dahil fazla çalışma sınırını aşmadığı gözetilmediğinden istinaf kararı kaldırılarak ilk derece hükmü bozuldu.
Hukuki İlke
Fazla çalışma tanık anlatımıyla hesaplanırken aynı şubede birlikte çalışılan dönem esas alınır; yazılı sistem kayıtlarının gösterdiği çalışma ile ücrete dahil yıllık süre ayrıca karşılaştırılmalıdır.
Sonuç
İstinafın esastan reddi kararı kaldırıldı; tanığın çalışma dönemi ve sistem kayıtlarının değerlendirilmesindeki hatalar nedeniyle ilk derece hükmü bozuldu.
Kararın Dosyaya Etkisi
Fazla çalışma, tanığın aynı şubede bulunduğu dönem ve kayıtların gerçekten gösterdiği süre dikkate alınarak yeniden hesaplanacaktır.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
9. Hukuk Dairesi 2026/2855 E. , 2026/5118 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 51. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/1514 E., 2025/2077 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 23. İş Mahkemesi
SAYISI : 2021/750 E., 2023/306 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 01.11.2012 tarihinde çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin sona erdiği tarihte tüzel bankacılık-ticari portföy yöneticisi-yönetmen olarak görev yaptığını, son brüt ücretinin 12.500,00 TL olduğunu, her gün çalışma başlangıcından yaklaşık 45 dakika önce işe çağrıldığını, akşamları fazla çalışma yaptığını, hafta sonlarında kredi teklifleri ile üst yönetimce verilen işler nedeniyle şubede çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi ve Genel Müdürlük tarafından uygulanan baskılar sebebiyle iş sözleşmesini 21.06.2021 tarihinde haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 01.11.2012-06.07.2021 tarihleri arasında ticari portföy yöneticisi olarak çalıştığını, son brüt ücretinin 12.500,00 TL olduğunu, fazla çalışma iddialarının soyut ve mesnetsiz olduğunu, iş sözleşmesi uyarınca hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile fazla çalışma ücretlerinin ücrete dâhil olduğunu, yıllık 270 saate kadar fazla çalışmanın ücrete dâhil olduğunun kararlaştırıldığını, davacının 270 saati aşan fazla çalışmasının bulunmadığını ve bunun finsoft kayıtları ile sabit olduğunu, fazla çalışmalar nedeniyle aldığı primlerin arttığını, fazla çalışma hesabında yalnızca 270 saati aşan süre bakımından hesaplama yapılması gerektiğini, pandemi döneminde çalışma saatlerinin kamu sağlığı tedbirleri kapsamında azaltıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 01.11.2012-06.07.2021 tarihleri arasında 8 yıl 8 ay 5 gün çalıştığı, son brüt ücretinin 12.500,00 TL olduğu, iş sözleşmesinin işçi tarafından feshedildiğinin ... Kurumu kayıtlarından anlaşıldığı, dosya kapsamında davacının ödenmeyen işçilik alacaklarının bulunduğu kabul edilerek iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği ve kıdem tazminatına hak kazandığı, fazla çalışma yönünden ispat yükünün davacıda, çalışmanın karşılığının ödendiğinin ispat yükünün davalıda olduğu, davalı tarafından ibraz edilen ücret bordrolarında fazla çalışma tahakkuku bulunmadığı, çalışma sürelerini gösteren puantaj veya benzeri kayıtların sunulmadığı, finsoft kayıtlarının bulunduğu dönem bakımından davacının haftalık 0,5 saat fazla çalışma yaptığının, kayıt bulunmayan dönem bakımından ise tanık beyanlarına göre haftalık 2,5 saat fazla çalışma yaptığının kabul edildiği, fazla çalışma ücretlerinin ödendiğinin ispatlanamadığı, hesaplamanın tanık beyanlarına dayanması nedeniyle %30 indirim uygulandığı, hafta tatili yönünden ise davacının 2017 yılında iki ay boyunca haftada yedi gün çalıştığının, bu dönemde hafta tatili çalışmalarının karşılığının ödendiğinin ispatlanamadığının kabul edildiği, hafta tatili alacağı hesabında da tanık beyanları esas alındığından %30 indirim uygulandığı, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olduğu belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının iş sözleşmesini ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle haklı sebeple feshettiğini ileri sürdüğü, finsoft kayıtlarında, taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesine istinaden yılda 270 saatlik fazla çalışmanın ücrete dâhil olduğu, haftalık çalışmasından 5,2 saat tenzil edildiğinde 0,5 (yarım) saat fazla çalışma yaptığının tespit edildiği, finsoft sistemi dışında veya sonrasında davacı tarafça yapılan işlemlere ilişkin sürelerin tespitine ilişkin davacı tanık ifadelerine göre hesaplama yapılmasının isabetli olduğu, davacının ödenmeyen fazla çalışma alacağının bulunduğu, davacı tanıklarının beyanlarından 2017 yılında iki ay boyunca haftada yedi gün çalıştığının anlaşıldığı ve bu nedenle hafta tatili alacağına hak kazandığı, davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğinin ispatlandığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Davacı tarafça iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiğini,
2. Fazla çalışma ücreti ile hafta tatili ücretinin reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin feshi ile davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı, fazla çalışma ile hafta tatili ücreti alacaklarının ispatı ve hesabına ilişkindir.
1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Somut uyuşmazlıkta; hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanıklarının çalışma süreleri esas alınarak 2016-2020 yılları arasındaki dönem için fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanmıştır. Ne var ki davacı tanıklarından birinin yalnızca 2016 Haziran-2018 Haziran tarihleri arasında davacı ile aynı şubede çalıştığı, diğerinin ise ... şubede görev yaptığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla fazla çalışma ücretinin davacı ile aynı şubede çalışması bulunan tanığın beyanı doğrultusunda ve yalnızca birlikte çalışılan dönemle sınırlı olarak hesaplanması gerekirken bu husus gözetilmeksizin hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Kabule göre ise Mahkemece finsoft kayıtları doğrultusunda hesaplama yapılması hâlinde davacının haftalık 5,5 saat fazla çalışması bulunduğu, fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dâhil olması nedeniyle 5,2 saatin mahsup edileceği ve net 0,5 saat fazla çalışma kaldığı kabul edilmiştir. Ancak finsoft kayıtları tek başına esas alındığında davacının yıllık fazla çalışma süresinin 270 saati aşmadığı görülmektedir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin aksi yönde tespit yapılması da hatalı olmuştur.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,
2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,
Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
04.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Fazla Çalışma Hesabında Beş Saatin İki Kez Düşülmesi
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Komşu İşyeri Tanığı ve Alt İşveren Araştırması
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Başka Dosyadaki Çalışma Beyanı ve Hafta Tatili
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/2855
Karar No
2026/5118
Karar Tarihi
4 Haziran 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları