İŞ HUKUKU · BOZMA
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Sera Çalışanının ve Eşinin Hesaplarına Yapılan Ödemelerin Ücret ve Masrafa Ayrılması
2026/3968 E., 2026/4360 K. · 12 Mayıs 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 7 Kasım 2026
Kararın Özeti
Bir sera çalışanı, banka hesabına yapılan ödemelerin işyeri harcamaları için gönderildiğini, ücretinin ise ödenmediğini ileri sürdü. İşveren, ücretin hem çalışanın hem de eşinin hesabına yatırıldığını savundu. Ücret bordroları imzasızdı ve havalelerde açıklama yoktu. Yargıtay, hesaplara giren toplamın hesaplanan ücret ve dönemin asgari geçim indirimini önemli ölçüde aştığını belirledi. Son ödeme tarihiyle işten ayrılış tarihini karşılaştırarak yalnız son aya ilişkin alacağın kaldığını kabul etti.
Hukuki İlke
Bu dosyada açıklamasız ödemeler, hesaplanan ücret ve asgari geçim indirimiyle karşılaştırıldı. Bu tutarları karşılayan kısım işçilik alacaklarına, aşan kısım işyeri harcamalarına ayrıldı. Son ayın ödenip ödenmediği ayrıca saptandı.
Sonuç
Ücret ve asgari geçim indirimi alacaklarını daha yüksek belirleyen bölge adliye mahkemesi kararı bozuldu. Hüküm, 2020 yılında sona eren çalışma dönemine ilişkindir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.
9. Hukuk Dairesi 2026/3968 E. , 2026/4360 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/1852 E., 2025/2054 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Tire 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
SAYISI : 2020/516 E., 2022/127 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 19.11.2011-24.08.2015 tarihleri arasında Konya'da, 25.08.2015-05.07.2020 tarihleri arasında Tire-İzmir'de bulunan çiçek serasında sorumlusu ilaveten şoförlük, alım-satım, nakliye gibi işlerde çalıştığını, davalılar arasında birlikte istihdam ve organik bağ bulunduğunu, taleplerden müşterek müteselsilen sorumlu olduklarını, net 4.000,00 TL ücretle çalıştığını, davalı işverenin müvekkilinin hesabına işyeri ile ilgili bir kısım ödemeler yapması için ücreti dışında para aktardığını, 2019 yılı Haziran ayından itibaren ücret alacaklarının ödenmediğini, çalıştığı süre boyunca asgari geçim indirim alacaklarının da ödenmediğini, haftanın 7 günü 07.00-20.00 saatleri arasında ve ulusal bayram ve genel tatil günlerde dâhil çalışmasına devam ettiğini ancak karşılığı ücretlerin ödenmediğini, gerçek sigorta primlerinin ... Kurumu'na bildirilmediğini bu nedenlerle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, ücret, asgari geçim indirimi, hafta tatili, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalılar vekili ayrı ayrı cevap dilekçelerinde; yetki itirazında bulunduklarını, davacının aylık olarak hak ettiği işçilik ücretlerini hakkında açılmış olan icra takiplerinden dolayı işveren müvekkili şirketten eşinin banka hesabına gönderilmesini talep ettiğini, böylece kendi banka hesaplarından bloke olan davacının tüm hak edişlerinin eşinin banka veya posta çeki hesabına gönderildiğini, ödenmeyen ücret alacağı bulunmadığını, davacının işverene ait malları kendi hesabına sattığını, işverenin güvenini kötüye kullandığını, davacının müvekkili firmada hafta içi sabah 08.00-17.00 saatleri arası çalıştığını, mesai saatleri içerisinde çalıştığı yerde alkol aldığını, emsal ücret araştırmasının ... odasından yapılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının ödenmeyen alacaklarının bulunması sebebiyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği, 130 gün yıllık izninin bulunduğu ancak davacının yıllık izin sürelerinin kullanıldığı veya ücretlerinin ödendiğinde dair davalı tarafından dosyaya herhangi bir yazılı delil sunulmadığı, davacının banka kayıtları üzerinden yapılan incelemede banka kanalıyla ödemelerin yapıldığının sabit olduğu, davacının ücret ve asgari geçim indirimi alacağı taleplerinin reddine karar vermek gerektiği, davacı tanıklarının fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde davacının çalışma yapıp yapmadığını bilebilecek durumda olamamaları nedeniyle tanık deliline dayanan davacının bu alacak kalemleri yönünden davasını ispat edemediği, davalı şirketler arasında birlikte istihdam ve organik bağ olduğu anlaşıldığından alacaklardan müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları, davacının belirsiz süreli iş sözleşmesiyle davalılar yanında işçi olarak 19.10.2011-05.07.2020 tarihleri arasında 8 yıl 8 ay 18 gün çalıştığı ve fesih tarihinde asgari ücretle çalıştığı gerekçesiyle kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının kabulü diğer taleplerin reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı şirket yetkilisi .....'nin banka hesabından davacının hesabına Haziran 2019 dönemi ve sonrası için parça parça toplamda 154.250,00 TL ödeme yapılmış ise de, ödemelerin neye ilişkin olduğuna dair bir açıklama bulunmadığı, davalının bu konuda cevap dilekçesinde ve rapora itiraz dilekçesinde davacının icra takipleri olması nedeniyle ücretinin eşi .... adına .... çeki hesabına yatırılmasını talep ettiğini savunduğu fakat ....'den gelen kayıtlardan göndericinin kim olduğunun tespit edilemediği, buna göre, şirket yetkilisinin gönderdiği para transferlerinde açıklama bulunmaması ve davacının eşi adına ...