İŞ HUKUKU · ONAMA
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Başka Dosyadaki Çalışma Beyanı ve Hafta Tatili
2026/1125 E., 2026/3104 K. · 13 Nisan 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026
Kararın Özeti
Üst düzey yönetici olarak çalışan kişi, hafta tatili ücretini talep etti. Ancak başka bir iş davasında tanık olarak verdiği ifadede haftada altı gün çalıştıklarını söylemişti. Bölge Adliye Mahkemesi bu beyanı kendisi bakımından bağlayıcı değerlendirerek hafta tatili talebini reddetti. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, kıdem, ihbar ve diğer kabul edilen alacakları koruyan kararı onadı. Fazla çalışma ile hafta tatili talepleri ayrı gerekçelerle değerlendirildi.
Hukuki İlke
İşçinin başka bir dosyada kendi çalışma düzeni hakkında verdiği somut beyan, hafta tatili çalışmasını ispat değerlendirmesinde dikkate alınabilir; hafta sonundaki her çalışma doğrudan hafta tatili çalışması sayılmaz.
Sonuç
Hafta tatili talebini reddederek diğer işçilik alacakları hakkında yeniden hüküm kuran Bölge Adliye Mahkemesi kararı onandı.
Kararın Dosyaya Etkisi
Bozma yoktur; hafta tatili talebinin reddi korunmuştur.
İlgili Mevzuat
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 370/1, 371
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
9. Hukuk Dairesi 2026/1125 E. , 2026/3104 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/3085 E., 2025/2153 K.
DAVA TARİHİ : 23.12.2019
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 14. İş Mahkemesi
SAYISI : 2019/995 E., 2021/523 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 25.02.2015-31.12.2018 tarihleri arasında davalı işyerinde üst düzey yönetici olarak çalıştığını, ücretinin net 60.000,00 TL olduğunu, ücretinin bir kısmının elden, bir kısmının banka aracılığıyla ödendiğini, müvekkilinin yıllık izinlerini kullanmadığını, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı olduğunu, iş sözleşmesinin haksız bir şekilde feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili nezdinde 03.04.2015 tarihinde üst düzey yönetici olarak çalışmaya başladığını, 31.12.2018 tarihinde davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını, davacının kendi isteğiyle işten ayrılmasının akabinde müvekkili Şirket ortağı M.K'ya yardımcı olmak amacıyla İngiltere'ye gittiğini, davacının iş sözleşmesi müvekkili tarafından feshedilseydi davacının müvekkili Şirketin ortağın yanına yardımcı olmaya gitmesinin hayatın olağan akışına aykırı olacağını, davacıya yardımları karşısında belli ödemeler yapıldığını, davacının da fatura kestiğini, davacının iş güvencesi kapsamında olmadığını, davacının son ücretinin brüt 7.500,00 TL olduğunu, davacının kimseden izin almaya gerek kalmaksızın kendi istediği tarihlerde yasal izin süresinden çok daha fazla sürede izin kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ... Kurumu (SGK) kayıtları ve tanık beyanları dikkate alınarak davacının 25.02.2015-31.12.2018 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı, 3 yıl 10... gün hizmet süresi bulunduğunun kabul edildiği, tanık beyanları ile davacının davalı Şirkette CEO olarak çalıştığı, üst düzey yönetici olduğu yaklaşık 4 yıl kıdemi bulunduğu ve banka kayıtları dikkate alınarak davacının ücretinin net 60.000,00 TL olduğu, SGK kayıtlarında işten ayrılış nedeninin Kod (4) olarak bildirildiği, davalı tarafça herhangi bir istifa dilekçesi de sunulmadığı, davacının çalıştığı konum ve kıdemi dikkate alındığında istifa etmesini gerektirir bir nedenin varlığı da dosya kapsamında ispat edilmediği, bu nedenle iş sözleşmesinin davalı tarafça feshedildiğinin kabulü ile davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, davalı tarafça sunulan yıllık izin belgeleri incelendiğinde, davacının 9 gün yıllık izin kullandığı, bakiye 31 gün yıllık izin hakkı bulunduğu, davacının davalı işyerinde üst düzey yönetici olduğu, bu nedenle fazla çalışma alacağı bulunmadığı kabulü ile bu talep yönünden davanın reddine karar verildiği, tanık beyanlarına göre davacının hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı asılın İstanbul 16. İş Mahkemesinin 2019/453 Esas sayılı dosyasının 2 No.lu duruşmasında tanık olarak dinlendiği, burada alınan beyanında "...biz haftanın 6 günü çalışıyorduk, ancak davacı her pazar şirket sahibinin çiftliğine giderdi, her pazar kendisine iş çıkarılırdı..." şeklinde beyanda bulunduğu, beyanının kendisini bağladığı, hafta tatillerinde çalışmadığı değerlendirilmekle, bu alacak kalemi yönünden talebin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde;
a. Hafta tatili ücreti alacağının reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, müvekkilinin tanık olarak dinlendiği başka bir dosyadaki beyanının davacı olduğu dosya ile hiçbir ilgisi olamayacağını,
b. Davalı tanıklarının normal çalışma gününün 5 gün olduğunu beyan ettiklerini, müvekkilinin cumartesi günü çalıştığının sabit olduğunu, davalı tanık beyanlarına göre cumartesi çalışmalarının da hafta sonu çalışma yapma sonucunu doğuracağını ileri sürmüştür.
2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
a. Tarafların karşılıklı anlaşması ile sözleşmenin sona erme hususunun fesih olarak değerlendirilemeyeceğini, işçinin haksız fesihten kaynaklı alacaklara hak kazanamayacağını, ikalenin yazılı olarak yapılma şartı olmadığını,
b. Davacının ücret miktarının hatalı belirlendiğini,
c. Davacının işe başladığı tarihin SGK kayıtlarında yer aldığı üzere 03.04.2015 olduğunu, hizmet süresinin başlangıcının 25.02.2015 olarak belirlenmesinin hatalı olduğunu,
d. Davacının tüm yıllık izinlerini kullandığını, yıllık ücretli izin alacağı bulunmadığını,
e. Davacı tanıklarının beyanları doğrultusunda ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı hesabı yapılmasının hatalı olduğunu, davalı tanıklarının beyanlarının yok sayıldığını, davacının üst düzey yönetici olduğunu ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, hizmet süresi, ücret miktarı, iş sözleşmesinin sona erme şekli ile davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı, yıllık ücretli izin, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispatı ve hesaplanmasına ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
13.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Komşu İşyeri Tanığı ve Alt İşveren Araştırması
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Denetimdeki Ücret Beyanı ve Sonraki Ücret Artışının İspatı
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Çalışma Düzenini Belirleyen Şantiye Şefinin Fazla Mesaisi
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Fazla Çalışmada Tanığın Aynı Şubede Çalıştığı Dönem
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/1125
Karar No
2026/3104
Karar Tarihi
13 Nisan 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları