top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

İŞ HUKUKU  ·  BOZMA

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Fazla Çalışma Ücretinin Aylık Ücrete Dâhil Olması

 

2026/3842 E., 2026/4948 K. · 1 Haziran 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 22 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Bir müşteri temsilcisi, işten çıkarıldıktan sonra diğer alacaklarıyla birlikte ödenmediğini ileri sürdüğü fazla çalışma ücretini istedi. Bölge adliye mahkemesi, sözleşmenin ücret hanesi boş olduğu için fazla çalışmanın aylık ücrete dâhil edildiği kayda değer vermedi. Yargıtay ise sözleşmenin tarihinin tartışmasız, aylık ücretin çekişmesiz ve bordrolardaki tutarın bu ödemeyi karşılayabilecek düzeyde olduğunu belirledi. Ücret hanesinin boş bırakılmasının bu koşullarda kaydı kendiliğinden geçersiz kılmayacağı gerekçesiyle kararı bozdu.

 

Hukuki İlke

 

İmzalı sözleşmedeki dâhil etme kaydının etkisi değerlendirilirken sözleşme tarihi, bordrolardaki gerçek ücret ve yıllık 270 saat sınırı birlikte incelenir. Somut dosyada boş ücret hanesi tek başına geçersizlik nedeni sayılmadı.

 

Sonuç

 

Yargıtay, bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunu esastan reddeden kararını ortadan kaldırdı ve ilk derece mahkemesinin kararını bozdu. Diğer temyiz itirazlarını yerinde görmedi.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 4857 sayılı İş Kanunu
    Kararda anılan

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

 

9. Hukuk Dairesi         2026/3842 E.  ,  2026/4948 K.


"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2026/19 E., 2026/86 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karaman 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/602 E., 2025/352 K.


Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.08.2013 tarihinde iş sözleşmesinin haklı ve geçerli neden olmadan feshedildiği tarihe kadar müşteri temsilcisi olarak çalıştığını, fazla çalışma yapmasına, ulusal bayram ve genel tatiller ile hafta tatillerinde de çalışmasına rağmen karşılığının ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücreti, yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının talep ettiği alacakların zamanaşımına uğradığını, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücreti alacaklarının belirsiz alacak davası şeklinde açılamayacağını, davacının işe girişinin 01.10.2017 tarihi olduğunu, iş sözleşmesinin mazeret bildirmeden devamsızlık yaptığı sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini, ödenmeyen alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının 01.08.2013-05.07.2024 tarihleri arasında davalı nezdinde çalıştığı, fesih konusunda ispat yükünün davalı işverende olduğu; davalının, davacının mazeret bildirmeden devamsızlık yaptığını iddia ettiği, ancak davalı tarafın dosyaya sunmuş olduğu devamsızlık tutanaklarını tutanak tanıkları ile desteklemediği, dinlenen davacı tanıklarının ise davacının işten çıkarıldığını beyan ettiği hususları dikkate alındığında davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiği davalı tarafından ispatlanmadığından davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, davacının 61 gün kullandırılmayan ve ödenmeyen yıllık izin alacağının bulunduğu, puantaj kayıtları ve tanık beyanlarına göre davacının fazla çalışma yaptığı ancak karşılığının ödenmediği, davacının hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ispatlayamadığından bu alacaklarının reddi gerektiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut uyuşmazlıkta, davalı tarafın dosyaya sunduğu devamsızlık tutanaklarını tutanak tanıkları ile desteklemediği, davacı tanıklarının davacının işten çıkarıldığına dair beyanları dikkate alındığında davalının davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ispatlayamadığı ve davacıya ihbar öneli kullandırmadığından davacının kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne ilişkin Mahkeme kararının yerinde olduğu, davacının kullandırılmayan ve ödenmeyen 61 gün yıllık ücretli izninin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının bulunduğu, dosyada bulunan taraflar arasındaki hizmet sözleşmesinde ücret kısmı boş olduğundan fazla çalışmanın ücrete dâhil olduğu iddiasına değer verilmediği, bilirkişi incelemesi ile yapılan tespitlerin dosya kapsamına uygun olduğu gerekçeleriyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davacının 01.10.2017 tarihinde çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin davacının mazeret bildirmeden ve haber vermeden devamsızlık yaptığını, devamsızlık tutanakları tutulduğunu, davacının bu hususta savunma vermediğini, çalışma süresi boyunca olumsuz davranışlarda bulunduğunu, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinden kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını,

2. Taraflar arasında imzalanmış iş sözleşmesine göre fazla çalışmanın aylık ücrete dâhil olduğunun belirlendiğini, bu hususun dikkate alınmadan fazla çalışma alacağının kabulüne karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu,