çeki hesabına davalı işverenlerce ödeme yapıldığının ispat edilememesi ile davacının davalı işverenin banka hesabına bir takım ödemeler yapması için paralar aktardığı yönündeki iddiası ile birlikte bakıldığında, davalı işverenin davacının 2019 Haziran ayı ve sonrası dönemine ait ücret alacaklarını ödediğini, tüm dönem için ise asgari geçim indirimi alacağını tam ödediğini ispat edemediği, 10.01.2022 tarihli bilirkişi raporunda bu doğrultuda yapılan hesaba göre davacının bakiye 34.173,73 TL net ücret ve 3.729,11 TL net asgari geçim indirimi alacaklısı olduğunu kabul etmek gerektiği, davacı tanıklarının davalıya ait işyeri çalışanı olmadıkları ve davalıya ait işyeri ile arasında 1 km bulunan başka işyerleri çalışanı olduklarını beyan etmeleri karşısında, işyerinin çalışma düzenini bilmesi mümkün olmayan tanık vasfında olduklarından beyanlarına itibar edilemeyeceği, yine davalı tanıklarının beyanına göre de bu alacakların ispat edilemediği; buna göre davacı vekilinin açıklanan hususlara yönelik istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle ücret ve asgari geçim indirim alacağına yönelik davacı istinafının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; davacının aylık ücretlerinin hakkında açılmış icra takiplerinden dolayı işveren müvekkili şirketten eşinin banka hesabına göndermesini talep ettiğini, ücret ödemelerinin hem davacı hesabına hemde eşi hesabına yapıldığını, ödenmeyen alacağı olmadığını, PTT'den gönderilen dekontların incelenmesinde göndericinin müvekkili yahut müvekkili şirket yetkilisi tarafından gönderildiği hususunda tereddüt olmadığını, davacının hesabına yüklü miktarlarda para gönderildiğini, uzun süre davacının ücret almadan çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, ücret ve asgari geçim indirimi alacağı taleplerinin reddi gerektiğini ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının ödenmeyen ücret ve asgari geçim indirim alacağının olup olmadığına ilişkindir.
1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalılar vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Somut uyuşmazlıkta davacı vekili dava dilekçesinde 2019 yılı Hazirandan itibaren ücretlerinin, baştan itibaren ise asgari geçim indirim alacaklarının ödenmediğini iddia etmiş, davalı taraf ise davacının kendi hesabına ve daha sonra hakkında icra takipleri olması nedeniyle ricası üzerine eşinin hesabına ücret ödemelerinin yapıldığını beyan etmiştir. İlk Derece Mahkemesince bahsi geçen taleplerin reddedilmesi üzerine davacı vekili istinaf dilekçesinde dava dilekçesinde de bahsettikleri gibi davacı adına parça parça yapılan ödemelerin ücret ödemesi olmadığını, işyeri harcaması için yapılan ödemeler olduğunu belirtmiştir. Dosya içerisinde yer alan ücret bordrolarının imzasız olduğu, davacı adına olan banka hesabı ile eşi adına olan ....hesabı dökümlerine göre ise işyeri yetkilisi ..... tarafından davacının aylık ücretini aşar şekilde ödemelerde bulunulduğu görülmüştür. Her ne kadar ödemelerde açıklama yok ise de işyeri yetkilisi tarafından davacı ve eşi hesabına yapılan ödemelerin davacının hesaplanan ücretinden ve asgari geçim indirimi alacağından çok daha fazla olduğu bu itibarla davacı ve eşi adına yapılan ödemelerin öncelikle davacının ücreti ve asgari geçim indirimi alacağına yönelik olduğu kabul edilmeli, bu miktarları aşan tutarların ise işyeri harcamaları ve masrafları için davacı hesabına yatırıldığının kabulü gerekmektedir. Ödeme kayıtlarına göre en son ödemenin 17.06.2020 tarihinde yapıldığı, fesih tarihinin ise 05.07.2020 olduğu görüldüğünden sadece son aylık ücret ve asgari geçim indirimi alacağının ödenmediğinin tespiti ile hüküm kurulması gerekirken yazılı gerekçeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,
Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
12.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Ücret Yerine Primle Çalışma Anlaşmasında Çifte Alacak Hesabı
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Fırın Ustasının Asgari Geçim İndirimi Hesabında 1 Ocak 2022 Sonrası
İlgili Sayfalar
Ücretin Ödendiğinin İspatı ve İşçilik Alacakları
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/3968
Karar No
2026/4360
Karar Tarihi
12 Mayıs 2026
Oy Durumu
Oybirliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları