top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

İŞ HUKUKU  ·  BOZMA

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Fazla Çalışma ve Kıdem Mahsubu

 

2026/1953 E., 2026/4412 K. · 13 Mayıs 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 22 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Emeklilik nedeniyle ayrılan işçi kıdem tazminatı ve fazla çalışma dâhil çeşitli alacaklar istedi. Yargıtay, bilirkişi raporundaki mesai saatlerinin tanık anlatımlarını yansıtmadığını ve iki ödemenin mahsup edileceği yazıldığı hâlde hükümde yalnız birinin düşüldüğünü belirledi. Fazla çalışma ile hafta tatili alacakları yargılama sırasında belirli hâle getirildiği için hükümde bu kalemlere ilişkin taleple bağlılık açıklamasını da hatalı buldu. İlk derece hükmü bu gerekçelerle bozuldu.

 

Hukuki İlke

 

Tanık anlatımlarına göre hesaplanan çalışma saatleri dosyayla uyumlu olmalı ve mahsup gerekçesi hüküm fıkrasına doğru yansıtılmalıdır.

 

Sonuç

 

Yargıtay, bölge adliye mahkemesinin kararını kaldırıp ilk derece hükmünü oy birliğiyle bozdu.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 107/2
    Kararda anılan

  • 7251 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun
    Kararda anılan

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

 

9. Hukuk Dairesi         2026/1953 E.  ,  2026/4412 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1158 E., 2025/1830 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 13. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/1035 E., 2023/192 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığın altişveren şirketlerinde 01.01.2007-14.09.2021 tarihleri arasında bakım elemanı olarak çalıştığını, emeklilik nedeniyle iş sözleşmesini sonlandırdığını, yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığını, fazla çalışma yaptığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ancak ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i ve husumet itirazında bulunduklarını, davacının ödenmeyen hiçbir alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının hizmet süresi toplamının 14... ay 14 gün olduğu, iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle son bulduğu, özlük dosyasında davacıya Eylül 2021 tarihli 2.176,44 TL brüt, 2.159,92 TL net "emeklilik tazminat" açıklaması ile tazminat ödemesi yapıldığı, yine 98.726,76 TL brüt, 97.977,42 TL net "kıdem tazminatı" açıklaması ile ödemeye ilişkin ödeme emri belgesi sunulduğu, hesaplamaların yemek yardımı eklenmeksizin yapıldığının anlaşıldığı ve bakiye tazminatın hüküm altına alındığı, 147 günlük ücretli izin alacağı olduğu, kadroya geçildikten sonra davacı tarafça sulh ve feragat sözleşmesi imzalandığı iddia edilmiş ise de kanuna uygun bir feragat sözleşmesi olmadığı, bilirkişi raporu doğrultusunda belgeler ve tanık beyanları dikkate alınarak fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hesaplandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Husumet itirazında bulunduklarını,

2. Alacakların zamanaşımına uğradığını,

3. Davacının herhangi bir hak ve alacak talebinde bulunmayacağına dair sulh sözleşmesi imzaladıklarını ve davacının bu şekilde kadroya alındığını,

4. Davacının fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacağı bulunmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; husumet, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram genel tatil alacaklarının ispatı ve hesaplanması ile zamanaşımına ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş ve işyerinden çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Belirtilen açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık beyanları esas alınarak, pandemi dönemindeki 14 aylık dönem hariç olarak, davacının haftanın 4 günü 07.30-18.30, diğer 2 günü ise 07.30-19.30 saatleri arasında çalıştığı kabul edilmiştir. Ancak tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacının haftanın 6 günü 07.30-17.00 saatleri arasında çalıştığı, hafta da 2 gün ise birer saatten 2 saat fazla çalıştığının kabulü dosya kapsamına uygun düşecektir.

Davacının fazla çalışma ücreti talebi bakımından, açıklanan maddi ve hukuki olgulara göre değerlendirme yapılması için hükmün bozulması gerekmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesince, davalı tarafça tazminat açıklaması ile yapılan Eylül 2021 tarihli brüt 2.176,44 TL, net 2.159,92 TL ile brüt 98.726,76 TL, net 97.977,42 TL'lik ödemelerin her ikisinin de mahsup edilerek bakiye tazminatın hüküm altına alınacağı belirtilmiş ise de hüküm kurulurken yalnızca brüt 98.726,76 TL, net 97.977,42 TL'lik ödeme mahsup edilmiştir. Hükmün gerekçesi ile sonucu arasındaki bu çelişki hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4. Diğer yandan, davacı dava konusu fazla çalışma ile hafta tatili ücreti alacaklarına ilişkin taleplerinin belirsiz alacak davası olarak açıldığını belirtmiştir.

7251 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yapılan değişiklik sonrasında 107/2 hükmü uyarınca yapılan yargılama ile alacağın belirli hâle gelmesi durumunda hâkimin geçici talep sonucunu kesin talep sonucuna dönüştürmesi için alacaklıya süre vermesi gerekmektedir. Davacı, talep artırım yahut ıslah suretiyle talep sonucunu artırabilir. Belirsiz alacak davasında alacağın tamamı dava konusu edildiğinden aynı dava konusu ile ilgili ek dava açılması hâlinde derdestlik dava şartı söz konusu olur.

Somut olayda; davacı belirsiz alacak davasına konu fazla çalışma ile hafta tatili ücreti taleplerini 06.04.2023 tarihli dilekçe ile belirli hâle getirmiştir. Bu durumda İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasında belirsiz alacak davasına konu fazla çalışma ile hafta tatili ücreti alacak kalemlerine ilişkin olarak "talep ile bağlı kalınarak" açıklamasına yer verilmesi hatalı olmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Çelişkili Tanık Beyanlarında Fazla Çalışmanın Belirlenmesi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Kıdem ve İzin Ödemelerinin Islahla İstenen Tutardan İkinci Kez Düşülmesi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Belirsiz Alacakta Kesin Talep ve Ek Dava Sınırı

Tüm İş Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

İşçilik Alacakları Hesaplama Aracı

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi

 

Esas No

2026/1953

 

Karar No

2026/4412

 

Karar Tarihi

13 Mayıs 2026

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

İş Hukuku Davaları

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İşçilik Alacakları Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page