top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

İŞ HUKUKU  ·  ONAMA

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Havalimanı Yer Hizmetlerinde Kısa Çalışma Dönemi ve Haklı Fesih İddiasının İspatı

 

2026/1962 E., 2026/4775 K. · 20 Mayıs 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Havalimanında çalışan yer hizmetleri memuru, kısa çalışma döneminde tam süre çalıştığını, izinlerinin kullandırılmadığını ve fazla çalışma ücretinin eksik kaldığını ileri sürerek işten ayrıldı. Mahkeme, giriş çıkış kayıtları ve puantajla saptanan fazla çalışmaların ödendiğini, izin formlarının da kullanımı gösterdiğini belirledi. Pandemi dönemindeki üç ayda tam çalışma iddiası ispatlanamadı. Bu delillerle kıdem tazminatı, fazla çalışma ve ikramiye istemlerinin reddi temyizde korundu.

 

Hukuki İlke

 

Kısa çalışma döneminde tam süreli çalışma iddiasında önemli olan, işçinin somut mesai düzenini gösterebilen kayıtlardır. Bu uyuşmazlıkta vardiya ve izin belgeleri işçinin bildirdiği fesih gerekçelerini doğrulamadı.

 

Sonuç

 

Davayı reddeden hükme karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden bölge adliye mahkemesi kararı oy birliğiyle onandı.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 370/1
    Temyiz incelemesinde onama.

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.

 

9. Hukuk Dairesi         2026/1962 E.  ,  2026/4775 K.


"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/270 E., 2025/640 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 8. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/78 E., 2024/291 K.


Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 02.04.2018 tarihinden itibaren davalı Şirket bünyesinde yer hizmetleri memuru olarak çalıştığını, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, müvekkili defalarca talep etmiş olmasına rağmen yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığını, işverenin müvekkilinin iş sözleşmesinin feshine ilişkin ihtarnamesini tebliğ aldıktan sonra yıllık ücretli izin karşılığının ödendiğini, kısa çalışma ödeneğinin uygulandığı dönemde müvekkilinin 30 gün tam çalışma yaptığını ancak ... Kurumuna (SGK) eksik gün bildirimi yapıldığını, vardiya saatlerinin devamlı keyfi olarak değiştirildiğini, fazla çalışmaların normal çalışma gibi ücretlendirildiğini, müvekkilinin çalışma koşulları zorlu ve yorucu olmasına rağmen dinlenme ve insani ihtiyaçlarının giderilmesinin bile işyerinde problem olduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı, ikramiye ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshini gerektirir bir neden bulunmadığını, fazla çalışma ücreti alacağı bulunmadığını, genel olarak yıllık izinlerini kullandığını, 02.07.2020 tarihinde kendi iradesi ile ikramiye kesintisine muvafakat verdiğini, SGK kaydında eksik gün oluşması gibi bir durumun söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyada mevcut puantaj kayıtlarına, işe giriş-çıkış belgelerine nazaran davacının haftalık 45 saati aşan yapmış olduğu çalışmalarının tahakkuk ettirilmek sureti ile davacıya ödemesinin yapıldığı, davacının daha fazla süre çalışma yaptığı olgusunu ispatlayamadığı, davacı tanıklarının davalı aleyhine dava ikame etmiş olup davacı ile menfaat birliği içinde olan tanık anlatımlarına itibar edilemeyeceği, davacının ikramiye konusundaki uygulamaya muvafakat edip 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22. maddesi uyarınca 6 günlük hak düşürücü süre içerisinde iş sözleşmesini feshetmeyip çalışmaya devam etmesi karşısında eylemli olarak da uygulamaya onay verdiği, sonradan iş sözleşmesini fesih hakkının doğmayacağı, yıllık izin formlarına göre davacının yıllık ücretli izinlerini kullandığının anlaşıldığı, davacının 2020 yılı Haziran, Temmuz, Ağustos aylarında tam zamanlı çalışma yaptığı hususunun ispatlanamadığı, zira pandeminin hemen başlangıç döneminde gerek yurt içi ve gerekse yurt dışı havayolu taşımacılığı konusunda ciddi anlamda kısıtlamalara gidildiği hususunun bilinen bir durum olduğu, bundan başka günün 24 saati havayolu taşımacılığı yapılan işyerinde çalışan davacının sabit bir vardiyada çalıştırılmasının söz konusu olamayacağı, bunun işin doğasına aykırı olup dinlenen tanık anlatımlarına göre ara dinlenmelerin kullanıldığı, bu nedenle davacının ihtarnamede belirtilen haklı neden hususunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyadaki yazı bilgi ve belgelere, aynı yönde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 2023/2176 Esas, 2025/1189 Karar sayılı kesin kararı kapsamına, puantaj kayıtlarına, kararın dayandığı delillere, İlk Derece Mahkemesince delillerin toplanmasında ve değerlendirilmesinde isabetsizlik bulunmamasına, kanuni gerektirici sebeplere ve yargılama ve ispat kuralları ile dosya kapsamına uygun olarak yapılan vakıa ve değerlendirmeyle davacının fazla çalışma ve ikramiye alacağı taleplerinin reddine ve davacının haklı fesih nedeni olarak ileri sürdüğü hususları somut olarak ispatlayamayışı ile kıdem tazminatı talebinin de reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Müvekkilinin 32 günlük yıllık ücretli izin alacağı olduğunu,

2. İşçiye uzun süre dinlenme hakkının sağlanmamasının işçi açısından haklı fesih nedeni oluşturduğunu,

3. Tanıklar ile davalı Şirket arasında dava olduğu gerekçesiyle tanıkların beyanlarının dikkate alınmamasının hatalı olduğunu,

4. Müvekkilinin 42 gün yasal izin hakkı bulunduğu buna rağmen 79 gün yıllık ücretli izin kullandığı yönündeki tespitlerin yanlış olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin feshi ile davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı, yıllık ücretli izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının ispatına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.


Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi: Fazla Çalışmada Tanık Dönemi ve Hafta Tatili Ayrımı

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/1492 E., 2026/3949 K. — Gerçek Ücretin Belirlenmesinde Banka Ödemeleri ve Fazla Çalışma

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Yıllık İzin Ücreti Ödemesinde Banka Kaydı

Tüm İş Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

İçtihatlar

İş Hukuku Davaları

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi

 

Esas No

2026/1962

 

Karar No

2026/4775

 

Karar Tarihi

20 Mayıs 2026

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

İş Hukuku Davaları

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İşçilik Alacakları Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page