AİLE HUKUKU · BOZMA
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Zina Davasında Kesin Süre İçinde Gösterilen Otel Kayıtları
2025/5248 E., 2026/236 K. · 14 Ocak 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 16 Kasım 2026
Kararın Özeti
Kadın zina ve evlilik birliğinin sarsılması, erkek evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanma davası açtı. İlk derece mahkemesi kadının zinaya dayalı davasını kabul etti; bölge adliye mahkemesi erkeğin istinafı üzerine kararı kaldırıp zina davasını reddetti. Kadın dilekçelerinin deliller kısmında genel delil ibaresine yer vermiş, ön incelemede verilen iki haftalık kesin süre içinde sunduğu delil dilekçesinde ise otel kayıtlarına açıkça dayanmıştı. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, bu kayıtların değerlendirilmesi gerektiğini ve zinanın ispatlandığını belirterek kararı bozdu.
Hukuki İlke
Hukuk Muhakemeleri Kanununa göre iddia edilen her vakıanın hangi delille ispatlanacağı dilekçede gösterilir ve ön inceleme duruşmasında dilekçede gösterilen belgelerin sunulması için iki haftalık kesin süre verilir. Bu dosyada Daire, dilekçelerinde "belge ve sair her türlü kanuni ve takdiri deliller" ibaresine yer veren kadının bu kesin süre içinde sunduğu delil dilekçesinde otel kayıtlarına açıkça dayanmasını yeterli görmüş; bu kayıtlarla birlikte dosya içeriğine göre zinanın sübut bulduğunu kabul etmiştir.
Sonuç
Bölge adliye mahkemesi kararı, kadının zinaya dayalı davasının reddi yönünden kadın yararına bozuldu. Bozma nedeniyle yeniden hüküm kurulması gereken boşanma davaları ve fer'îlerine yönelik diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına oy birliğiyle karar verildi.
İlgili Mevzuat
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 119/1-f, 121, 129/2, 140/5
Dilekçede delillerin gösterilmesi, belgelerin eklenmesi ve ön incelemede belge sunmak için verilen kesin süre
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.
2. Hukuk Dairesi 2025/5248 E. , 2026/236 K.
"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/1874 E., 2025/258 K.
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma
İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 4. Aile Mahkemesi
SAYISI : 2019/579 E., 2022/528 K.
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın vekili tarafından katılma yoluyla zina davasının reddi yönünden; davalı-davacı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, kadının davasının kabulü, erkeğin davasının reddi, aleyhine hükmedilen maddî ve manevî tazminatlar ile nafakalar, reddedilen maddî ve manevî tazminat talepleri ile velâyet düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Dava, davacı-davalı kadın tarafından açılan zina ve evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı, davalı-davacı erkek tarafınca açılan evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı boşanma davasıdır. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda boşanmaya sebebiyet veren olaylarda öncelikle; davacı-davalı kadının zina davasının kabulüne tarafların boşanmalarına, davalı-davacı erkeğin tam kusurlu olduğu belirtilerek erkeğin davasının reddine karar verilmiş, hüküm davalı-davacı erkek vekilince istinaf edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda davalı-davacı erkek vekilinin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına yeniden hüküm tesisine karar verilmiş, hüküm; davacı-davalı kadın vekili tarafından katılma yoluyla; zina davasının reddi yönünden; davalı-davacı erkek vekili tarafından; kusur belirlemesi, kadının davasının kabulü, erkeğin davasının reddi, aleyhine hükmedilen maddi ve manevi tazminatlar ile nafakalar, reddedilen maddi ve manevi tazminat talepleri, velayet düzenlemesi yönünden temyiz edilmiştir.
6100 sayılı Kanun'un 119/1-(f) hükmü uyarınca, gerek yazılı gerekse basit yargılama usulünde, iddia edilen her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceğinin, dava dilekçesinde belirtilmesi gerekir.
Maddenin gerekçesinde bu gerekliliğin, 6100 sayılı Kanun’da bir yenilik olarak düzenlendiği ifade edilmiştir. Böylece, özellikle ispat konusunda davaların usul ekonomisi ilkesine uygun bir biçimde, makul bir sürede sonuçlanması hedeflenmiştir.
Delillerin bildirilmesi hakkındaki bu düzenleme, Kanunumuzda kabul edilen somutlaştırma yükünün de bir gereğidir (Hakan Pekcanıtez, Oğuz Atalay, Muhammet Özekes, Medeni Usul Hukuku, Ankara 2013, 14. Bası, s. 506).