3. Davacının yıllık izinlerini kullandığından bu alacağın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin son bulması nedeniyle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı, yıllık ücretli izin ve fazla çalışma ücretinin bulunup bulunmadığı ve bu alacaklarının hesaplanmasına ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Sözleşme özgürlüğü kuralı uyarınca yasal sınırlar içinde kalan fazla çalışma ücretinin aylık ücretin içinde olduğuna dair sözleşme hükümleri kural olarak geçerlidir. Dairemiz; yerleşik hâle gelen ilkeleri ile fazla çalışma ücretinin, ücrete dâhil olarak kararlaştırılmış olmasına sınırlı olarak değer vermektedir. Bu bağlamda sözleşme hükümlerinin geçerliliğine getirilen iki temel sınırlama mevcuttur. Bunlardan ilki, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 41. maddesi gereği fazla çalışma süresinin bir yılda 270 saatten fazla olamayacağı diğeri ise kararlaştırılan aylık temel ücretin asgari ücretin üzerinde olması gerekliliğidir. Bir başka anlatımla Dairemiz, ücret seviyesinin yüksekliğini kaydın geçerliliğinin tespitinde dikkate almaktadır.

Diğer yandan iş sözleşmesinin devamı sırasında işçinin bir hakkından feragat etmesi veya hakkından feragat sonucu doğuran bir işlem yapması geçersizdir. Ancak fazla çalışmanın temel ücret içinde ödeneceğinin kararlaştırılmış olması, fazla çalışma ücretinden feragat anlamına gelmez. Fazla çalışma ücreti ödenmeyeceğinin kararlaştırılması ile fazla çalışmanın temel ücret içinde ödeneceğinin belirlenmesi birbirinden farklı kavramlardır (... ..., ..., ... ..., "Anayasa Mahkemesinin Fazla Çalışmaya İlişkin Bireysel Başvuru Kararının Değerlendirilmesi (... ... Başvurusu)", ... İşveren, Cilt 36, Temmuz 2022, Sayı 4, 8-35, s.31). Bu bağlamda davacı fazla çalışma ücretinden feragat etmiş değildir.

Fazla çalışma onayı alınmasına ilişkin düzenleme, işçinin fazla çalışma yapmaya zorlanamaması bakımından önemlidir. Düzenlemenin amacı, işçiyi işverenin olası haksız feshine karşı korumaktır. Fazla çalışma ücretinin karşılığının kararlaştırılan temel ücretin içinde olduğuna ilişkin kayıtlar ise fazla çalışmanın ücretlendirilmesine ilişkindir. İş sözleşmesindeki kayıt ile taraflar, fiilen yapılan fazla çalışmanın nasıl ücretlendirileceğini belirlemişlerdir. Fazla çalışma ücreti dâhil edilerek belirlenen ücret, işçinin aylık temel ücreti olduğundan iş sözleşmesindeki kayda rağmen yapılmayan fazla çalışmanın karşılığı ücretin, işverence geri istenmesi de mümkün olmaz. Şu hâlde fazla çalışma onayı alınması ile iş sözleşmesinde temel ücret içinde fazla çalışma ücretlerinin ödeneceği kuralı arasında herhangi bir bağlantı bulunmamaktadır.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması hâlinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin (aylık 22,5 saat, haftalık 5,2 saat) ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta taraflar arasında imzalanan 25.09.2017 tarihli iş sözleşmesinde fazla çalışmanın aylık ücrete dâhil olduğu kararlaştırılmıştır. Davacının aylık ücret miktarı ihtilaflı olmayıp dosyaya davalı tarafından sunulan ücret bordrolarına göre aylık 22,5 saat karşılığı fazla çalışma ücretini de karşılayacak bir miktarda olması karşısında; ücretin içinde ödendiği anlaşılan fazla çalışmanın yukarıda açıklanan ilkeye göre ispatlanan fazla çalışmadan indirilmesi gerekir. İş sözleşmesinde ücret hanesinin boş bırakılması, sözleşmenin düzenlendiği tarihin uyuşmazlık konusu olmadığı da dikkate alındığında, fazla çalışma ücretinin aylık ücretin içinde olduğuna dair sözleşme hükmünün geçersizliği sonucunu doğurmaz. Bu husus gözetilmeden ve söz konusu sözleşme hükmüne değer verilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Bilgilendirme Formundaki Fazla Çalışma Ücreti Kaydı

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Belirli Süreli Sözleşmedeki Ücrete Dâhil Fazla Çalışma Kaydı

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Fazla Çalışma Ücretinde Bordro Ödemelerinin Aylık Mahsubu

Tüm İş Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

İşçilik Alacakları Hesaplama Aracı

İş Kanunu m. 41 ve Fazla Çalışma

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi

 

Esas No

2026/3842

 

Karar No

2026/4948

 

Karar Tarihi

1 Haziran 2026

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

İş Hukuku Davaları

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İşçilik Alacakları Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page