Hem dava dilekçesinde hem de cevap dilekçesinde gösterilen ve tarafın elinde bulunan belgelerin dilekçeye eklenerek mahkemeye sunulması, başka yerlerden getirtilecek belge ve dosyalar için de bunların bulunabilmesini sağlayıcı açıklamanın dilekçede yer alması zorunludur (6100 sayılı Kanun md. 121, 129/2).
Ön inceleme duruşmasında, taraflara dilekçelerinde gösterdikleri, ancak henüz sunmadıkları belgeleri mahkemeye sunmaları veya başka yerden getirtilecek belgelerin getirtilebilmesi amacıyla gereken açıklamayı yapmaları için iki haftalık kesin süre verilir. Bu hususların verilen kesin süre içinde tam olarak yerine getirilmemesi hâlinde, o delile dayanmaktan vazgeçilmiş sayılmasına karar verilir (6100 sayılı Kanun md.140/5).
Bu madde metninde vurgulanması gereken husus “dilekçelerinde gösterdikleri” ibaresinin kullanılmış olmasıdır.
6100 sayılı Kanun'un 140. maddesinin gerekçesinde belirtildiği üzere taraflar, delil olarak dayandıkları belgeleri dilekçelerine ekleyerek vermek ya da başka yerden getirilecekse, bunu belirtmek zorundadırlar. Şayet taraflar, bu konuda yapmaları gereken işlemleri eksik bırakmışlarsa, tahkikata başlamadan önce, taraflara son kez kısa bir süre verilerek bu eksiklikleri tamamlamaları düşünülmüştür. Taraflar bu şanslarını da doğru kullanamazlarsa, artık tahkikat mevcut delillerle yürütülecek ve tarafların o delile dayanmaktan vazgeçtikleri kabul edilecektir.
Yukarıda belirtilen hükümlerden de anlaşılacağı üzere gerek davacı gerekse davalı bakımından delil gösterme ile delil sunma ayrı olarak ele alınmış; dava ve cevap dilekçelerinde iddia edilen vakıaların hangi delillerle ispatlanacağının belirtilmesi zorunluluğundan söz edildikten sonra, eldeki belgelerin dilekçelere eklenmesi, elde bulunmayan belgeler için ise nereden getirtileceği konusunda bilgi verilmesi gerektiği açıkça öngörülmüştür. 6100 sayılı Kanun'un 140/5. maddesinde de dilekçelerde belirtilen ve fakat henüz sunulmayan belgelerin süresinde sunulmaması halinde uygulanacak yaptırımı açıklamıştır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 20.04.2016 tarih, 2014/2-695 Esas, 2016/522 Karar sayılı ilamı).
Bu açıklamalar ışında somut olay incelendiğinde; davacı-davalı kadın vekilinin; asıl dava dilekçesi ve cevaba cevap dilekçesinin deliller kısmında "Belge ve sair her türlü kanuni ve takdiri deliller" ifadesine yer verdiği, 16.01.2020 tarihinde yapılan ön inceleme duruşmasında mahkeme tarafından, taraflara dilekçelerinde gösterdikleri belgeleri ve delilleri sunmak üzere 2 haftalık kesin süre verildiği, davacı-davalı kadın vekili tarafından 22.01.2020 tarihinde sunduğu delil dilekçesinde açıkça otel kayıtlarına dayandığı, bu haliyle, otel kayıtlarının da delil olarak değerlendirmeye alınması gerektiği anlaşılmıştır.
Tüm dosya içeriğine göre zinanın varlığı sübut bulmuştur. Öyleyse, kadının zinaya dayalı boşanma davasının kabulü gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde zina nedenine dayalı davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1-Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadının zinaya dayalı davasının reddi yönünden davacı-davalı kadın yararına BOZULMASINA,
2. Bozma sebebine göre yeniden hüküm kurulması gerekli hale gelen boşanma davalarına ve boşanmanın fer'îlerine yönelik sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,
Temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara iadesine,
Dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,14.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Zinanın Tanık ve Görüntü Kaydıyla İspatı
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Zina İspatı ve Güven Sarsıcı Davranış
İlgili Sayfalar
Zinaya Dayalı Boşanma Davasında Delillerin Sunulması
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/5248
Karar No
2026/236
Karar Tarihi
14 Ocak 2026
Oy Durumu
Oybirliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları